Paunang Salita นิยาย & เรื่องราว

Nang makarating ako sa puno ay pinagbabato ko naman ang mga aso ng kapit bahay namin. “Bumaba ka na wala na sila.” wika ko sa kanya na umastang umiiyak. “Bakit mo ako hinayaang habulin ng mga askal?” “Ano ‘yon?” takang tanong ko dahil hindi ko siya naintindiha. “Askal means, asong kalye,” maarte pa niyang wika. “Bumama ka na nga dyan.” inis kong wika sa kanya.

napatango ako dahil sa sinabi nito. Hindi ako makapaniwala parang kailan lang ng may mapanood ako sa TV sa paris na hinahanap ana Reyna at Princessa ng hari nang Spain ang galing! "Kaya ikaw mag-iingat ka sa salita mo, alam kong madaldal ka pero ingatan mo ang mga salita mo ah?" muli akong tumango sa kaniya at umaktong zinipper ang aking bibig kaya napatawa nalamang kami parehas.

Pareho silang nagpanggap na ibang tao para makaiwas sa maling tingin ng iba. Sina Fiona at Andrew ay pinagtagpo ng tadhana .Nagmahalan sila habang akala nila pareho silang simpleng tao lang. Pero habang tumatagal, may mga kakaiba silang napapansin na nagpapaisip sa kanila na may itinatago ang isa’t isa. Nang sa wakas mabunyag ang lahat ng lihim, lalong naging magulo ang lahat dahil nalaman nilang ang taong buong puso nilang pinagkatiwalaan, ay matagal na palang nagsisinungaling sa kanila. Ngayon, kailangan nilang harapin ang masakit na katotohanan kung kaya pa bang manatili ang pagmamahalan nila, o kung ang lahat ng pinagsamahan nila ay kasinungalingan lang at mawawala ng parang bula .

"Matulog ka na nga lang diyan. Dami pang satsat eh. Akala mo naman. Napaka swerte mo at makakatabi mo ang Diyosa ng kagandahan for free." Nakangiting ani ng dalaga at puno ng kompiyansang aniya. "In your dreams." Mahinang ani ng binata. "Anong sinabi mo?" "Sweet dreams." Ulit ng binata. "Ahem, akala ko in your dreams eh. Kala mo ha."

Napansin niya ang isang kawaksi na mukhang papaalis, naisipan niyang tawagin ito sandali at bumalik naman ito sa loob at dali-dali niya itong sinalubong. "Saan po ang punta ninyo, manang?" tanong ni Norain sa kawaksi. "Pupunta po ako ng palengke ma'am, paubos na rin kase ang stock nating pagkain kaya kailangan ko nang mamalengke, baka kase pagalitan na naman kami ni senyorita Aia," napayuko ang naturang kawaksi. Biglang nagliwanag ang kaisipan ni Norain.

"What is so funny?" "Your words. Lalandi. Pakainin. Salakayin." Naiiling itong tumawa saka siya pinasan sa balikat kaya napatili si Georgina. "Let's feed you para madagdagan ang vocabulary mong pang pilya-- Georgina!" Muntik ng matapilok si Lucian. Bigla kasi pinisil ni Georgina ang pang-upo niya at saka hinataw ng kamay.

Lalo na ‘yong mga nadadala sa mga pambobola. Kaya dapat lang na may mapatunayan muna sila sa gawa bago ka maniwala sa mga matatamis na mga salita. Dahil kahit ilang beses mo pang marinig ang salitang 'I love you', kahit ilang daan pa 'yan, ilang libo o kahit na umabot pa sa milyong beses. Kung kasinungalingan lang naman at hindi totoo, anong silbi pa ng salitang 'I love you' di ba? At iyon ang ipinupunto ni Angelo sa kanya. Mas madaling magsinungaling sa salita kumpara sa gawa.

"Ibig sabihin ba niyan mag kaibigan na ulit tayo?" Hindi kaagad nakapag salita si Paolo. It took him three minutes bago sumagot. "Pag iisipan ko pa" tipid niyang tugon rito. "Salamat Pao...sa pag papatawad mo. Sana maging mag kaibigan ulit tayo"

hay cosas que no esperas "démonos prisa" napakunot ang aking noo nang bigla kong marinig ang pamilyar na wika. Kung ganoon alam rin nila ang salitang iyon, ngunit karamihan sa nagsasalita ng ganun ay mga anak lamang ng Diyosa o sinong nilalang na may kinalaman sa kalangitan.

“And yet you are making fun of Killian’s short tongue. He means ‘pusa’ when he said ‘puta.’” I laughed. Pero teka at paano ko ba mapapaalis ang mga ito? The one they are looking ay nasa tabi ko at nasa ilalim ng comforter. Bakit kasi nakapasok ang mga ito na ganito kaaga sa loob ng kwarto ko?