Pampawala Ng Sakit Ng Puson の小説・ストーリー

Umaalingawngaw pa rin sa isipan niya ang sinabi ng doctor. “I’m sorry, Miss Palma. Same pa rin ang diagnose. You have leukemia. Nagsasayang ka lang ng oras, hindi na mababago iyon. Kaya ang sinasabi mo sa akin na chest pain na nararamdaman mo lately ay isa sa symptoms. Hindi lang dahil sa nasasaktan ka sa mga nangyayari sa relasyon niyo ng boyfriend mo, iyon dahil sa sakit mo. Kahit ang pagsusuka mo, isa rin sa sintomas. Kaya dapat harapain na natin ito.”

Hindi ko napigilan ang ngiti ko. Noon hot compress lang sapat na sa masakit kong puson, ngayon ko lang na-discover na mas effective pala ang malaki at mainit niyang kamay para pawiin ang sakit sa puson. “Did you eat dinner?” pabulong niyang tanong. Ipinikit ko ang mga mata ko dahil sobrang gaan sa pakiramdam ang paghilot niya. “Wala akong ganang kumain kapag first day ko.”

Dahil sa kawalan ng intimacy at sa lamig ng trato ni Warren ay nagkasakit siya. Pero bilang asawa, wala itong balak tulungan siya. Sa halip…lalo pa siyang inilayo. Pagkaalis ni Warren, muling naging malamig ang kwarto. Pero ang init sa katawan ni Amanda lalo lang lumala. Mas nag-alab. Ang sakit ng puso niya ay lalo lang nag-trigger sa kanyang kondisyon. “Ang hirap… I want it so badly…” Namumula ang pisngi niya. At hindi niya maiwasang maalala kanina sa clinic, ang male doctor na nagpalakas ng tibok ng puso niya..…

Lumapit siya sa'kin at umikot sa likod ko. Tila nai-estatwa ako sa kinatatayuan nang maramdaman ang kamay nito sa beywang ko. Hinubad niya ang kanyang toxedo at itinali sa beywang ko. 'Oh no! Monthly period ko pala ngayon.' "You look so pale. Masakit ba ang puson mo?" Nag-aalalang wika pa nito. Taka ko naman siyang tiningnan. ‘Paano niya nalamang masakit ang puson ko? Manghuhula rin yata ang lalaking 'to.’

“Hindi ko… hindi ko alam… P-Please…” PAK! Isang malakas na sampal ang dumapo sa kanyang pisngi, na parang apoy sa balat, na nagdulot ng panibagong panginginig at sakit. Napabuntong-hininga siya, ang katawan ay nanginginig sa parehong sakit at kahihiyan.

namamaos niyang pakiusap dito. Hum*lik ito sa panga niya paakyat sa kanyang tainga. Unti-unti muli nitong pinasok ang kalahati sa loob niya ngunit hindi tinuloy at hinugot muli. Pa-ulit ulit nitong ginawa iyon na talagang nagbigay ng sakit sa puson niya. "How does it feel like, Pumpkin? Not enough?" pang-aasar pa nito.

Isang boses na medyo nagyeyelo ngunit may pahiwatig ng panginginig ang nagtanong, "Bakit sobrang daming dugo ang lumabas sakanya, kung minor injuries lang?" "Nagkaroon siya ng head injury, hindi natin mapipigilan ang pagdugo. Hindi naman ganon kalala. Ginagamot na namin ang sugat, pero kailangan maobserbahan ang pasyente pagkagising niya." Tapos, umalingawngaw ang boses ng isa pang lalaki. "Salamat, dok. Kailan ba siya magigising? May importante akong aasikasuhin, kaya hindi ako makakatagal dito buong araw."

Tipid siyang nginitian ni Samantha bago ito naupo sa swivel chair doon sa kaniyang harapan. "I'm sorry sa mga sinabi ko. I know na mali iyon kasi may wife ka na. And if ako ang wife mo, magagalit ako kapag may babaeng nagbalik tapos sasabihin ang ganoong bagay. I hope na maging magkaibigan pa rin tayo. Kahit iyong wife mo, I want to be friend with here. I feel like I'm alone now. I reached out my friends here pero hindi nila ako pinapansin. May nakalap pa akong balita na ang sabi, ayaw na nila sa akin. And I don't know why. Ang sabi ng isa dahil naging mayabang na raw ako porke sikat akong model sa ibang bansa. And I was like, paano ako naging mayabang? Hindi ko ba deserve maging sikat?"

Proud pang sagot nito. Mas lalo siyang nainis kaya naman muli siyang nagpakawala ng suntok pero bigla siyang napatigil nung halos ilang pulgada nalang ang layo ng kamao niya sa mukha nito dahil nakaramdam siya ng sakit sa ilalim ng puson niya. Kumabog ng malakas ang dibdib niya at magkakasunod siyang napakurap, hindi malaman kung ano ang gagawin.

Tumango siya at pumihit paalis. NAMALUKTOT SI Rosela sa couch, saklot ang puson. Kung anu-ano na lang ang posisyon niya. Tuwad, taob, tatagilid, titihaya. Hindi man lang nababawasan ang kirot sa kaniyang puson. Pati balakang niya pababa sa kaniyang mga binti ay namimitig. Dalawang beses na siyang uminom ng pain reliever. Humuhupa lang ng ilang minuto ang sakit at bumabalik din, nagpupulso pa.