Picky Eater In Tagalog Novels & Stories

isinandal nya ang kanyang siko sa sandalan ng upuan at ipinatong naman nya ang ulo sa kamay. “Me? I like western foods, like pasta and steak, but I am not that of a picky eater.” Sagot nya. “Ah, kaya pala ganu’n mo na lang lait-laitin ang niluto ko. Hindi ka pa pihikan sa pagkain n’yan ha? Paano na lang pala kung naging pihikan ka? Baka mas malala pa ang mga narinig ko mula sa’yo,” pabirong turan nya.

sabi ko "I told you, I don't like cheap things and don't ever disagree" he said irritated kaya napatango nalang ako baka mas magalit ito. Pagkatapos non ay pumunta na ako sa kusina para magluto, my stomach is really heavy and I am really having a hard time right now. Only for a few weeks ay makikita ko na ang anak ko, napangiti ako habang hinaplos ang tiyan ko.Pagkatapos kong magluto ay hinain ko na eto sa mesa at tinawag si Sandro and we ate in silence.

sagot ko nalang kay mama. "If there is someone na nagpapangiti na sayong lalaki. Pwede mo naman siyang ipakilala samin." wika ni mama "Ma..." "Wala ang ngiti na 'to. There is no meaning sa ngiti na ito. I'm just thankful ma may pagkain tayo sa lamesa at kumpleto tayo kahit wala si papa."palusot ko nalang. I don't know how long will I keep this..

Ngising sagot nito kay Scarlet. Shit. She's too savage! Paano ba naman kasi makikilala yun ni Scarlet? Americans doesn't eat Bitter Gourd. Hindi nga ako sure kung nasa market ba yan nila. Dito lang kasi ang alam ko sa Pilipinas na inuulam yang ampalaya, well on my end, I don't eat ampalaya as well. I can't tolerate the bitter taste. "Duh, I won't waste my freaking time with it." Sagot nito at nagwalk out na ito.

“Naiinis na ako sa ‘yo. Kapag ako napikon, sa putcho-putcho tayo kakain!” “What’s putcho-putcho?” “Sa labas tayo kakain. May mga nagtitinda riyan ng prito-prito o barbecue. Karne ng manok o baboy tapos mga laman loob.” “Laman loob ng mga tao?” “Gago ka ba? Anong akala mo sa mga tao rito? Aswang? Kailan ka ba ipinanganak? Hindi ka pa ba nakatikim ng ganoong klaseng pagkain?” Napabuga ako ng hangin sa inis. “Ang hirap talagang kausapin kapag matanda na. Ang tagal mong makaintindi!”

takhang tanong ko “ maririnig ng señorito ang alarm na 'yan kapag pinindot mo, sign na may kailangan ka. ” “ enjoy your food Señorita. ” muli itong yumuko bago lumabas ng kwarto. Napatingin ako sa mga pagkain na nasa lamesa Ang dami nito, mukhang masasarap at mamahalin rin ang mga pagkain na nakahain. Pero kahit ganon ay hindi ko magawang kumain, paano ako kakain kung iniisip ko ang kalagayan nina mama at papa. Alam kong sobra-sobra na silang nag-aalala sa'kin

sabi pa niya. Hoy seryoso ka? Umayos ka nga doctor Comia puro ka biro eh. Anong gusto mong almusalin doc para matawagan ko si ate Yolly at mapaghandaan ka ng masasarap na almusal. Aba demanding gusto daw niya ng native chicken adobo at fresh buko salad. Nagpahanda na rin ako ng pancit na may maraming vegetables na sahog. Masarap yon lalo na at maraming itlog ng pugo si papa sa farm niya na pweding isahog.

Tugon ko sa aking dalawang anak na tila inip na inip na dahil sa tagal ng binyahe namin mula probinsya. "Mom, I'm hungry na po," reklamo nitong englesera kong anak na si Kaye. Dahil siguro sa kapapanood sa youtube kaya siya natuto ng ganito. Hindi ko naman kinakausap ng english kahit ako hirap magsalita ng spokening dollar na 'yan.

sagot ni Julian habang kinakain ang tuyo, paborito niya, at nahiwa-hiwang kamatis na nilagyan ni Mang Tacio ng pipino. "You mean business ninyo," sagot ni Eros na tila may ibig sabihin. Ngunit hindi na lamang pinansin 'yon ni Julian. Tila natakam si Alex nang makita sa harapan niya ang mga nakakatakam na kadalasang kinakain pang-umagahan sa Pilipinas. Taon din ang hinintay niya bago muling matikman ang mga ito. At dahil sa sobrang excited, bigla siyang tumayo at sinunggaban ang nilagang talbos ng kamote at tuyo. Kinamay niya ito na ikinagulat naman ng dalawang binata sa harapan niya.

“Okay, eh ano nga ang favorite fruits mo?” Kuminang ang mga mata ni Marigold nang maalala na niya kung ano ang tawag ng ina sa prutas na iyon. “The smelly one, that’s my favorite!” “Smelly one? Smelly fruit?” nalilitong tanong ni Uno na biglang kinabahan sa sinabi ng bata sa kanya. “You mean—” “Durian, Tito Angeluz. That’s my favorite. Lagi naming kinakain iyon ni Mommy lalo kapag nasa Malaysia kami. That was my favorite fruit. Sa next na kita natin, bibigyan mo ba ako noon as you promise?”