Pika Pika Fruit Novels & Stories

Binuksan niya ang refrigerator at nakitang puno ito ng alak, may ilang hindi pa nabubuksang bote ng gatas, at isang transparent na bote na may makulay na likido na aakalain mong juice. Kumuha si Pia ng isang maliit na bote at humigop ng kaunti. Pakla naman, medyo mapait, saing ng isip niya kaya hindi na niya ito inulit. Russian ang nakasulat sa label kaya hindi napansin ni Pia na alak pala ang naisubo niya. Hindi niya alam na walang stock ng juice sa ref si Nate.

Narinig kong wika ni Mom sa akin habang patuloy lang ito sa pagpiprito ng isdang bangus at sunny side up na itlog na may kasamang pork tocino. Matapos kong makapag sepilyo ay tumungo na ako sa aming maikling mesa at pumuwesto. Makikita sa ibabaw ng mesa ang sari-saring mga prutas tulad ng saging, papaya at pinya at iba pa na pawang inani galing pa sa kanilang Fruit Plantation ng aming pamilya. Araw-araw ay kumpleto lagi sa prutas ang aming mesa.

Naalala kong bawal magdala ng mabibigat na pagkain o oily sa hospital, kaya pumunta agad ako sa fruit section ng isang high-end supermarket. Kumuha ako ng isang malaking basket, tapos isa-isa kong pinili ang mga prutas. Imported apples, grapes, dragon fruit, kiwi, pears, pati Japanese melons na parang ginto ang presyo. Ayaw kong magmukhang cheap kay Lola Avi. Isa pa, gusto kong ipakita kay Ravi na kaya kong magpakita ng malasakit sa pamilya niya. At gusto ko ring ipakita na kaya kong gumastos ng malaki para makaganti naman ng kabutihan sa kanila, lalo kay Lola Avi.

As long as my baby is healthy on my tummy all the time. "Ma'am Kim. Heto na ho ang slice fruits na hinihingi n'yo," Liz put it in her center table. The plate is full of strawberries, apples, dragon fruit, oranges, mango and melon. She advised her assistant to slice it into a triangle size. Alam niyang nahirapan ito, lalo pa't hinog yung mangga at melon. "I'm so sorry, Liz kung nahirapan ka," Lia said while looking at it.

Pabor din naman sa akin iyon upang makagawa at makapaglinis ako sa bahay dahil hindi pa talaga kaya ni Sanjo. “Bakit ba panay ang pindot mo dyan sa cellphone mo? Si Nikita baka mahulog ah, sinasabi ko sayo.” narinig kong saad ni Sanjo habang inaayos yung mga prutas sa basket na dinala ni Paco. May ibang prutas din naman ngunit mas marami ang ponkan dahil alam ni lola Milling na paborito ko ito. “Secret.” saad ni Paco.

Inabutan siya nito ng isang hiwa ng dilaw na watermelon. Umupo naman siya at kinuha ang prutas. Magaan ang loob niya kay Kanji kahit playboy. Friendly ito at mas madaling pakisamahan kumpara sa ibang pinsan ni Terrence. Tinikman niya ang watermolen. Matamis din ito pero mas masarap pa rin ang original na pink o pula ang laman. Wari naman siyang pinapaso nang mapansing malagpit ang titig sa kaniya ni Kanji. Sinipat niya ito, saktong kumagat ito sa mansanas. Ang sexy ng pagkagat nito sa prutas.

Sa daming nalalaman eh. Di mawawala ang plums, na parang pulang grapes lang naman saka ang Pears na may pinagkaibahan sa apple naman talaga parang avocado shape lang. Syempre ang Citrus Fruit na Orange. Persimmons na parang kamatis kakinis. Parang alam ko na kung bakit ang kinis ni Sean. Siya mismo ang kumuha at wala akong sinabi ah? Velvet Apples? Parang makati… “Peaches…” ng mabasa ko ang label..

He did. "Ginising mo ako dapat nang makatulog naman ako sa'yo. It's so unfair na ikaw na lang palagi ang naghahanap ng paraan para makakain tayo." "I'd rather go out on my own. Ayaw ko ng maingay na kasama." Inirapan siya ng dalaga. Maingat na ibinuhos ng dalaga ang laman ng back pack sa dahon. They were pear shaped fruits and had somewhat yellow, somewhat red peelings that looked like scales.

Ang dapit-hapon ay nagdala ng kakaibang kalma sa paligid. Ang init ng araw ay unti-unting humuhupa, pinapalitan ng malamlam na liwanag na dumadampi sa aming balat. Sa ilalim ng malaking puno, nandoon ang aming picnic date. Isang banig ang nakalatag sa damuhan, puno ng simpleng pagkaing nakahanda—tinapay, prutas, at isang malamig na pitsel ng calamansi juice. Tanaw sa pwesto ang malawak na sugarcane ng lola.

Tahimik ang kwarto. At sa katahimikan, mas lalong umalingasaw ang matamis na amoy ng prutas. Napalingon siya sa mangkok. Isang piraso lang. Umikot siya para mapaupo, kumuha ng cherry, at isinubo iyon. Matamis. Nakagaan kahit papaano sa magulong pakiramdam niya. Isa pa. Isa pa. Hanggang sa hindi na niya namalayang marami na pala ang nabawas.