Novel & Cerita Picky Eater In Tagalog

isinandal nya ang kanyang siko sa sandalan ng upuan at ipinatong naman nya ang ulo sa kamay. “Me? I like western foods, like pasta and steak, but I am not that of a picky eater.” Sagot nya. “Ah, kaya pala ganu’n mo na lang lait-laitin ang niluto ko. Hindi ka pa pihikan sa pagkain n’yan ha? Paano na lang pala kung naging pihikan ka? Baka mas malala pa ang mga narinig ko mula sa’yo,” pabirong turan nya.

sabi ko "I told you, I don't like cheap things and don't ever disagree" he said irritated kaya napatango nalang ako baka mas magalit ito. Pagkatapos non ay pumunta na ako sa kusina para magluto, my stomach is really heavy and I am really having a hard time right now. Only for a few weeks ay makikita ko na ang anak ko, napangiti ako habang hinaplos ang tiyan ko.Pagkatapos kong magluto ay hinain ko na eto sa mesa at tinawag si Sandro and we ate in silence.

sagot ko nalang kay mama. "If there is someone na nagpapangiti na sayong lalaki. Pwede mo naman siyang ipakilala samin." wika ni mama "Ma..." "Wala ang ngiti na 'to. There is no meaning sa ngiti na ito. I'm just thankful ma may pagkain tayo sa lamesa at kumpleto tayo kahit wala si papa."palusot ko nalang. I don't know how long will I keep this..

Ngising sagot nito kay Scarlet. Shit. She's too savage! Paano ba naman kasi makikilala yun ni Scarlet? Americans doesn't eat Bitter Gourd. Hindi nga ako sure kung nasa market ba yan nila. Dito lang kasi ang alam ko sa Pilipinas na inuulam yang ampalaya, well on my end, I don't eat ampalaya as well. I can't tolerate the bitter taste. "Duh, I won't waste my freaking time with it." Sagot nito at nagwalk out na ito.

“Naiinis na ako sa ‘yo. Kapag ako napikon, sa putcho-putcho tayo kakain!” “What’s putcho-putcho?” “Sa labas tayo kakain. May mga nagtitinda riyan ng prito-prito o barbecue. Karne ng manok o baboy tapos mga laman loob.” “Laman loob ng mga tao?” “Gago ka ba? Anong akala mo sa mga tao rito? Aswang? Kailan ka ba ipinanganak? Hindi ka pa ba nakatikim ng ganoong klaseng pagkain?” Napabuga ako ng hangin sa inis. “Ang hirap talagang kausapin kapag matanda na. Ang tagal mong makaintindi!”

" hindi na ito muling nakapag salita inis ko itong iniwan roon kahit gaano kalaki ang galit ko kay bel hindng hindi ko gagamitin nag bata laban sa kanya! " mi are you fighting with tita ganda? " " no. were just talking mommy and tita ganda are okay hmm?" ginulo ko ang buhok nito saka binalingan si adie na itinatabi ang mga karne sa gilid ng plato. " oh adie you didn't like pork? " umiling ito " i'm allergic po sa pork. " " oh really? pareho pala tayo here try this garlic butter shrimp you better like that kasi favorite ko yan " agad na nagningning ang mga mata nito.

“Seriously?” Tumango siya. “Seriously. Ayokong maging picky sa pagkain pero hindi talaga natanggal ‘yon sa ‘kin. I’m allergic to many foods so let me do this. It’s my treat anyway. Sabihin na lang nating sinamahan mo ‘kong kumain. This is the least I can do.”

I-torture Pili na kayo bilis! Hala wait ano yung mabango? Napangiti ako. Heheh si hubby ba yung mabango? Este yung niluluto nya pala. "Ouchhh!" D***g ko ulit ng may nangagat sa leeg ko. P*tanginang mga langgam, isang kagat nyo pa sakin kakainin ko kayo ng buhay! Kinuha ko yung piattos, marami-rami pa ang laman nito sayang naman kung pababayaan kong sila kumain nito diba?

"Masarap ba 'to?" "Mas masarap ako." Binato niya ito ng tissue. Tawang-tawa naman ito sa sarili. "Kidding aside, masarap 'yan. Isa ang mango pizza sa dinarayo rito sa Guimaras." Kumuha ito ng tissue para mahawakan ang isang sliced pizza. Iniumang nito 'yon sa bibig niya. "Try mo, masarap talaga 'to." "I can eat. Bakit kailangan mo pang pakainin ako?"

takhang tanong ko “ maririnig ng señorito ang alarm na 'yan kapag pinindot mo, sign na may kailangan ka. ” “ enjoy your food Señorita. ” muli itong yumuko bago lumabas ng kwarto. Napatingin ako sa mga pagkain na nasa lamesa Ang dami nito, mukhang masasarap at mamahalin rin ang mga pagkain na nakahain. Pero kahit ganon ay hindi ko magawang kumain, paano ako kakain kung iniisip ko ang kalagayan nina mama at papa. Alam kong sobra-sobra na silang nag-aalala sa'kin