Pang Swimming Na Damit Novels & Stories

Napailing-iling akong ibinaling ang paningin sa dagat. 'Gusto ko makakita ng isda.' Saad ko sa isip ko. Bigla tuloy ako nagutom, gusto ko kumain ng piniritong isda. Teka? Hindi pa nga pala ako kumakain kaya normal lang talaga nagugutom ka ngayon Vee! Pero pano nga ba ako makakakita ng isda eh, nandito lang ako. Hindi man lang ako makalapit talaga sa tubig, di man lang ako makaligo, bukod sa wala akong dala-dala na damit ay hindi ako marunong lumangoy.

sabi nito ng itapat sa kaniyang bibig ang sandok na may kaunting sarsa ng Chicken white adobo with pineapple. Tinikman naman niya iyon at ngumiti rito sabay thumbs-up. “Perfect. Ang sarap-sarap, and also your fish fillet.” Hindi niya napigilang palakpakan ito. “Thank you. Then, one point for me?”

I changed into a red two piece and ware the white cover up that was placed on top of my swimsuit. Nang makababa ay nakita kong naghaharutan na ang mga kaibigan sa pool. Nakalagay na din ang mga pagkain sa pinahandang lamesa. I caught a glimpse of Cyprian in a black swimsuit on the sun lounger. Nakasimangot ito habang pinapanood ang mga kaibigan. "Oh! The birthday celebrant is here!" Malakas na aniya ni Al. I just shook my head and approached Cyprian. Naka-cross ang mga braso ng tumayo ako sa harapan nito. "Kanina ka pa nakasimangot. You should try to smile. It looks better on you."

Dahan dahan kong hinubad ang aking racer back at shorts leaving me in my one piece bikini. "Let's swim." ani ko saka kumuha ng buwelo at tinakbo ang distasya papunta sa rail saka nag dive sa dagat.

M Agad akong pumunta sa girl's shower room at naligo. Syempre hindi naman ako pwede pumunta ng pawisan dun and besides hindi ako naligo bago umalis. Para saan pa! Mapapawisan ka rin naman pagnag-gym ka!

Being alive pangs, especially when you feel a trail of emotions burning inside you that need to be released but you can't do that. It hurts to be alive and helpless. I wonder when will this pain demise I'm continuously inhabiting in misery and it's not pleasant I just want to live a normal life but fate is not letting me I'm instead swimming in a sea of sorrows

“Well. They’re making hand-pull noodles there but still…I must have this.” “Kayo po ang bahala…” nahihiyang sabi ko na dumako ulit ang mga mata sa abs niya. Ano kayang exercise ng isang ‘to? I’m picturing him doing hunreds of push-ups everyday. My, sarap sigurong maging gym matt or floor. "A little carbs won't hurt. Totoo ang sinabi kong masarap ‘to. Magpapa stock ako nito once we got back. Baon mo ba ito from Manila? How many did you brought with you?"

Maaari iyong maupuan ngunit sa puno ako dumiretso. Kita ko ang berdeng-berdeng kulay ng mangga sa itaas ng puno. Marami iyon at mayroong malapit sa akin. Kailangan lamang akyatin iyong isang malaking sanga para maabot ko iyon. Puwede rin namang gamitan ng pangsundot ngunit wala akong nakikita roon, marahil nasa isa sa mga staff room.

Halumaling PAWIS na pawis, tila nasa loob ako ng isang kubol na ‘di iniikutan ng kahit anong presensiya ng hangin, sumisiksik at pinipilit makisama sa kakayahan ng isang sisidlang limitado ang liwanag upang maaaninag nito ang kapaligiran at tila sabay-sabay umaangat ang hamog mula sa aming mga katawan. Lahat kaming apat na yaon ay nagkukumpulan sa sisidlan na iyon habang hawak ang isang palarang nakatupi nang pahaba at niluluto ang ilalim nito na siyang naglilikha ng puting usok sa ibabaw na tila diyamante para sa mga gaya kong hayok dito.

Pinupog ko pa ito ng halik sa pisngi at pansamantalang kinarga. "Ang aga mo naman yatang gumising!" Sita sa'kin ni mom. "Oh, ikaw ba nagluto ng mga 'yan?" Tila hindi pa ito makapaniwala. "Infairnes hindi sunog ang baccon!" Nakangising dagdag pa ni mom na talagang hindi man lang bumilib saakin.