Nakakatuwang isipin na ang tanong na 'Sino ako?' ay hindi lang sentimental—ito rin ay popular na tema sa siyensya at literatura. Sa mas akademikong dako, mahuhugot ko agad ang mga titulo tulad ng 'Being No One' ni Thomas Metzinger at 'Consciousness Explained' ni Daniel Dennett: may bigat sila sa pilosopiya ng isip at talagang magpapalalim ng pananaw mo kung paano nabubuo ang 'self' mula sa proseso ng utak. Para naman sa neurobiological na pananaw, gustung-gusto ko ang 'Self Comes to Mind' at 'The Feeling of What Happens' ni Antonio Damasio; malinaw at puno ng kaso ng pag-aaral na nagpapakita kung paano naka-ugat ang damdamin sa ating kamalayan.
Hindi mawawala ang mas madaling basahin na mga aklat na naglalarawan ng ideya nang may metapora—tulad ng 'I Am a Strange Loop' ni Douglas Hofstadter at 'The Self Illusion' ni Bruce Hood—na swak kapag nagsisimula ka pa lang magtanong tungkol sa identity. At kung gusto mo ng pampalakas ng imahinasyon, maraming nobela at sci-fi ang humahaplos sa temang ito: 'Never Let Me Go' ni Kazuo Ishiguro, 'Do Androids Dream of Electric Sheep?' ni Philip K. Dick, at kahit ang surreal na 'Kafka on the Shore' ni Haruki Murakami.
Kung ako ang tatanungin sa unang babasahin, sisimulan ko sa mas accessible na aklat para ma-build ang intuition, at saka papunta sa mga mas technical na gawa. Sa huli, ang kombinasyon ng pilosopiya, neuroscience, at fiction ang nagbigay sa akin ng pinakamalalim na pang-unawa sa kung bakit nanghuhulog sa atin ang konsepto ng 'ako'.