Philippine Airline Announcement นิยาย & เรื่องราว

I'm sorry kung pinili kong iwan ka. I'm sorry... I wish you can forgive me someday. Tumigil naman ang taxi na sinasakyan namin. Traffic. Napatingin naman ako sa phone ko nang mag ring ito. Breth calling... "Breth, we're on our way there.", bungad ko naman sa kanya ("I think we have a problem hon.") Napakunot-noo naman ako sa sinabi niya. "What?" ("All the flights in every airport here in the Philippines that goes out in the country was cancelled.")

Dahan-dahan ang kanyang paglalakad pabalik sa boarding gate. “Good morning, ladies and gentlemen. This is a pre-boarding announcement for flight 5J423 from New York to the Philippines. We are currently inviting passengers with small children and those requiring exceptional help to board at this time. Please have your boarding pass and identification on hand. Regular boarding will commence in about five minutes. Thank you for your patience and cooperation. We hope you enjoy your flight with us today.” Tamang-tama naman ang pagbalik niya at nag-announce ang operator. Tsinek muna niya ang ticket niya at ang mga ID’s kung nandyan sa loob ng kanyang bag.

Kung gaano kabilis ang mga pangyayari ay hindi ko na naisip pagkat ang mahalaga sa akin ngayon ay ang makausap siya bago pa siya tuluyang makaalis papuntang US. ................................................... "Ladies and gentlemen we have just landed at Manila International Airport. Cebu Pacific Air welcomes you to Manila. On behalf of our flight deck crew headed by Captain Santos with first officer Pasco and the rest of the team, we thank you for choosing Cebu Pacific your airline of choice." Napakalakas ng kaba sa puso ko ng marinig ang landing announcement ng Flight Attendant. Finally, makikita ko na siya at makakausap.

Ngunit, isa lang ang FIL Air sa mga hinahawakan nitong negosyo. At base sa mga data na nababasa niya, ang FIL ay ika-45 largest airline sa buong mundo pagdating sa revenue ng pasahero bawat kilometro na nililipad, ika-10 sa buong Asia at nangunguna sa bansa. Naiitindihan niya na ngayon kung bakit sa mahigit isang buwan niya na nakakausap sa telepono ang binata ay nasa iba’t ibang airport ito ng Pilipinas.

Mas malala pa ito ng sobra nang nag-divorce sila ni Isabella Khairia noon. Tumutunog ang cellphone niya pagkalabas niya ng shower. “Is this Sevirious Rocc of Rocc Corporation?” tanong ng kabilang linya. “Speaking.” “I’m from Philippine Airlines, Sir. Just want to inform you that a certain Kaye Rocc enters the country.”

tugon ni Narie. Dolly's POV “Ladies and gentlemen, Philippine Airlines welcomes you to Manila. The local time is 06:30 pm. For your safety and the safety of those around you, please remain seated with your seat belt fastened and keep the aisle(s) clear until we are parked at the gate."

Ilang minuto pa ay may narinig na namin ang announcement. “Ladies and gentlemen, may we have your attention please. This is the final call for passengers on Philippine Airlines Flight PR 318 bound for Paris, France.” Nang marinig namin ’yon ay maghawak-kamay kami at sabay tumayo. Habang naglalakad papuntang Gate 112, ramdam ko ang malakas na tibok ng puso ko. Parang panaginip lang ang lahat ng ito. Hindi ko akalain na makakarating ako sa puntong ’to na kasama ko ang lalaking mahal ko at sabay naming tatahakin ang isang bagong lugar.

Rafael Our flight landed safely. Nakahinga na rin ako nang maluwag, ngunit pagod ako sa byahe. Habang yung dalawang bata naman ay masiglang masigla, sabik nang makababa ka agad ng eroplano. I shook my head and smiled slightly at the sight. "Welcome to the Philippines," the flight attendant announced over the intercom. We gathered our things, making sure not to leave anything behind. "Alright, kids," I said, trying to keep my voice firm. "we're here, huwag bibitaw sa kamay ni mom, maliwanag?"

Napapikit ako ng mariin at pinigilan ang mga luhang gustong kumawala. Nang makarating ako sa airport, hingal na hingal akong nagtanong sa mga tao kung saan ang departure area. I dialed his number multiple times, pero hindi ko siya makontak. Tumakbo ako nang mabilis hangga’t kaya ko. Habang papalapit ako sa gate, narinig ko ang announcement tungkol sa flight ni Mark. “Attention, passengers of Flight 234 bound for Philippines. This is your final boarding call. Please proceed to your respective gates immediately.”

sabi ko habang sinusuri ang Zurich contract. “The Milan shoot? Move it to next month.” “Paris acquisition? Send me the revised proposal.” Hindi na ako natutuwa sa ganitong araw—sanay na ako. Pero kung may magpapakita sa akin ng bagong thrill, siguro… landing sa Pilipinas ‘yon. Lumapit ang head flight attendant, mukhang sanay na rin sa pagiging abala ko. “Sir, we’ll be landing in the Philippines in approximately twenty minutes.”