Pintuan Mga Nobela at Kwento

“Wala naman tayong ginagawa—” Sakto nitulak ko si Aaron sa tabi ko bumukas ang pinto. Namumula ang aking pisngi at pasimple kong inayos ang aking wala na sa ayos na damit, dahil nga naitaas na pala iyon ni Aaron, at kaunti ko lang kilos, shitty! Dudungaw na pala ang boobs ko. My gosh hindi ko namalayan nakataas na pala ang pangtulog ko ng ganoong kabilis. Woah! Kamuntikan na iyon ah.

Isang naiibang pinto ang bumungad sa harapan ng pasilyong tinatahak niya, kakaiba ang pagkakalilok sa disenyo ng pintong iyon. Wala sa sariling hinawakan niya ang busol (doorknob) at marahang pinihit ito hanggang sa tuluyang bumukas ang entrada ng silid na iyon. Sa isang iglap ay tila napako siya sa kinatatayuan, nakatungo ang kan'yang mga mata sa isang painting sa pader. Dalawang taong kapwa nakapustura at napakaaliwalas, sa gitna ay isang sanggol, si Mateo at Milagros ang nasa larawan!

pagtatanto ni Jehanne. "Ngayon, kung mapapansin mo, may pinto sa harap natin. Para mabuksan ang pinto, kailangan mo ang bato. Ang liwanag galing sa bato ang magsisilbing susi ng pintong ito. Ang mga bitak na iyan ang nagsisilbing susian ng pintong ito. Ang pagdaloy ng liwanag ang magpapabukas dito. Para mabuksan ito, itatapat mo ang bato sa pinto at sa pamamagitan ng isip mo, kakausapin mo ang bato. Puwede mong sabihing, 'Buksan mo ang pinto,' at lilitaw ang liwanag. Ganoon lang kasimple."

Aniya, mabilis kaming naglalakad, hindi ko alam kung saan kami patungo, hindi ko rin alam kung ano ang rason kung bakit nababalisa siya ngayon. Huminto kami sa may isang pinto, hindi kagaya ng ibang pinto na normal lang, ang pintong nasa harapan naming ngayon ay gawa sa metal, sandamakmak ang kandado at may electric passcode pang nakalagay dito.

Pagkatunog ng pinto ay agad nmn ito bumukas at naglakad patungong office niya, bilis tlga maglakad e. Agad nmn Niya binuksan yung pinto at pumasok sa loob sabay hinto. Napatingin nmn silang lahat saamin at kami nmn ay nakatingin sakanila, kita ko nmn na kumakain sila at agad na magligpit patay gulo na nmn to "Sino nagsabi na dito kayo Kakain? hindi paba kayo nadala hah!" pataas niyang boses at nakatingin nmn siya sakanila na may galit

Naglakad silang tatlo papunta sa pinto. May touchscreen sa pinto, at meron rin rectangle sa screen. Maliban doon, wala nang ibang bagay. Ilang sandali pa ay sinabi ni Valary, "Ang rectangle ay ang lugar kung saan ilalagay ang password. Noong bata pa ako, nakita ko minsan ang aking tatay ay sumulat at gumuhit ng isang bagay sa rectangle. Hindi ko rin alam kung paano niya ito pinaandar, o kung anong mga number o salita ang inilagay niya, pero agad na bumukas ang pinto pagkatapos nito."

sabi pa neto Agad na nag punta sila sa Pinto binuksan ni Hilary ang pinto Pagka bukas si France ang nakita nilang nasa Pinto agad itong nag salita " baket ang tagal nyo buksan ang Pinto" tanung neto sa Kanila pumasok na ito at sinara ang pinto " nag aayos kame sa kusina " sagot ni hilary " ganun ba? ito May dala akung Pizza kainin naten" sabi ni France sa kanila linapag ang dalang Pizza sa table at naupo sa sofa

Hagdan ito papunta sa baba at pakiramdam niya ay walang katapusan ang pagbaba nila sa hagdan na iyon. Ilang sandali pa ang lumipas ay mayroon na silang nakitang pinto. Ang nakakapanibago pa dito ay ang pintong iyon ay tila kinokontrol ng computer dahil kusa itong nag scan sa muka ni Sebastian at mayroon siyang narinig na click at may lumabas pa na keypad at tinype nito ang password doon. Hindi pa iyon doon natatapos dahil mayroon pang finger print at may nilabas ito na tila isang card at iniswipe doon.

Kinuha niya ang pendant at may pinindot sa dulo nito. Click. Mula sa kabilang dulo ng maliit na rolling pin, lumabas ang isang manipis at sobrang talim na patalim. Ang handle ng rolling pin ay nagsilbing hawakan ng isang nakatagong kutsilyo. Maliit lang, pero sapat na para pumatay kung itatarak sa leeg o sa puso.

Poblete. "Pangatlong pinto na nadaanan niya ay swerte niyang hindi naka lock iyun. Bumukas kaya walang sabi-sabing pumasok siya sa loob at pagkapasok niya, hindi na siya nagdadalawang isip na ilock ang nasabing pintuan. Abot-abot ang kanyang kaba at wala sa sariling inilibot niya ang paningin sa buong paligid