Philippines Short Novels & Stories

Binasa ko ang sumunod niya pang chat. “I’m not sure when I’ll get the chance to return to the Philippines. It could take months, maybe even longer. That’s why I’m really eager to meet you in person now. I want to see you, talk to you, and spend time with you before I have to leave again.”

“Then how do you have a passport?” “You know, ambisyosa lang na magka-passport. Ginawa kong valid ID.” Natawa na talaga siya. Reedz also chuckled. “Teka…” Nang may maalala rin siya. “Visa ang wala ako. Baka need doon ng visa?” “Hindi na. Citizens of the Philippines do not need a visa to enter the Maldives for tourism purposes for stays of up to 30 days.” Namilog ang mga mata niya. “Aba’y tara na kung gano’n! Gusto ko nang maranasang sumakay sa eroplano at makatuntong sa ibang bansa.”

"I was busy on college and working out, Ellie. But don't worry. I am back in the Philippines." "For good?" "For you—No, I mean... yes, for good. I am back in the Philippines for good." Mahigpit na napaangkla siya sa leeg nito at ipinikit na ang mga mata. Ilang segundo pa lang ay nakaidlip na siya ng hindi niya namamalayan.

“Of course, Daviah. Maraming dagat sa Pilipinas. Did you know that the Philippines has 7,641 islands? So maraming dagat doon. If you want to see one, Palawan is one of the best options. You can ask Lolo Edie to take us on a trip to Palawan if you want because maganda ang dagat doon. We can swim and have a bonfire at night.” Napaangat si Belinda at Daviah kay Valeria nang sumabat ito.

A genuine one and said. “We'll go back to the Philippines, pronto.”

Chapter 1 Philippines 1930 NAPANGANGA SILANG apat sa kagandahan ng Time Gold Resort at sa kagandahan ng dagat rito sa El Nido Palawan. Ang bascuit archipelago ng bansang Pilipinas. Blue na blue iyon na siyang paboritong kulay ni Asula. Ngayon lang siya nakapunta sa ganitong lugar at nakakita ng ganitong tanawin.

Kaya tumayo ako ng tuwid at sinagot ang tanong ni Prof. "Hmm, Ang Pilipinas, opisyal na tinatawag na Republika ng Pilipinas, ay isang islang bansa na matatagpuan sa kanlurang Karagatang Pasipiko sa Timog-silangang Asya sa pagitan ng Dagat ng Pilipinas at ng Dagat Timog Tsina. Ang bansa ay isang Archipelago na binubuo ng 7,107 na isla at malapit sa mga bansa ng Vietnam, Malaysia, at Indonesia. Binibini dudugtungan ko pa po ba?" Aba! huwag niya ako hamunin kahit isang oras pa ako magsalita tungkol sa kaalaman ng Pilipinas kong sinilangan ay kaya ko itong isa-isahin sa kanya, Kung gusto pa nga niya'y makinig na lamang siya at ako na ang magtuturo. "Hindi na, sapat na 'yon, Miss Isidro, maari ka

Napalingon kaming tatlo sa nagsalita. “Luciano...” Ngumiti ang babae. “Spade, Ji, and now you?” Tumayo ito. “Of all countries in the world why Philippines?” Pinagpag nito ang buhanging kumapit sa suot na sarong. “Is it because it’s more fun in the Philippines?” Hindi sumagot si Lucero. Nagtitigan lang ang dalawa hanggang sa Inangat ng babae ang palad sa ere sinyales ng pagsuko.

Maybe I can get an award for being matyaga. For the last 3 years namin dito sa Manila ay hindi naging madali. Umabot din kami sa point na akala 'ko ang magiging ulam 'ko ay toyo. At sa 3 years na 'yon hindi 'ko pa din alam ang klase nang trabaho na meron si Alen.

Pagkatapos ay tumigil ito, at muli akong tinititigan sa aking mga mata. "I have a business plan that I want to build in the Philippines, so I need a trusted person for the money I will allocate. I know it's hard to find that person, especially when it comes to money. Shikashi, watashitachi ga keiyaku o musubi, watashi no rūru ni shitagau koto ga dekireba, koko Firipin de watashi no bijinesu o kanri suru tokken o anata ni ataemasu (but if we can create a deal and follow my rules I will give you a privilege to manage my business here in the Philippines)" ang paglalarawan ng matandang hapon.