Lope Novels & Stories

Its been a while since my last update and I hope y'all liked this one. Keep safe and God bless!!! Egavas_Etrom

"Ang pinakamasamang bagay na pwedeng gawin ng isang architect ay ang mag-design ng isang magandang pangarap na mamamatay sa sandaling itayo na ito sa totoong mundo. Gravity does not care about your poetry. Gravity does not care about your emotions. It will pull your building down if the physics are wrong." "Pero tama naman ang physics ko, hindi niyo lang ako binigyan ng pagkakataong i-explain!" bawi ni Lauren, leaning forward too, her stubborn pride flaring up. "Kung titingnan niyo po ang slope ng side walls, ang load ay hindi lang napupunta sa corbels. It is transferred diagonally down to the foundation. Ginamit ko ang principles ng structural expressionism!"

Ang paghinga ay naging mas mahirap; ang low oxygen pressure ay nagbigay ng banayad na dizziness—ang tinatawag na soroche, o altitude sickness. "Papa, Mama, parang masyadong malapit tayo sa ulap," bulong ni Damian, na ngayon ay mas mataas na, habang hinahawakan ang kanyang dibdib, na tila nagkukulang siya sa hangin. Sa walong taong gulang, siya ang pinakamatapang na Architectural Apprentice na nakita ng mundo, ngunit ang katawan niya ay nag-a-adjust pa rin.

"Hera, nakuha mo ba 'yung distance mula sa main ridge hanggang doon sa property line sa south?" "Oo, Liam. Around eighty-five meters. Pero medyo steep ang gradient doon. If we put the viewing deck there, kailangan natin ng malalim na footing o kaya ay cantilever support na naka-anchor sa bedrock," paliwanag ko habang ipinapakita sa kanya ang initial sketches ko sa notebook. Kinuha ni Liam ang notebook at tinitigan ang drowing ko. "Bedrock seems solid enough based sa initial survey. Enzo, paki-markahan nga 'yung spot na 'yun sa GPS. 'Yun ang 'Point Alpha' natin."

Binuksan ko naman ang dalang bag at inilabas ang lumang notebook at ang aking laptop. “Justin, tinitignan ko ‘tong draft mo,” simula ko, pilit na pinapakalma ang boses ko. “Sabi mo, July 2025 mo ‘to ginawa. Pero tignan mo ang roof angle na ginamit mo rito. Nakalagay 25 degrees. Sa final construction sa Palawan, 15 degrees lang ang ginamit natin para ma-optimize ang wind flow at daylighting base sa specific topography ng site.”

// Please Comments or vote po para maramdaman ko naman ang mga presents niyo at mapasalamatan. Please vote comments and share and don't forget to follow me on my account Lady Kimmy thank you!

garalgal na ang boses ni Aloe at hilam na ang mga mata dahil sa pagluha. Wala namang inaksayang oras si Matias. Naging matulin ang pagpapatakbo niya ng sasakyan. Hindi inalintana ang aksidenteng puwedeng mangyari sa kanila sa oras na magkamali siya nang pagmamaneho. Walang ibang tumatakbo sa isipan niya ngayon, kung 'di ang agad makarating sa lugar ng insidente at makita ng buhay ang dalaga.

Hindi makita ang liwanag ng buwan ngayong gabi dahil nababalot ng ulap ang kalangitan. Naglakad-lakad siya hanggang sa marating niya ang puno sa gitna ng bukid. Ang bukid na iyon ay pag mamay-ari ng heneral na si Edilberto. Naglakad siya paikot sa puno at saka umupo at sumandal. Kakaunti lamang ang ang dahon ng puno dahil dumating na ang tag-lagpas at nalalapit na rin ang pasko kaya't malamig ang simoy ng hangin.

Bakit ba napakapapansin ko? Ngayon ay tila enteresado siyang humarap sa akin. Pati ang swivel chair na inuupuan ay napaharap sa akin. Sumandal siya rito at marahang isinandal din ang braso. Ang kaliwang kamay ay pinaglalaruan ang pang-ibabang labi samatalang ang isa ay nasa lamesa at naglalaro ng isang asul na ballpen. Now that you caught his attention, Rassia, now what?

Nagpupuyos ang loob na bulong ko sa aking sarili. Dahan-dahan akong lumakad hanggang sa hanggand tuhod ko na ang lalim. Napakalinaw ng tubig na halos kitang kita ko pa rin ang mga paa ko kahit na nakababad na ito sa dagat. Tunay ngang napakaganda ng Vitale Island, kaya lang ay malayo sa lungsod. Kaya naman hindi rin talaga ako mapipilit ni Matt na tumira rito kahit na gaano pa ito kaganda.