Paunang Salita Novels & Stories

'Habang nabubuhay ako' What is that mean? Bakit may pagano'n? Bakit nagbibitaw ito ng salita na hindi naman nito kaya panindigan? Salita na paasa na naman. Katulad ng dati ay magpaparamdam na mahalaga siya at mahal siya pero hindi naman talaga dahil wala naman talaga iyong ibig sabihin at wala naman talagang espesyal.

REIGN May mga salitang nananatili nalamang bilang mga salita. Mga salitang binitiwan, ngunit mukhang hindi na mangyayari kailanman. Mga salitang hangang doon nalang at wala nang pag-asang magkatotoo pa, mga salitang tanging hangin nalamang ang makakadama. Ganoon naman ang buhay hindi ba? Paulit ulit lang na mga pangyayari at minsan nakakasawa na.

“Para saan pa?” “Nag-aalala lang po ako.” Saglit na natahimik ang babae. Ang salitang iyon—simple lang, diretso, walang paligoy-ligoy—ay tila may biglang tumama sa bahagi ng isip niya na matagal nang hindi naaabot ng kahit sino. Nag-aalala. Parang napakaliit na salita. Ngunit sa kanya, parang malaking bagay na matagal niyang hindi naririnig nang tapat.

Nang makarating ako sa puno ay pinagbabato ko naman ang mga aso ng kapit bahay namin. “Bumaba ka na wala na sila.” wika ko sa kanya na umastang umiiyak. “Bakit mo ako hinayaang habulin ng mga askal?” “Ano ‘yon?” takang tanong ko dahil hindi ko siya naintindiha. “Askal means, asong kalye,” maarte pa niyang wika. “Bumama ka na nga dyan.” inis kong wika sa kanya.

Kung ano ano kasing mga salita ang lumalabas sa bibig ng baklang to eh kaya hindi ko minsan maintindihan. "Karat means s*x." Nanlaki ang mata ko sa sinabi nya at kinurot sya sa tagiliran na ikinaigtad nya. "Gaga, hindi pa namin pwedeng gawin yun no, nag aaral pa kami. Saka na kapag kasal na kami." Nagiinit ang pisnging sabi ko. "Sus! Kelan naman kaya yun?" "Ang usapan namin ni Alvin ay pagkagraduate ko magpapakasal na kami." Nangingiting sabi ko sa kanya.

Sinamaan naman siya nang tingin ni Cassandra, habang kami ni Jazie ay napa iling nalang. Nilapitan ko ang kaibigan ko. Nagtatalo ang mag pinsan ngayon. “Ayos lang ba kung dito ‘yan matulog?” Sinilip ni Jazie si Cassandra, ganoon din ang ginawa ko. “Ayos lang naman, mukha namang mabait, hindi ka naman siguro inaway niyan sa palawan ‘no?” Umiling ako. Bahagya pa akong natawa sa salitang inaway. Na akala mo bata lang.

Nasa dulo na ng dila ni Zion ang mga salitang ilang gabi na niyang kinatatakutan. Mahal kita. I love you. Dalawang salita lang sa Tagalog. Three words in English. Pero bakit parang mas mabigat pa iyon kaysa kahit anong kontratang pinirmahan niya? Bakit parang mas nakakatakot pa kaysa humarap sa board, sa investors, o sa anumang kaaway?

Ang pinakakitang-kita, mga salitang nakasulat gamit ang pulang lipstick. “Shawn is a pig.” “Wronged big head.” “Scumbag.” Nanlamig ang ekspresyon ng lalaki. Mabilis na nanigas ang panga, at malamig niyang binigkas, bawat salita puno ng galit. “Karen. How. Dare. You.”

pahayag ko dito kaya napailing ito sa akin "Ang salita ay maraming kahulugan at kung hindi mo lalawakan ang pang-unawa mo ay masasaktan ka lang sa huli" makahulugan nitong wika sa akin "Anong ibig mong sabihin Sean?" nagtatakang tanong ko dito "Hindi ka man Charlemagne sa pangalan mo, Charlemagne ka sa dugot laman mo" nakangiting paliwanag nito sa akin

Wala pa. Dalawa ang mukha ng kapangyarihan ng salita. Ang una ay ang bu-buo sa indibidwal at ang pangalawa ang sisira sa sariling mundo. Ito ay naka-depende sa tao kung paano gagamitin. “Ate, bili na po kayo, eight thousand lang po.”