Panic At The Disco: This Is Gospel Lyrics Novels & Stories

“When will my life begin? When will I break free? Dancing on the edge of what I meant to be. Crashing through the silence, breaking every chain – Oh, when will my life begin? Let me fell the rain!” Sinabayan ko ng pagkanta ang chorus habang pinupunasan ang bawat vase na narito sa sala ng bahay ni Duty. Triple ang pag-iingat ko na huwag mabasag ang mga iyon dahil oras na mabasag ko ang isa niyon, baka tuluyan na akong hindi pakawalan ni Duty dahil sa katangahan ko. Faces pass by like ghosts on parade, Each one carrying dreams they never made.

Natuto ako na mag hintay, pero nag hintay ako sa wala, at ngayong gabi na ito ay hindi na ako papayag na sirain nya ang pinag hirapan ko. I close my eyes at binaba ang volume, sabay sabay kami sumigaw at sinambit ang lyrics. "I'm so fucking grateful of all my ex!" i shout at the top of my lungs and dance. Ang dami ko nakakabangga at may humawak sa braso ko. I didn't open my eyes, all I know is humina ang tugtog at sinandal ako sa pader.

"You're staring." Tinaas nito ang supot ng prutas. "Kumain ka muna. Mamaya, pupunta tayo sa public audi." Tiningnan niya muna ang prutas, lumunok, saka kumuha ng isa. "Anong gagawin natin do'n?" Inayos ni Gideon ang upo sa damuhan at ngumiti. "Makikinig." "Of what?" "Gospel." "Gospel?" Nagsalubong ang kilay niya sabay kagat sa mansanas.

Maya-maya ay dahan-dahang bumubukas ang ga-higanteng pinto ng simbahan ng San Andres habang tumutugtog na rin ang isa sa paborito n’yang kanta. “This day is your special day, Lift your head and don’t be scared. Take my hand, eyes laid to mine. I’ll hold you ‘till forever it’ll fine. Oh, my love for you will never die.” Habang mabagal na lumalakad ay hindi maalis nina Glayscent at Haniel ang titig sa isa’t-isa, kapwa ninanamnam ang bawat letra ng kanta. Hindi maalis ang mga ngiti nila sa labi na parang ang lahat ay totoo at hindi planado. Sa hindi malamang dahilan ay pakiramdam ni Glayscent na napakahaba ng kanyang nilalakaran, parang napakatagal bago sya makarating sa altar.

tukoy ni Apollo sa pagtakas nito kay Melody noong nasa resort sila. “Yeah. . .” tipid na tugon ni Atlas. “Luhan and Atlas will be play a guitar habang kami naman ni Epifanio ang kakanta.” “So, ano nga ulit ang kakantahin?” tanong muli ni Atlas. “Wait. . . I forgot the lyrics, eh. . . Narinig ko ʼtong kinakanta ni Butler Geor, eh. . .” “Oh, fuck! That old man? Baka naman pang matanda na rin ʼyang kakantahin natin?” kaagad na reklamo ni Epifanio.

Bulong ko habang nakapikit. Saktong pagdilat ng mata ko ay s'ya namang pagbukas ng pintuan ng simbahan. Napangiti ako ng mula sa kinatatayuan ko ay malaya kong nakikita ang mga taong naging parte ng buhay ko. NP: Thousand Years By: Christina Perri Heart beats fast Colors and promises How to be brave How can I love when I'm afraid to fall But watching you stand alone All of my doubt, suddenly goes away somehow

🎵Baby, I'm dancing in the dark With you between my arms Barefoot on the grass Listening to our favorite song I have faith in what I see Now I know I have met an angel in person And she looks perfect I don't deserve this You look perfect tonight🎵 Nang mahawakan ni Saint ang mga kamay ni Sloane pagkababa nito ay hindi niya napigilan ang sarili niyang halikan ang asawa habang nakatutok sa kanila ang spotlight. A round of applause can be heard across the room.

Nakatayo siya sa ibabaw ng isang puntod at kumakanta. Tahimik ko siyang nilapitan, parang… parang kunakanta siya? “Don’t you know my name, if I saw you in heaven.” Panay ang hikbi niya habang kumakanta. Halos hindi niya na mabigkas ng maayos ang mga lyrics ng kanta at panay singhot siya, “I’ll find my way, throgh night and day, coz I know, I don’t belong here in heaven~”