Althea The Battered Wife Mga Nobela at Kwento

Bagaman, hanggang ngayon, hindi pa rin alam ni Amando ang kinaroroonan ng kanyang kapatid, mula nang nakatakas ang babae mula sa isang mental hospital ilang dekada na ang nakararaan. Isang babaeng dumaranas ng mga sakit sa pag-iisip dahil sa sobrang pagmamahal sa isang taong hindi siya kayang mahalin. Nanlumo si Althea nang iwan siya ng kanyang asawang si Ramsey at sa halip ay nagpakasal sa ibang babae sa baryo na nagngangalang Sarmila. Hanggang sa nangyari ang hindi magandang trahedya kay Sarmilla, saka nawala si Althea na parang nilamon ng lupa.

Pero mahahalata mong umiyak ito. Maya maya dumating ang Kotse at naglabasan na ang mga babae dun maliban lang sa bride. Kaya naman Nagsi Ayusan na sila. Binungangaan naman ni Almira ang asawa nya dahil sa katarantaduhan na ginawa nito. " Nako! Ikaw talaga kahit kelan eh?! " inis na kantyaw ni Almira kay Keane. At makikita mo naman kay Keane na parang papaiyak.

ZENO Pabulong lang ang pagkakasabi ko na nami-miss ko ang asawa ko. Si Althea. Siya. Siya, na ang akala ay Delphi ang pangalan niya. Then she asked me if it was Althea I was talking about. I glanced at her. Smiled bitterly. I hope she remembers me. “Yes. Althea is the name of my wife,” I said. Sighed.

Matipid na ngiti lang ang iginawad ko sa masaya niyang pagbati sa akin. "Si Ken nga pala Cindy, asawa ko," pagpapakilala ni Janine. Itinabi ni Janine ang wheelchair ni Ken sa isang upuan na nakaharap sa akin. Doon din siya tumabi sa upuang iyon. Kinuha ni Janine ang kamay ni Ken at pinisil-pisil iyon habang nakangiti sa akin. Noon ako napahiya sa aking sarili dahil ang babaeng pinagseselosan ko ay may mahal na palang iba. May asawa na. Kung nakinig lang sana ako kay Daniel. Narinig ko ang sinabi niya noon tungkol pa pagkakasakit ng asawa ni Janine ngunit hindi ako naniwala.

at ng papunta na kami sa Dining Table ay naririnig ko na ang kawntuhan at tawanan ng mga tao. "Oh, Great Her she is. My Fiancee. Come Here Love. " Napangiwi ako sa nakikita ko. mukha siyang Lobong manlalapa kanina sa Basement. ngayon para siyang isang hari na parang ni kahit unting dungis sa pangalan ay wala. "Meet my Soon to be Wife. Althea Conor. " "what??? You're Engage?? " A girl stand-Up and I can sense her bitterness and Jealousy.

Naiirita talaga ako sa tuwing tumatawa siya. "Hindi ka makakawala sa akin nang buhay." --- #TheFinalBattleOfTheBattered "Pero 'wag kang magalit sa akin, tanga!" Ramdam ko ang isa niyang kamay sa dulo ng buhok ko at hinila ito pababa. "Mukha rin namang imposible na maakit 'yon sa akin."

The woman opens the door of her car, and signals Alas to ride in. "A-Alas! Alas sandali!" umiiyak akong tumakbo palapit. Nadapa pa ako at naramdaman ang sakit ng mga sugat na natamo pero bumangon ako para mas makalapit. Alas glances at me at namilog ang mata niya nang makita ako. "Athena!"

“I won’t let anyone hurt you. Not tonight, not ever.” Habang umiinom, naaalala ko ang bawat galaw niya sa sayaw, bawat hibla ng katawan niyang nakikita ko sa ilaw ng bar, at ang maskara na hindi niya kailanman itinanggal. Parang isang simbolo na kahit gaano siya kaganda at kaakit-akit sa ibang tao, sa akin, siya ay si Althea… hindi ang dancer na pinalit sa ibang babae, hindi ang babaeng naka-mask, kundi ang babae na may kontrata sa akin at puso na kailangan kong pangalagaan.

May anak na siyang kailangang buhayin, may mga bagay pa siyang kailangang bawiin. Wala siyang karapatan at kakayahan na banggain ang isang lalaking kasing delikado ni Xavier. Kung hindi uubra ang kanyang tapang, wala na siya ibang choice kundi ang magpakumbaba.Bahagyang ngumiti si Althea, lumambot ang kanyang mga tinig. “Ah Xavier, pasensya na sa nangyari. Inaamin ko na ako ang nagkamali, masama lang talaga ang pakiramdam ko ngayon. Baka po pwede niyo na akong pakawalan?”

Mukhang pati sa panaginip ay hindi kayang patahimikin ng sakit na nararamdaman ang asawa ko. Isang bangungot. Masakit mawalan ng anak. Masakit na makitang nasasaktan ang mahal kong asawa. Marahan kong hinaplos ang mukha ni Althea para na rin alisin ang tikwas na buhok at pawis sa kanyang mukha. Mahina ang mga tinig na lumalabas sa kanyang boses. “Althea…” malambing kong sambit.