Patrocinio Villafuerte 소설 & 이야기

“Maaaring siya ba ay…” “Oo,” sagot ni Alec, habang ang mga mata’y waring lumilipad sa nakaraan. “Limampung taon na ang nakalipas, pagmamay-ari ng lolo ko sa ina ang isla—si Anton. Noon, makapangyarihan ang angkan ng mga Villafuerte. Binili nila ang isla at sila mismo ang nanguna sa pagpapaunlad nito. Ang mga Mercadejas ang naging katuwang nila sa proyekto—pero dalawampung porsyento lang ang naibigay nila sa puhunan. Ang natitirang walumpung porsyento, ang mga Villafuerte ang naglaan.”

Naroon ang venue concepts, guest list, sponsors, fundraising program, media coverage at ang pinakaimportante ay ang Villarreal Hope Foundation. Tahimik akong napangiti. Hindi ko akalaing ang Villarreal Holdings ay matagal na palang naghahanda para sa proyektong ito. May scholarships, medical missions, community learning centers at feeding programs. Hindi ito simpleng charity event. Ito ang magiging mukha ng kumpanya sa mga susunod na taon at ako ang piniling mamuno rito. Napahawak ako sa folder. Hindi ko dapat sayangin ang tiwalang ibinigay ni Rafael.

Isang engrandeng selebrasyun ang magaganap sa Hacienda Villafuerte ng araw na iyon dahil sa pagdiriwang ng kaarawan ni Senyor Sebastian Villafuerte na ngayon ay 70 year old na pero matikas pa rin. Naroon ang lahat ng kilalang personalidad sa San Doinisio. Lalo pa at nililigawan ng isang partido si Senyor na payagan sanang kumandidato ni Darwin bilang Governador ng Tayabas sa susunod na halalan. Dahil kaarawan ng kanilang ama umuwi rin ang panganay na anak nito na si Ahron Drei.