Pamumula Ng Mata Dahil Sa Cellphone の小説・ストーリー

Nanlilisik ang kanilang mata na para bang matutunaw ka kapag tinitigan mo ito base sa aking tagilirang mata. Tiningnan ko ang oras sa aking cell phone, 10pm pa lang naman pero bakit ang aga nilang magpakita? Hindi ba sabi nila, 3am daw nagpapakita ang iba't ibang nilalang? Napailing na lang ako at pumikit. Inihakbang ko nang dahan-dahan ang aking mga paa. Sa aking ika-apat na hakbang, biglang may malaki at mabigat na bagay na bumagsak bigla sa aking harapan, kaya napatigil ako sa pag-usad.

Kaya pareho silang handang magpahirap sa isa’t isa. Itinaas ni Janella ang kamay at kunwaring hinaplos ang sentido. “Sumasakit po ang ulo ko nitong mga nakaraang araw at hindi ko po kayang tumingin sa electronic devices. Masakit po sa mata ang blue light radiation.” “Eh bakit hawak mo pa rin ang cellphone?” siguradong pumasok sa isip ng marami iyon. Pero wala siyang pakialam.

Paano magkakaron ng pader sa dinadaan ko, ano bigla na lang sumulpot? Hindi ko na ito pinansin at dali-daling pinulot ang cellphone ko. Nang biglang may naunang dumampot nito. Kaya dahan-dahan kong inangat ang aking ulo at nakasalubong ko ang mga mata na kanina ko napagmasdan.

muli ay wika niya sa sarili habang kinukuha ang cellphone sa bulsa. Pagkakuha sa cellphone ay kaagad niyang kinuhanan ng larawan ang hubad nitong katawan. Nang masiyahan sa mga nakuha niyang larawan ay ibinaba niya muna ang cellphone sa kama at sunod niyang inalis ay ang suot nitong bra at panty. "Panginoon naman bakit mo naman ako pinapahirapan?" May pagmamakaawang tanong niya.

Halos manigas siya sa kinauupuan niya at tila dumikit ang mga mata niya sa screen ng cellphone niya dahil sa pangalan na nakarehistro sa cellphone niya. “It can’t be,” hilaw siyang natawa dahil paanong pagkalipas ng taon ay ngayon ito nagparamdam. Hindi pa niya alam kung bubuksan niya ba ang nilalaman ng mensahe o idedelete niya na lang ito. Ang tagal niya ring naghintay pero bakit ngayon? Bakit ngayon pang ikakasal na siya?

Paano na lang kung magka-allergy ako dahil sa pinaggagagawa ko sa pagmumukha ko? Aishh! ***** Napabalikwas ako ng bangon dahil sa malakas na ring ng cellphone ko. Nilaksan ko talaga iyon kagabi bago ako matulog para kung anu't-anuman ay magising ako kaagad. Kumikirot ang ulo na bumangon ako mula sa pagkakahiga at saka tiningnan ang oras na nakalagay sa cellphone ko. Alas dose y media na ng tanghali!

Ipinilig niya ang ulo upang maiwaksi ang imahe ng kanyang mga magulang sa isipan, ayaw niyang ibalik ang sakit at pagdurusa na sinapit niya sa pagkawala ng mapagmahal niyang mga magulang. Pinaliit niya ang mga mata upang makita at mai-focus niya sa screen ng cellphone, she punched a few buttons and then held it up to her ear. Pagkalipas ng limang pag-ring ng cellphone ay kumunekta iyon sa voicemail ng bestfriend niyang si Coleen.

Nagising ako sa malakas na tunog ng cellphone ko hindi dahil sa alarm, kundi dahil sunod-sunod na notifications ng menhase. Pilit kong iminulat ang mga mata ko kahit mabigat pa ang pakiramdam ng buong katawan ko. Parang binugbog ako, o baka naman dahil sa pagod kagabi.

Sa pangalawang pagkakataon ay tumunog nanaman ang notification message ng cellphone ko, napilitan akong iangat ang kanang braso ko upang kunin ang cellphone kong nakapatong sa bedside table. Nakapikit na ako nang itinapat ko ang cellphone ko sa aking mukha at ang matinding blue light nito ang pumilit sa aking mga mata para buksan ko ang mga ito. Sinilip ko pa ng aking kanang mata ang aking cellphone, "Sino kaya ito, ibang number." habang binubuksan ko palang ang message application. "I miss you" "Nakauwi ka na"

Nanginginig ang mga kamay niyang naibaba ang cellphone habang tinitingnan ang screen. Bakit bigla-bigla nalang ang pagbundol ang kakaibang kaba sa kanyang dibdib? May tinatago ba si Gab sa kanya?