Patience Quotes Novels & Stories

“Of course, Papa. I love and respect Ada more than anything.” “Second,” nagpatuloy siya habang busy pa rin sa paghahanap ng mga malalaki at matatabang presa, “Patience. There will be tough times, arguments and misunderstandings. But patience will help you overcome them. Take a step back, breathe and always choose to understand rather than to react.” Huminga ako nang malalim at tumango. “I’ll keep that in mind po.”

“Maybe that’s what scares people like Isabelle. And me.” Tumahimik ako. Tumingin siya sa paligid, saka marahang inabot ang maliit na kahon na kanina pa niya hawak. “Open it.” Dahan-dahan ko naman itong binuksan. Sa loob, may isang maliit na terracotta na paso, may nakasulat sa gilid: Patience grows slow—but deep. “I don’t give peace offerings,” sabi niya. “But this... maybe this is my version of one.”

ENRIQUEZ HOSPITAL THERAPY ROOM 1PM “Kailangan ko nang makalakad. Hanggang kailan ba ang therapy ko?” “Sir, konting pasensiya pa po. Natutuwa po kami sa inyong kagustuhang makalakad na.” “That’s a good sign, Kailangan pa po ninyong ng mahabang pasensiya sa inyong sitwasyon at sa mismong sarili ninyo.” “Sir. Patience is a virtue.” “Huwag mo akong pangaralan.”

Napakasayang tingnan parang araw araw akong nahuhulog kay Alana. "What is love...for me love is being patient. Alam kong nakakabagot at napakahirap pakinggan at isipin but trust me it is all worth it. Ang pag-aantay ang isa sa napakahirap at napakasakit gawin lalo na pag ang inaantay mo ay isang napaka komplikadong tao. Napakahirap kung titignan at iisipin na para bang wala ka ng pag-asa kasi andun na eh wala ka ng magagawa but you just keep on waiting kasi may nakikita ka pang pag-asa. Kahit maliit na ilaw ng pag-asa lang yan dapat ay kunin mo, antayin mo kasi kahit pag balik baliktarin mo man pag-asa pa rin yun, lalaki din ang ilaw na yun. Umabot din ako sa point na nanghina na at nawawala

Pero sa isip niya, isang bagay lang ang malinaw, "Kailangan ko lang lampasan ‘to. Pag nalampasan ko ‘to, may pag-asa." Tahimik lang si Chastain sa gilid, pero papalalim ng papalalim ang kunot sa noo habang pinapanood si Patricia. Kita niyang parang mamamatay na sa pagod si Patricia, pero ni minsan ay ‘di ito nagreklamo o humiling ng pahinga. Kaya medyo nainis siya at nagsalita. "Oy, Patricia, kung di mo na talaga kaya, magpahinga ka ng sampung minuto."

Please, please. Ilang oras pa akong naghintay. Hindi muna ako nagpahinga kasi mas gusto ko siyang hintayin. I'm sketching and already finished my new artwork. Lahat ng iginuhit ko ay para sa kanya. Lahat din ng iyon ay may lagda ko sa gilid at may personal inspirational quotes about life and sacrifices. It's already midnight but there's no mark of him. Wala. May bukas pa naman Klara. You can wait for him until tomorrow. It's your day, right? So you can keep on smiling and be thankful for this another year of your life.

The quoted quote of William James, a great psychologist and philosopher adds to it It says "Sow an action and you reap a habit: sow a habit and you reap a character; sow a character and you reap a destiny." I think, I don't have a tendency to procrastinate. In fact, I called myself "Mr. Hot" on 2001 because whatever comes to my mind I would act it immediately. It would be called curiosity or venturesome. But, I reckon it's appropriate to be termed as 'time-wise'. I always spend time productively: writing, reading, artworking, planning and most of all--- daydreaming! It's true! As a matter of fact, I'm impatient-- impatient to attend, impatient to everything useless, impatient to wait till No

Trish said Nahilot ko ang sentido ko dahil habang tumatagal dumadami ang taong involved. Mas maraming taong kailangan subaybayan kaya mas tumatagal pero gaya ng bilin ni mama sa amin palagi, patience is a virtue. At mukhang kakailanganin nga namin ang maraming pasensya. “Kamusta sila Zues?” naisipan kong tanungin dahil naging malapit ito sa amin. Ilang misyon na din ang pinagsamahan at napagtagumpayan namin.

sabi ni Doña Beatriz. “Opo, Doña,” sagot ko, mabilis ang fingers sa tablet, subtly documenting behavior and tone. “Remember… patience is a weapon,” she added, staring straight at me. “Yes po, ma’am. Patience… weapon noted,” sabi ko sa sarili habang pilit pinipigilang ngumisi. At the end of the day, habang naglalakad ako sa pasilyo ng mansion , nagulat akong biglang bumuling si Yaya Loring sa aking likuran:

"That mother and son have both hurt you today. I cannot take this anymore. We should make a move already!" Marahan siyang umiling. "Don't rush things Nate. There's always a time for everything. Patience is our main weapon because that's the thing that our enemies lack." Nate sighed again. And even shook his head. Alam niyang hindi ito sang-ayon sa sinabi niya pero hindi rin naman nakipagtalo na ikinagaan ng loob niya. "Let's go," ani Nate at hinawakan pa ang kanyang kamay.