Philippines Names Novelas e Histórias

“Mommy, is the Philippines a beautiful country? You know, we’ve already been to many countries, but this is the first time we’re going to the Philippines.” Walang tigil sa pagtatanong at pagsasalita si Daviah pagkasakay sa eroplano. Even now that they are already in their seats, Daviah kept asking, and the way she talks really seems so mature.

huling pakilala ni Phil sa lalaking seryoso at nasa huling pila. "Puwede ko bang ilista ang mga pangalan nila? Mabilis ko kasing makalimutan ang mga pangalan ng tao. Pero ngayon lang naman dahil sa katagalan ay masasanay rin akong nakikita sila kaya maaalala ko na ang mga pangalan nila," hindi napigilang request ko kay Phil na bigla namang napasimangot nang marinig ang sinabi ko.

Sa huli, sinabi niya sa anak,, "Eli, huwag mag-alala. Mabuti ang kalagayan ni Mommy dito sa Pilipinas, ikaw ,magpakabait ka diyan." "Ang lugar ba na iyan ay tinatawag na Philippines?" Lumaki si Eli sa ibang bansa at hindi pamilyar sa mga pangalan ng ibang bansa. "Opo, dito ako lumaki. Napakaganda ng lugar na ito. Lalo na sa lugar kung saan ako naroroon, ang Rizal." nakangiti niyang sabi. Biglang kumunot ang noo ni Eli, saka nagtanong, "Rizal? national hero siya ng Philippines? bakit siya naging lugar?"

Afterall mukhang hindi ito ang una at huli kong punta sa bar na ito. "Clariza. I'm Clariza Estebas and you're?" I asked for his name para fair naman. "Dom. Domerio Alejandro." Alejandro? "May lahing spanish?" Paghula ko dahil sa apelyido niya. He chuckled at dahan dahan tumango. Omo! Tama ako! "Sabi na eh! Alejandro is a bit.. unique kapag nandito ka sa Pilipinas. Right?" "Right. It's nice to meet you, Clariza Estebas."

Meaning ay may importanteng lakad na naman siya, saan naman kaya iyon. Tinignan ko ang oras at madaling araw palang pala. “Philippines,” simpleng pagtugon niya lamang sa akin kaya napakunot ako ng noo. Something popped up in my memory when I heard the country he will visit. “Are you, alright?” bigla itong lumapit nang makita niya sigurong nakahawak ako sa aking ulo. Tumango lang ako bilang pagtugon dito.

Natawa naman sa kaniya ang mga magulang nito. "I'm going back to the Philippines," pagsisimula ng kaniyang ama. "Really?" "Yes, and we're wondering if you want to go there? It's been years since you last visited the Philippines." sabi ng kaniyang ama. "I'll think about it, Dad." sagot niya. "You can visit our resort there," dagdag naman ng kaniyang ina. "Yeah, yeah sure. Maybe it's best for me since I want to go somewhere," napapaisip na sabi ni Alessia.

"wife?really kailan sa pagkakaalam ko hiwalay na tayo 8 years nanga ang lumipas'' "really?sa pagkakatanda ko divorce is not approved here in the Philippines" napanganga ako dahil sa sinabi nya pinagluluko baako nang lalaking toh. "we get merried here in the Philippines hindi sa outside country we still married kaya may karapatan akong tawagin ka sa kahit anong gusto kung c,s(call sign) di ako nakasagot ay tanga oo nga hindi naman annulment paper pinapermahan nya saakin

Parang trip lang niyang titigan ako, ganun. Mayamaya ay may hinugot na papel si Buja at inabot sa kin. "Fill it up. Just for information. What is your country?" "Philippines," sagot ko. "O! Filipino," ani Buja. "I'm sorry but i have no philippine passports available." "You can use any country," sagot ni Thurstin.

Isabel bit her lips and nods slowly. "Hindi naman nga, babe. Baka lang kasi magalit ka 'pag tinanong ko 'yon sa 'yo, eh. Gusto ko lang tanungin sa 'yo kung ano ang pangalan ng ex-girlfriend mo, babe. Ano ba ang pangalan ng ex-girlfriend mo? Gusto ko lang malaman kaya ko tinatanong sa 'yo," sagot ni Isabel kay Callix na may kasama nang katanungan. Tinatanong lang niya kung ano ang pangalan ng ex-girlfriend ng boyfriend niya na si Callix.

After fifteen hours we landed at NAIA. My heart jump abnormally because I am really in the Philippines right now. "Philippines?" my son sleepily asked. Tanging tango lang ang isinagot ko dahil labis ang kabang nararamdaman ko sa ngayon.