Novel & Cerita Pinoy Green Jokes Question And Answer

Parang date, pero ayokong aminin. “Favorite food?” tanong ko. “Anything with coffee.” “Coffee? Food ba ‘yun?” “Kung ikaw ang kasama, oo.” Natawa ako. “Corny.” “Pero effective.” Habang tumatagal, parang nagiging natural na lang lahat. Wala nang pormalan, puro tawanan na lang. “Hindi ko akalaing marunong ka ring mag-joke,” sabi ko.

What a dumbass group of psychos, right? The first one is named Ibon. Gwapo, matangkad, matapang ang aura pero ang pangit ng humor. Sobrang dry. Yung mga jokes niya parang ewan, nineteen kupong kupong pa ata. Like what the? Sino pa ba ang natutuwa ngayon sa pick-up lines? That's so boomer. So corny. Like so baduy!

malamig nitong tugon. Hindi siya sumagot, pero kumibot ang bibig niya. Umikot din ang itim ng mata niya. Ilang segundong tahimik ang paligid, wari silang nagpapakiramdaman. Hindi na siya nakatiis. "Anong gusto mong pag-usapan natin? Kung paano mo mababawi ang Green Ivory?" "Sa tingin mo ba'y may pakialam pa ako sa Green Ivory?" balik nitong tanong sa kaniya.

Kainis. "Kung sinabi mong movie pala ni Jackie Chan ang isasagot mo di sana in-inform mo ako, sa layo ba naman ng sagot mo sa pinag-uusapan natin. Akala ko nga nagjo-joke ka seryoso ka pala, anyway walley ang joke mo. As in patay. Panis." sagot ko naman sa kanya sabay tingin sa unahan. Doon ko napansin na nakatingin pala sa amin ni Gianna si mommy sa salamin. Nagkatinginan kami ni mommy at pinandilatan ako ng mga mata nito dahil sa sabog ako today nginitian ko lang si mommy. Kakaiba din tong si mommy istrikta pero kawawa ang anak niya dahil sa iba siya kumakampi. Kawawa tuloy ako palagi.

Samarah's POV “Sus! Gustong gusto mo nga yung laway ko eh.” Nanlaki ang mga mata niya at napalingon sa paligid, “Kalma wala ka sa Pinas hindi nila tayo maiintindihan, hahaha.” Ganon pala ang reaction niya kapag ako ang nag greenjokes? Ang cute! Gulat na gulat eh! Bumaba kami sa isang hotel. Sinalubong kami ng mga staff roon at tinulungan siyang magbitbit ng mga gamit.

“Laughtrip ka, pare. Ikaw? Si Manuel Saenz?” “Anong nakakatawa sa katotohanang ako si Manuel Saenz?” “Ikaw talaga, Kuya.” Nahampas ko siya sa balikat. “Joker ka ano? Manuel Saenz daw. Sa dami kong narinig na siya raw si ganito ganyan, ikaw lang ang nagpatawa sa akin ng ganito.” Tawa pa rin ako ng tawa hanggang sa tumigil na ako. Seryoso pa rin ang mukha niya na parang sinasabi niya sa akin na siya talaga si Manuel Saenz at hindi uso sa kaniya ang word na joke. “Ikaw talaga ‘yon?”

Chapter 7 Napatitig ako kay Pipay habang tumatawa siya sa isang joke na siya lang yata ang nakakaintindi. Si Mommy naman, abala sa pagtawag sa chef para mag-order ng "celebration dinner" daw, kasi "masaya na raw ako sa wakas," ngumiti pa si Mommy habang sinasabi nito. 'Ano ‘to, graduation party?' sambit ng aking isipan.

Lumayo ako Sakanya at bumalik sa pwesto ko "bat ka namumula? It's just a question "ngisi niya "question ka dyan, ang laswa mo!" "hahaha...paenosente kapa" "inosente naman ako ah! Ikaw nga dyan ang green!!tse!! " God! Baka kung saan pa mapunta tong Usapan namin! "honest lang.. " biglang napunta ang tingin niya sa labi ko "wala pa bang humalik sayo? "

Sanay na ko sa lalaking ‘to kaya hindi na bago sa ‘kin green jokes niya. “Tss. Puro ka kalokohan.” Nakalabas ako ng bar na walang humaharang sa ‘kin. Pinaharurot ko agad ang motor ko. Hindi na muna ako uuwi sa condo unit ko. Sa mansion muna ng parents ko ako tutuloy. Kung ano ang green sa joke ni Hikaru? Bigkasin niyo lang ang ‘kiss sabay hug’ ng mabilis at paulit-ulit.

aniya na kinalaglag ng panga ko. “Attorney!” reklamo ko pero natawa na lang din. Hindi na talaga mawawala sa kanya ang ganitong ugali. I mean, nakakatawa naman kung tutuusin, Pero hindi ako sanay sa mga green jokes niya minsan. Ilang sandali lang ay naiparada na niya sa harap ng Dreamers ang sasakyan. Sinuot ko naman ang shoulder bag na dala ko tapos ay ngumiti sa kanya.