Pardon Romane & Geschichten

Please do me a favor on letting me love you unconditionally. “Ynzo...” Umiiyak niyang bulong. Maingat na inilapag niya sa kaniyang tabi ang naturang kwaderno kung saan hindi ito mababasà ng tubig at buong higpit na niyakap ang sarili. “I’m sorry, Hubby... Please, gumising ka na. Pangako, gagawin natin ang lahat ng gusto at kahilingan mo. I’m willing to forgive and forget right now. Just please wake up and be with me forever...”

Kung alam lang niya na ganitong kahiya-hiya ang magiging kaparusahan niya, sana nga hindi niya iyon ginawa. Kinagat niya ang kanyang labi. "Okey, fine, I'm sorry! Hindi ko na uulitin. So please, don't make me do it. It's so embarassing. It's disgusting." "I'll only forgive you if you do what I told you to do. It's the only compensation I want." He said with his dark hooded eyes.

"Kasi kahit hindi mo inutos na mahalin kita. Pardon me, because I did." Napatulala ako nang matagal. As in nakatitig ako sa kawalan saka nagpaulit-ulit ito sa aking tenga. 'Sorry Ana ah? Kasi kahit hindi mo inutos na mahalin kita. Pardon me, because I did.' 'Sorry Ana ah? Kasi kahit hindi mo inutos na mahalin kita.' 'Sorry Ana ah? Kasi kahit hindi mo inutos na mahalin kita.'

"I'm... sorry." ---------------------------------------------------------------------------------------------------------- :>

Bakit ganito? "I'm sorry, Gab." "Let go of her, please. Iyon lang ang makakapagpagaan ng nararamdaman mo. Forgive yourself. Wala na si Percy, tanggapin na lang natin iyon." Muli kong sinulyapan ang wala ng buhay na katawan ng kaibigan ko. ["I can only forgive you once the pain you've inflicted on my system is gone. I hate the both of you. Thanks for the pain."

ani ko pa. Tumango naman ito saka tumingin sa akin. "First of all, I am so sorry" panimula nito. "Kanina pa akong nagso-sorry sa'yo, pasensya na" dagdag pa nito saka mahinang natawa. "Ako na ang humingi ng patawad sa kasalanan na nagawa sa'yo ni Martin" ani nitong muli. "Oh, honey, don't go there" agap ko rito.

dismayadong sabi ni mommy. “I-I don’t know… But I have to apologize, kahit noon pa sana, kahit huli na ngayon. I want to say sorry, I’m sorry..” sobrang hina na sabi ng daddy ni Piere at doon at pasimple na akong um-exit. ‘It’s mommy’s decision if she’ll forgive or she’ll not… I’m thankful na kahit mahirap para sa kanya ay hinayaan niyang makasama ko si Piere. She gave up a lot of things for me, I appreciate it..’

tumango naman si Lazarus at marahang tinapik sa likod ang kaibigan at saka naghanap na kami ng mauupuan. "Forgiveness can be one of the hardest things you have to do on your journey in this life. Forgiving yourself can be the hardest of all. Everyone makes mistakes and even worse, intentionally chooses the wrong way. But God's love for us is overwhelming and covers a multitude of errors. Stop punishing yourself today. Acknowledge the pain of what once was, and let it go. Remember what brought you there in the first place, and focus on where you would like to go from this point forward." natigilan ako sa homily ni Father Gareth.

have mercy on me daniel. Ooppsss... Please dont forget to vote🩷😘

Natahimik ang kabilang linya hanggang sa may nagsalita ulit. "Hey... I'm sorry. I won't do that again..." namamaos nitong sabi. Hindi ko alam kung maaawa, maiinis, o matatawa ako sa kanya. Para siyang tuta na ipapaampon. Maaga pa lang pero halos wala ng tao sa daan. Nakakatakot tuloy lalo pa noong dumaan kami sa may kulungan dahil sumisipol iyong mga preso. Kaagad tumabi sa akin si Ailee.