Pika Pika Fruit Novels & Stories

Walang nagbago, naroon pa rin ang mga sinasabi ni Jace. There were more than five different dishes carefully covered above the table, may maayos na naka-wrap na dalawang sandwich sa loob ng clear canister at higit sa lahat ay sliced fruits na nakahilera sa isang platter - pineapples, rabbit cut apples, at oranges. ‘Jace...’ her mind sighed before putting the sticky note straight to her pocket. It took her some seconds before she realized that she had already been suppressing a smile for a while. Yes, the most authentic smile she was able to muster for days since she came back to the Philippines.

At parang hindi naman maghihiwalay ang dalawa sa nakikita nila. Masayang nakisaya at nakigulo si Cassandra sa pamimitas ng mga prutas tulad ng mangga, strawberries, saging, papaya at marami pang iba. Makalipas ang halos dalawang oras ay nilapitan ni Renzell si Cassandra na abala sa palalagay ng mga mangga sa isang basket. Hinawakan niya ito sa braso saka hinila palapit sa kanya.

tanong niya at tumingala ng tingin sa hagdan. Hindi na naman ba siya papasok? natanong niya ulit sa isip ng kumagat siya ng mansanas at nginunguya niya sa bibig. Matamis yung apple. May saging din siyang binili. Orange, ponkan ay may nakuha siya na ilang piraso. Kasi naman ay wala na ang mga ito. Karamihan sa display ay puro pangit na.

Eh nasa gitna kami ng kabundukan. "Please have these fruits." Biglang lapit naman sa amin ni Kaye na may dalang isang bilao ng prutas at kasama nito si Matilde na may bitbit din na bilao at puno ng prutas. "Thank you!" Hindi naman magkamayaw na pasalamat ng mga kasama ko. Nakakatakam kasi ang mga prutas. There is a dragon fruit, kiwi, star fruit and more na hindi ko na pinangalanan pa. Nagpatuloy na lang kami sa pagkain.

paglalahad nito. "Sige, gagawin ko," tugon naman ni Klent. Kinuha na nga niya ang piko na nasa tabi ng puno ng papaya. Napatingin pa siya sa itaas kung saan kitang-kita niyang hitik na hitik na bunga niyon. Bigla tuloy siyang natakam na kumain ng ganoon prutas, nagtataka lang siya dahil dati naman ay ayaw niyang nagkakain niyon. Pero ngayon, ano man klase ng makakain ang makita niya ay tila grasya na sa kanya.

Natatawa niyang sabi. “Parang… kusa lang.” Muli siyang kumuha ng kiwi. Sa pagkakataong ito ay gumawa siya ng kakaibang disenyo. Inikot niya ang kutsilyo. Pagkatapos ay bahagyang pinihit ang prutas. At ilang segundo lamang ay naging hugis bulaklak ang bawat hiwa. Natigilan siya. Maging si Leila ay napatitig.