Talagang tumatatak sa akin ang mga salawikain tungkol sa tiyaga at sipag — parang laging may maliit na booster sa dibdib tuwing nababanggit. Isa sa pinakasikat na linya na ginagamit namin sa bahay ay 'Kung may tiyaga, may nilaga.' Simple lang siya, pero kapag pina-isip mo, malalim: hindi lang tungkol sa paghihintay, kundi sa aktibong paggawa habang nag-aantay. Madalas ko ring marinig ang katumbas na nagsasabing 'Walang mahirap na gawa pag dinaan sa tiyaga,' na nagpapahiwatig na ang konsistensya at disiplinang paulit-ulit ang susi para gawing maliit ang anumang malalaking gawain.
May isa pa akong paborito kapag pinag-uusapan ang sipag: 'Huwag magbilang ng sisiw hanggang hindi pa napipisa ang itlog.' Para sa akin ito ang paalala na huwag magmadali at huwag ding magkunwaring tapos na ang proseso kung hindi pa talaga. Sa buhay ko, madalas itong naiaangkop sa mga proyektong mahaba ang timeline — maliit na hakbang araw-araw kaysa biglaang pagsubok na gumawa ng lahat nang sabay-sabay.
Bilang personal na karanasan, napatunayan ko na ang pagsunod sa maliliit na gawain araw-araw — kahit ilang minuto lang — ay nagdudulot ng malaking resulta sa pagdaan ng panahon. Kaya kapag nag-uusap kami ng barkada tungkol sa stress sa trabaho o sa aral, palagi kong sinasabing huwag maliitin ang simpleng sipag at tiyaga: sila ang tahimik na bayani sa likod ng maraming tagumpay na akala natin ay biglaan.