Picky Eater In Tagalog の小説・ストーリー

Mukhang nawala yata ang pagod ko dahil sa anak kong napakabait. Third Person’s P.O.V “Isang pansit palabok na lang sa akin, Fred,” sagot ni Jemuel sa kaniyang pinsan nang tanungin siya kung ano ang kaniyang gustong meal. Nakita niya kasi ito sa menu. Na-miss niya ring kumain nito. “Pansit palabok?” pagtataka ni Alas dahil hindi siya pamilyar sa pagkaing binanggit ng kaibigan.

nag-aalalang tanong ko. Ngumiti sa akin ang kapatid ko at tumango. Napapikit ako nang mariin sa sagot niya. “Hindi ba sinabi kong bawal siya sa pizza?” “Hey, Ate. Chill ka lang. Konti lang binigay ko.” Lumapit naman sa akin ang anak ko at pilit akong pinahaharap sa kaniya. “Momm, mommy I ate a little lang.” paliwanag ng anak ko. He made sure to demonstrate the meaning of “little” using his forefinger and thumb.

"Mukha ka talagang pagkain. Sa ibang test mo ba, pass ka?" Ngumuso ang bata. "Bagsak ako sa Filipino, e. Sabi ni Teacher ko, 74 lang daw ako kasi wala akong mga awputs ba iyon? Basta iyon, Mama! Hirap-hirap kasi ng pandiwa tapos tayutay, mama. Kailangan ba talaga n'on? Hindi ba puwede na 'wag na lang?" "Siyempre naman! Anak, mag-aral ka nang mabuti sa susunod para pumasa, okay?"

"Why? Ikaw naman talaga ang nagluto nito. Kinahihiya mo ba? These are Taiwanese dishes. You must be proud na ipatikim kay Karina ito." "Baka po hindi masarap kaya ayaw niya," natatawang sagot ni Karina. "Hey! Masarap 'yan! Baka kapag natikman mo 'yan, makalimutan mo ang pangalan mo?"

she asked at ipinatong ang siko sa lamesa upang gawing pangsuporta sa ulo nya. Napaisip naman si Cairan and soon he answer "Salty foods" he said then after while ay nagsalita ulit sya "Pero hindi naman porket hate ko eh I can't eat it na" dagdag nya at inayos ang pinagkainan "I'm not really picky on food, lalo na at naranasan ko ring walang makain, I highly valued every food na nasa harapan ko and I never want to waste any of it."

sabi niya at ngumiti. "Dine? tanong ng binata na ikinalaki ng pagnvmgiti niya. "You're name is Lanche, So I will call you dine." Mukhang na gets naman ng lalaki dahilan para pumayag ito.Habang nakain sila, hindi niya maiwasan tignan ito dahil napapangiti ito ng wala sa oras kahit hindi naman sila nag uusap.

Tsaka ganun talaga kapag matanda na, nagiging choosy na sa pagkain. Kumuha din ako ng sticky note at nagsulat doon bilang reply sa kanya. "Sorry Boss. I didn't know that you don't like ampalaya and okra. Picky eater Boss? Veggies are good for the health especially if you are aging. What else you don't like? Let me know." Nilagyan ko ng winking smiley emoji para chill.

taboy niya sa waiter pero ilang hakbang palang muli niya itong tinawag. "Peanut boy, make sure your talaba is fresh from the farm. Ayoko yong may-amoy at mga after taste okay? Remember fresh...we are only eating fresh talaba, not the spoiled one." "Fuvk you, Gago!" "Go peanut boy, tell that to your masterchef." nang-aasar niyang sabi dito. "May araw ka rin sa akin, gago."

Overthinker pa naman ako. “Let’s eat.” simpleng salita niya na kinatango ko na lang. Binaliwala ko na lamang ang mga iniisip ng utak ko at kumain na lang dahil kawawa na ang sikmura kong gutom. Lumipas ang ilang minuto na sobrang tahimik lang namin na kumakain ng kaniya-kaniyang pagkain. Dahil hindi naman siya nagsasalita ay tahimik lang din akong ninanamnam ang kinakain kong adobo fried rice na may fried dinosaur— este chicken. Ang laki kasi ng hita ng manok kong kinakain kaya parang dinosaur na ata ‘to.