Pinoy Green Jokes Question And Answer Novels & Stories

Nagbyahe na sila papuntang Pampanga. Nagkwentuhan lang sila sa byahe ng kung ano-ano. Masarap kausap si Jonie, masayahin ito... lahat ng joke nya ay tinatawanan ng dalaga. Hindi nya tuloy alam kung totoong nakakatawa cya o pinagbibigyan lang cya nito para hindi cya mapahiya.

Nakornihan ba siya? No'ng nabasa ko 'yong joke na 'yon sa internet ay inabot 'yong tawa ko ng tatlong oras. ‘Ang bato niya naman.’ Tatahimik na sana ako pero may naisip akong isa pang joke kaya nagliwanag ulit ang mukha ko. “Isa pa, isa pa, ito,” hirit ko sa kanya. “Ano ang pinakamahabang tulay?”

Pero si Lalaine, wala man lang reaksyon pa rin. “Ayy, ganun ba? Kala ko bingi ka o deaf." sinabayan pa nito ng tawa ang inulit niya lang na joke. “Ang korni mo talaga if ikaw ang maggawa ng joke. What is small and medium is large, how about the extra small?" “A-ano?" bulas na tanong ni Trisha. Tumawa si Carla. “T*nga! Joke ba yan o kabobohan?"

Feeling ko mas bagay ka maging funny anchor] [Big Rino: Help, ang cute ng female goose] Pagkatapos sabihin iyon, bumuntong-hininga siya ng mahaba at pinunasan ang non-existent cold sweat sa kanyang noo. 【……】 【Classic: 9】 [Ito ba ang masabi ng asawa ko?] [Aaaah, kailan kaya ako makakakita ng ganitong corny na joke nang hindi tumatawa] [fanacc_dami: Girl, ang bilis talaga ng internet speed mo]

Natigilan siya nang biglang tumunog ang tiyan niya na tinawanan nito. "See, gusto niyang kumain na kasama ako. Let's go? Tayo lang naman sa Green House na ito. Aside sa gusto ko ng kumain at gutom na ako, baka ikaw pa ang makain ko na alam kong papatayin ako ni Gal pagnagkataon." Ngumisi ito at agad nag-peace sign. "Joke!"

“Gusto mo bang gawin natin katotohanan ang pagbubuntis mo?” At sa tanong niya parang ako itong nawalan ng dila. Di ako makapagsalita. Worst. Napalunok laway ulit ako. Dahil sa imagination ko na bigla na naman ini-execute ng green kong utak. Anong klaseng tanong ba ito Jeff? “Bakit di mo sinabi sa Elder na fake news lang to?!” Ako na yung galit. Ang sulosyon lang naman nito ay sabihin yung totoo. Edi tapos.

"Pfft, joke lang ito naman." "Tsk, sa tingin mo ba nakakatawa?" Pag uulit ko. "Sa tingin mo rin ba nakakatawa yong joke mo kanina?" "Anong joke?" Nag joke ba ako kanina? "Stephen. I love you! Nag jo-joke lang ako no...tsk, sa tingin mo nakakaawa yon?" Napakamot ako sa batok ko, hindi nga talaga nakakatawa yong joke na yon.

Panay mga green jokes na nakakatawa naman kaya napapangiti na rin ako sa mga kagaguhan ng dalawa. “Eto may kwento ako nung bata ako,” sabi ni Lito na halatang may tama na, “May teacher ako ang pangalan ay si Mrs. Prek-prek. Lagi niyang nireremind sa amin na don’t forget the "R" sa pangalan niya. Eh ilang taon na ang lumipas, nakasalubong ko siya sabi ko, Ma’am kayo po si… Mrs… sabi niya “Hep, dont forget the "R"! Sabi ko ah! Hello po Mrs. PRUKE!” Si Boyet naman na humihimas na sa hita ko ang biglang tumingin sa akin, “Ma’am, ano ang pinagkaiba ng pakpak sa p****k?”

“Ikaw naman, high blood ka agad.” Hindi na napigilan ni Chandler ang tawa niya. Sumabay na rin ako, at kahit si Mommy ay napailing na lang, pilit tinatago ang ngiting muntik nang lumabas. Sa pagsasama naming magkapatid sa ibang bansa, naging normal na sa amin ang ganitong klaseng kulitan. Mga green jokes, below-the-belt na asaran, at kung anu-ano pang kalokohan na sa amin lang funny. Pero alam namin ang linya. Kapag oras na ng seryosohan, marunong kaming tumigil.

Joke lang, ganon? Napailing ako at agad ng tinapos ang paghuhugas. Chineck ko na rin ang ref at nilagyan ng tubig ang mga pitsel na kakaunti na ang laman, napansin ko rin na kakaunti na ang pagkain doon kaya dapat siguro na mamalengke na ulit si Judd.