Piraso Mga Nobela at Kwento

Wala na akong ganang makipag-usap sayo kahit kailan. “Ang gamot na ibinigay ni Sec. Paolo ay fake. Isa itong control group na gamot. Hindi iyon ang P-drug na kailangan ni Tito. Kung hindi napansin agad, at nagamit iyon kay Tito patay na sana siya ngayon." nanginginig na sagot ni Sofia Nagulat si Marco. Napaka-incompetent ni Paolo. “Bakit hindi mo agad sakin sinabi? Natulungan sana kita.”

“Anong meron?” “Tama ang hinala namin. May gamot na itinurok kay Liza na nag-trigger ng TLS. Hindi makikita sa blood work kasi mabilis mag-clear sa system—isang klase ng corticosteroid, pero mixed with an unlabeled vial. Parang Dexa, pero may halong anti-metabolite. Hindi ito part ng protocol.”

Mahina niyang usal ng mapansin ang kanang braso nito na may galos. "Wala 'to, malayo sa bituka." Sabi ni Thaddeus saka napabuntong hininga at inilibot ang paningin sa buong paligid. "Diyos ko! Mahabaging Diyos ano na ba ang nangyayari?" Narinig namin na usal ni Padre Antonio. Maya-maya ay may humahangos na lalaking dumating sa kombento, isa itong missionary sa simbahan na nais mag-pari.

Nangangalahati pa lang ng sindi ang tuyong mga kahoy nang mabulabog siya sa ginagawa dahil sa pamilyar na paghalinghing ng isang kabayo. Hindi na niya nalaman kung saan naihagis ang posporo. Agad nabuhay ang dugo niya sa katawan, dahilan para mabilis niyang marating ang labas ng bahay. Sumalubong sa kaniya ang matamis na halimuyak ng mga bulaklak, na siyang pumapalibot sa buong katawan ng kabayo. Nagsilbi itong palamuti kay Macky, habang ang lalaking may karay rito ay may isang palumpon ng mga rosas sa kamay.

Lumabas ito ng castilyo hanggang sa malibot nito ang buong arkipelago ng Hermosa. “Maayos na pala ang boses mo!” nakangising sabi ni Nico sa aking kabigkis. Tumango naman si Marius pabalik. “Mas mabilis ang epekto ng gamot na mula mismo sa mga Ravante.” sumagot ako para sa kaniya. “Ngunit kailangan pa rin itong ipahinga, hanggang sa oras na atin itong kailanganin.”

palatak na ani ni Yosef habang buhat ang isa sa anak. "Sa ganitong laban lang ako naka unos sa iyo, To. Daig ko pa naka close ng big deal sa negosyo!" Liyad ang dibdib na wika ni Mark. "Oo nga, hindi lang triplets ang nabuo mo, kwadraplets pa!" hindi makapaniwalang turan ni Yosef. Nalaman na nila ang result ng ultrasound nang mag limang buwan na ang tiyan ni Marie.

Ayon sa kanya ay hindi porket may mga tagapagsilbi na gagawa ng mga iyon para sa akin ay dapat na lamang akong umasa, na akin namang sinang-ayunan, ngunit dahil ang aking sinabi ay inaakto ay wala akong maalala ay dapat na umakto ako na gano’n. “Tignan mo nga. Kapag talagang maayos na ang lagay mo ‘saka kita hahayaan, okay?” Napatango na lamang ako sa sinabing iyon ni Cyrus at nagpatuloy sa pagkain. Nang matapos siya ay ibinigay niya sa akin ang mga gamot na dapat kong bilhin tulad ng pampaalis ng sakit ng aking mga sugat sa pagtulog at para mabilis itong gumaling. Ininom ko na lamang ang mga iyon dahil kahit na mas mabilis kaysa sa tao ang paghilom ng mga sugat ay makakatulong din naman ito

KUMUHA SI BRYSON ng maliit na piraso ng pagkain at buong pusong isinubo niya iyon sa bibig ni Piper. “Niloloko lang naman kita dati.” Ngumiti lang si Piper nang maliit. Ngumiti lang din doon si Bryson. “Pwede pa rin naman kitang asarin di ba?” Umirap na si Piper kay Bryson upang bigyan ito ng babala. Piper saw the box of antipyretic medicine and asked him in a low voice if he wanted to take one. Bryson was stunned for a moment and then smiled.