Philosophical Perspective Of Self Essay นิยาย & เรื่องราว

“Do you feel that?” “Yes,” sagot niya. Ang pakiramdam ay hindi disorienting. Hindi ito pagkawala ng sarili. Sa halip, ito ay parang paglawak ng identity—isang karanasan kung saan ang “sarili” ay hindi na confined sa isang perspective lamang. Parang may access sila sa mas malawak na field ng awareness, habang nananatili pa rin ang kanilang sariling core.

bahagya siyang napangiti, “…kapalan ng mukha.” Sandaling natahimik ang kusina. Pagkatapos ay marahan niyang idinagdag, “Sa philosophy po, parang tinatawag nila ’yon na selflessness. Yung wala kang takot na gawin ang kailangan, kahit mahirap.” Saglit na natigilan si Caden. Parang may pumasok na ideya sa isip niya, ngunit hindi niya agad nahuli.

Mahabang sagot ko habang nakatayo ako at umupo na rin ako. "What else?" Pagtatanong ulit nito sa buong klase. " Yes, Ace!" Pagtawag ni Professor dito sabay napatingin ako sa likuran ko. Nakatayo siya habang nag sasalita. " Philosophy is an activity people undertake when they seek to understand fundamental truths about themselves, the world in which they live, and their relationships to the world and to each other." Mahabang sagot nito sabay rinig kong umupo na rin ito.

Kahit na naintindihan ni Nanako ang ibig sabihin ni Master Jeevika, hindi niya alam kung ano ba talaga ang tunay na selfless state. Pakiramdam niya, likas na palaging subjective ang pag-iisip ng tao. Sa anumang oras at sitwasyon, laging mula sa sariling pananaw iniisip ang isang bagay. Paano nga ba niya tuluyang matatanggal ang sariling kamalayan niya mula sa kanyang divine sense? Kaya nagtanong siya, "Paano makakamit isang selfless state?"