Novel & Cerita Understanding The Self Philosophy

“Bakit ba ang manhid mo at hindi mo makita ang ginagawa niya para sa’yo?” “Tingin mo hindi ko nakikita? Oo, napapansin ko lahat pero pagkatapos ano? Ako lang uli ang mapapahiya dahil itatanggi niya lang uli tapos ako heto, asang-asa. I don’t want to see myself na miserable dahil lang sa nararamdaman kong ito, it would be better if I stop analyzing everything. Ganun naman talaga kung ayaw mong masaktan, tigilan na lang natin ang pagbibigay ng kahulugan sa bawat kinikilos ng tao.”

SIGURO nga tama ang nakararami na minsan sa sobrang pag iintindi natin sa sarili natin hindi natin alam na iinvalidate na pala natin ang nararamdaman ng ibang tao, selfish kung matatawag ito ng iba yung tipong sarili mo lang ang iniisip mo at hindi mo na iniisip ang nararamdaman ng iba. Yon ang nararamdaman ko noong araw na nawal si Tyron ang akala ko lamang ang sakit na nararamdaman ko dahil hindi tulad ni Jaez na akala ko ay typical lang na kaibigan ni Tyron which is mali pala dahil sa totoo lang ay matagal din ang pagsasama nila ni Tyron.

Kung ano-ano na naman muli ang iniisip niya. Nagkalat ang sketch book at ilang color pens sa ibabaw ng kama niya ngunit parang wala lang iyon sa kanya. Muli siyang huminga ng malalim. “Trabaho dapat ang iniisip natin self. Hindi iyong mga kung ano-ano!" aniya sa sarili.

Bakit ako umiiyak at nasasaktan? Hindi ako ito. Hindi ako iyakin. Malakas ako. Matapang. Pero bakit ganito ang nararamdaman ko ngayon? Ano ba ang nangyayari sa akin? Karine’s Point of View Selfish. Ako iyan. According to Merriam Webster Dictionary, it is having or showing concern only for yourself and not for the needs or feelings of other people.

I'm not a bad person,pero bakit pakiramdam ko ang sama-sama kong tao. Gusto ko lang namang isipin muna ang sarili ko.gusto kong kumawala sa sakit pero bakit nangyayari to! This is the first time I become selfish after how many years of being selfless.ngayon ko lang inisip ang sarili ko! Ngayon lang ako humangad ng para saakin pero bakit paulit ulit pinapaalalang wala akong karapatang unahin muna ang nararamdaman ko!

bahagya siyang napangiti, “…kapalan ng mukha.” Sandaling natahimik ang kusina. Pagkatapos ay marahan niyang idinagdag, “Sa philosophy po, parang tinatawag nila ’yon na selflessness. Yung wala kang takot na gawin ang kailangan, kahit mahirap.” Saglit na natigilan si Caden. Parang may pumasok na ideya sa isip niya, ngunit hindi niya agad nahuli.

Mahabang sagot ko habang nakatayo ako at umupo na rin ako. "What else?" Pagtatanong ulit nito sa buong klase. " Yes, Ace!" Pagtawag ni Professor dito sabay napatingin ako sa likuran ko. Nakatayo siya habang nag sasalita. " Philosophy is an activity people undertake when they seek to understand fundamental truths about themselves, the world in which they live, and their relationships to the world and to each other." Mahabang sagot nito sabay rinig kong umupo na rin ito.

Pero dinarag ko siya sa buhay ko, without her knowing what's waiting ahead us. "Nagugulohan ako, bro. Sobrang gulo ko na ngayon, pero dinagdagan ko pa." Napapahilig ako sa kinauupoan ko, sabay tingala sa kisame. I'm hopeless. "Selfishness and being self-less. Naiintindihan kita." He said meaningfully, his voice was low and deep. "Selfishness comes when you do not want to loss anything important to you even if it's better to let them go. Self-less, when you prioritize them over yourself even if it means putting your life at risk. Everyone has that kind of persona, it only depends on how it is being handled, or being used. Mali man o sa tama."

Kahit na naintindihan ni Nanako ang ibig sabihin ni Master Jeevika, hindi niya alam kung ano ba talaga ang tunay na selfless state. Pakiramdam niya, likas na palaging subjective ang pag-iisip ng tao. Sa anumang oras at sitwasyon, laging mula sa sariling pananaw iniisip ang isang bagay. Paano nga ba niya tuluyang matatanggal ang sariling kamalayan niya mula sa kanyang divine sense? Kaya nagtanong siya, "Paano makakamit isang selfless state?"

' pagsasaway niya sa sariling naisip. Alam niya sa sarili niya minahal siya ng totoo ni Matthew. At walang halong pagkukunwari ang pinakita nito sa kanya. Ito ang pinanghahawakan niya sa sarili na kahit kailan ay hindi nito magawang saktan ang damdamin niya. 'Kaya kalma lang self, masyado ka lang nag ooverthink', kastigo niya ulit sa sarili na kung anu- anu na lang ang naisip. Inabala niya na lang ang sarili sa pagmamasid sa paligid. Lalo na sa magandang pagkakagawa ng kanyang miniature waterfall kung ituturing.