Pika Pika No Mi Fruit の小説・ストーリー

Walang nagbago, naroon pa rin ang mga sinasabi ni Jace. There were more than five different dishes carefully covered above the table, may maayos na naka-wrap na dalawang sandwich sa loob ng clear canister at higit sa lahat ay sliced fruits na nakahilera sa isang platter - pineapples, rabbit cut apples, at oranges. ‘Jace...’ her mind sighed before putting the sticky note straight to her pocket. It took her some seconds before she realized that she had already been suppressing a smile for a while. Yes, the most authentic smile she was able to muster for days since she came back to the Philippines.

Pinapakain niya ng maliliit na piraso ng prutas si Tanya nang maingat, tiniyak na hindi siya mabulunan, bawat kilos niya maingat at puno ng lambing. Habang pinagmamasdan siya ni Sakura, nakaramdam siya ng pagseselos na kumirot sa dibdib. Mapalad ang batang iyon, pinagpala ng pagmamahal ng ama. Ano na lang ang nagawa niya para makamit kahit kaunting bahagi ng atensiyon ni Tanner?

Napakamot naman siya sa kanyang batok saka iniwas ang tingin sa’kin, namumula pa ang pisngi at leeg dahil sa hiya. “Pasabi kay Dark, ayusin ang pagpi-pick up line na tinuturo sa’yo.” Napabasa ng labi si Miko kaya pigil ang pagtawa ko dahil grabe na ang pamumula ng kanyang pisngi. Cute. “Mais ba?” tanong niya. Saktong dumating ang inorder namin kaya tila bituin ang mga mata kong napatitig sa mga masasarap na pagkain.

Nasa hamba siya ng pinto at ang cute niya. Hanggang leeg lang ang silver nitong buhok. Butterscotch eyes. Malamlam ang mga mata nito. At pink na pink na pisngi nito na ang sarap kurutin. Tapos subo-subo pa nito ang isang chichiryang nakakunot ang noo. Cute. "Eeeeh, ayoko! I want a shopping with her lang naman eh." Nagmamaktol at nakasimangot naman ang katabi ko ngayon.

wika ko as I continued thinking about the foods that I want tonight. Kahit pa busog ako, sa sobrang inis ko kay Cameron ay napapaisip nalang din talaga ako ng mga bagay na hindi ko ba alam kung meron ba talaga ang mundong 'to. "I want watermelon din, ikaw na bahala kung pano mo makukulayan ng blue 'yon" "Akir—" "I want indian mango din, yung malalaki" "That's apple mango though?" "Wala akong pake, basta gusto ko 'yon" seriously, wala naman akong pake sa mga bagay na pinapabili ko as long as the foods makes me hungry and it waters my mouth ay ipapabili ko ito sakanya.

Pagkatapos nito ay tumingin sa taas... at sa kanilang pagkamangha, nakita nila ang hindi mabilang na mga prutas na kakulay ng matingkad na kulay rosas ang tumutubo sa puno! "Jusko! Ang mga prutas na iyon ay napakaganda at mukhang juicy ito! Anong klaseng prutas yan?" sigaw ni Nori sa kanyang pagkamangha.

Tahimik ang kwarto. At sa katahimikan, mas lalong umalingasaw ang matamis na amoy ng prutas. Napalingon siya sa mangkok. Isang piraso lang. Umikot siya para mapaupo, kumuha ng cherry, at isinubo iyon. Matamis. Nakagaan kahit papaano sa magulong pakiramdam niya. Isa pa. Isa pa. Hanggang sa hindi na niya namalayang marami na pala ang nabawas.

kung alam niya lang na diko rin naman pinagplanuhan ang lahat ng ito Saglit naman akong napatingin kay Damian na kalmadong nakatayo habang pinagmamasdan kame “ Pia... ” i called her name but she acted like she didn't hear it “ mmh, actually may chicharon dito gusto mo bang- ” “ nasaan? Paki turo rin kung nasaan ang suka, alam mo namang mas masarap kapag may suka. ” hindi ko pa naman natatapos ang sasabihin ko ay naglakad na ito at hinahanap ang chicharon

Kaya naman, karamihan sa mga miyembro ng Tenri Sect ay mga eksperto sa lason. Hindi alam ng ordinaryong tao kung anong uri ng prutas ang nasa vine wall, pero bilang isang elder ng Tenri Sect, kinilala ito ni Dave. Ang pangalan ng prutas ay Mandala Mind Catching Fruit. Tulad ng ipinapahiwatig ng pangalan, sino mang kumain ng prutas na ito ay mawawalan ng kanyang konsensya. Kahit hindi ito kinonsumo, maglalabas ang prutas ng isang espesyal na venomous gas kapag ito ay nabasag. Sino mang makaamoy nito ay mawawalan din ng malay...

sabi naman ni Poge, sabay hawak sa prutas na parang bagong panganak. “Santol ako,” sabi ni Moreya. “Parang ako ‘to eh, matamis, kasi sobrang tamis kapag nagmahal ako.” medyo corny siya doon, pero isasama ko na rin sa vlog par pampabaha. “Sige, akin na ang dalandan,” sabi naman ni Uda habang pinipisil-pisil ang balat ng prutas.” “Fine, sa akin na ang dragon fruit, kasi vibrant at mysterious—like me,” sabi ko sabay wink sa camera.