Novel & Cerita Plot Of Dead Stars

Nasa gitna ng kila Heart at Patrica ang lapida ng lola nila. Sa ngayon ay hindi tuluyang nareresolba ang kaso ni Heart pero base sa mga reaksiyong nakikita ko ay masaya na sila kung nasaan sila. Masaya na silang magkakasama. Napakadaya lang na mas nauna pa silang matanggap pagkawala nila kaysa sa akin na mas matagal nang nawala. Seeing them will forever remind me that life is so unfair. They also made me keep in mind that we should be careful on who we trust for they can make us feel LIFELESS.

Ayaw niyang manatili sa lugar na ito ng pitong araw. Kaya, naglakad siya sa sulok ng chessboard at tumingin sa mga bituin sa langit. Hindi nagtagal, nakakita siya ng ilang mga pahiwatig. Ang mga bituin na iyon ay mga node pala ng Star Formation Diagram. Samantala, ang diagram na ito ay sumasaklaw sa lahat at napakalaki, na naglalaman ng tatlong daan at animnapung maliliit na formation blueprint.

He courted me hanggang ngayon sabi niya maghihintay siya kung kailan handa na ako. Nagpaalam akong sasagutin ko lang ang phone. I answered his call, and we talked. Napahinto ako sa may grand piano, umupo ako sa harap nito. Gamit ang malaya kong kamay ay inangat ko ang cover ng keys nito. Napangiti ako as I started playing it with my left hand it is Rewrite the Stars by Zac Efron & Zandaya but the version I played is Chad Graham cover.

Paalala ni Zin at parang wala namang narinig si Yenna. "I really love the sunset." Bulong nito. "It makes me realized that, even if the light from the sun disappears, the moon will rise to shine and bright with the stars." Naka tingin lang ito sa papalubog na araw. "Mawala man ang liwanag ng araw, ay may darating na buwan para bigyan liwanag ang dilim na dulot ng pagkawala ng araw." Tumabi si Zin kay Yenna at napatingin naman si Yenna kay Zin.

Fire truck? "You're the only person I've met who doesn't know what fire works are," ani ni Art. Maya-maya pinakita ni Art ang phone niya tapos may nakita ako na mukhang clip. May iba't ibang kulay na liwanag na sumasabog sa langit. Hinawakan ko ang phone ni Art at hindi ko maalis ang tingin doon dahil sa ganda. "We'll see that later in the plaza. around midnight," ani ni Art. Napatingin ako kay Art at nanlalaki ang mga matang tinanong kung makikita namin iyong mga lights mamaya sa langit.

"Mula sa mga tala hanggang sa buwan, inialay ko kay Bathala ang tayo na walang hanggan." "Mula sa aking mga mata hanggang sa nadarama, tinuruan mong magmahal ang tulad kong hindi magtatagal" Ang Moonaustarsiscoma Colorein ay isang komplikasyon sa paningin. Ito ang kauna-unahang visual disorder kung saan pabago-bago ang daloy ng bisyon ng isang pasyente. Mahihirapan siyang makakakita sa umaga na parang bulag at sa tuwing sasapit naman ang gabi ay magiging normal ang kanyang paningin na parang walang dinaramdam. Sa madaling salita, siya ay bulag lamang sa umaga.

Alam niya kasi na magkakaroon ako ng emotional break down sa oras na makita ko ang mga walang buhay na katawan ng aking mga magulang. Parehong guwapo at maganda pa rin ang mukha ng mga magulang ko kahit na isa na lamang silang malamig na bangkay. Inayusan ng isang magaling na makeup artist para sa mga patay ang mga magulang ko kaya nagmukha silang hitsurang natutulog lamang habang naka-makeup. Tila nakangiti pa nga ng bahagya ang mga labi ng mommy ko. Siguro masaya ito dahil muli na akong nakakakita ngayon.

Napakaganda ng kalangitan dahil sa bituin at buwan. Muli itong uminom nang alak. Hindi ko rin maiwasang mag-alala dahil baka may pinagdadaanan siya. Walang pagdadalawang-isip ko itong tinanong. "May problema ka ba?" "You shouldn't be asking that." Medyo nalungkot ako sa sinagot nito. Wala nga pala akong karapatan pakialaman ang buhay nito. Hindi na ako nag-abalang magsalita ulit.

Parang sila lang ang nakakaintindi sa 'kin, sa mga hinanakit ko sa mga magulang ko. "Hmm?" I didn't look at him because I was busy eyeing my favorite group of stars, constellation to be exact. Para itong smiley face. Dalawang bituin sa ibabaw na nagsisilbing mata, at naka-kurbang limang bituin sa ibaba na nagsisilbing isang ngiti. Para nitong sinasabi na. "just look at us if you're feeling sad, because we can make you smile just by shining at night. we're always here for you, 'kay?"

para sa aming dalawa. KITANG-KITA ko ang unti-unting pagkukulay-pula ng buwan sa kalangitan. Kaunting oras na lang at tuluyan na itong magiging dugo sa pagdating ng Celestial Death—ang tinatawag nilang Dead Moon—na ipinagdiriwang ng mga bampira tuwing sumasapit ang isang siglo. Nakatakda akong mamatay bukas bilang alay sa pagdiriwang na iyon, at sa tingin ko’y handa na ako.