Pardon Romane & Geschichten

Yumuko siya, mukhang kaawa-awa nag mukha at nagsalita gamit ang mahinang boses na animo ay sising-sisi sa ginawa. “Mr. Carreon, I'm really sorry. Nasaktan ko ang asawa mo. Inaamin ko naman na kasalanan ko, hindi ko itinatanggi. I'm willing to pay any price for my mistake. Please, have mercy and forgive me this time. Hindi na po mauulit. Patawad, Sir…”

Kumunot ang noo ko habang nakatingin sa kanya. "Thank You for the second chance, Thank You for accepting me again, Thank You dahil pinalaki mo ang anak natin na walang sama na loob sa akin. Thank You so much " natigilan ako sa sinabe nito. Sinandal niya ang kanyang noo sa balikat ko habang ang kaliwang kamay nito ay nasa hita ko at ang kanan na kamay naman ay nasa bewan ko. "And I'm sorry... I'm sorry sa mga nagawa ko sa before, sa araw na pinanganak mo ang anak ko na wala ako sa tabe mo, sa mga panahon na kailangan mo ako, I'M REALLY SORRY PLEASE FORGIVE ME"

mahina niyang sabi, pero naramdaman ko ang bawat bigat ng emosyon sa likod ng mga salitang iyon. "Darling, forgive me for having a sin."

i said in serious voice. "i'm sorry Mr.Stanford,please forgive me for my mistake i maid."halos magmaakawa na ang matandang wong. "i don't accept apologies,Mr.Wong you know me ang who i am."i said in a still serious voice. "please Mr.Dashmond Stanford.Kahit lumuhod ako sa harapan mo patawarin mo lang ako at kalimutan na lang ang mga sinabe ko."he said and knelt in front of me.Napailing ako.

Hindi ako aalis ng Coron na may katampuhan. "Forgiven. Sorry too," nakangiti niyang saad. Inaabangan ko talaga ang sagot niya kaya hindi ko inalis sa mukha niya ang buong atensiyon ko. Akala ko talaga noong una mataas ang pride niya pagdating sa paghingi ng tawad. Akala ko hindi siya marunong mag-sorry kapag may nagawa siyang mali sa tao. Mali pala ang akala ko.

Nagpakawala siya ng malalim na buntong hininga. " Your mother needs it as much as your father. Forgiveness. Its the closure they both have to do. Dahil kung hindi ay habang buhay na magkakaroon ng pagsisisi at pighati. Mapapagaling nito ang sugat sa kalooban ng nanay mo at pati na rin ikaw, Marcus. Forgive. Move on. And love freely again."

nakangiting saad ni kairo sakin, tumango ako bilang pagsang ayon Maya maya pa ay nakita ko ang pamilyar na mukha sa harap ko. " love, can we talk? Hindi ko alam kung bakit galit ka pero if I did something wrong, I'm sorry ok? Please forgive me, i can't stand you being like this" nakikiusap na saad nito. " I'm sorry Mr. Inozarde but my date is waiting for me. I don't have time for you even for a minute , I either don't want to waste my time for you even for a second so please excuse me" malamig na saad ko at nilampasan ito

tanong ni Paige habang naglalakad sila sa trail. Tipid na tumango si Marco. “I guess so. Like you said, I should give my mother the same grace you had given me. You forgave me even if I do not deserve it. Kaya nagpatawad na din ako, Paige. What is forgiveness if it isn’t grand right? Isa pa, nagpatawad ka na, nangako ka na rin na hindi mo ilalayo ang anak natin sa kanila. There’s no choice left for me, love.”

Please. @gsierah: Love, I’m sorry.

At ang salitang hindi ko na pinansin pa. “I’m sorry,”