Devotion Novels & Stories

Binitiwan niya ang isang important dialogue na talagang tumatak sa kaibuturan ng utak ko ngayong gabi. "Possession destroys love. Devotion protects it," seryosong pahayag ni Kendiel habang itinuturo ang kaniyang baso sa direksyon ko. "Kapag possessive ka, Jeriel, binabakuran mo ang isang tao dahil sa sarili mong takot na mawala siya. It's selfish. Pero kapag devoted ka, binibigyan mo siya ng kalayaan na lumipad dahil alam mong sa dulo ng araw, ikaw pa rin ang kaniyang uuwian. Devotion means you are willing to suffer just to make sure she thrives."

Pero para saan? Para kanino? He refused to move on. Hindi naman sa ayaw niya. Sadyang hindi niya lang kaya. Pagkatapos ng napakahabang oras na puro sakit lang ang nararamdaman niya sa pag-ibig, dumating si Sophie. She was God-sent. She made him feel unconditional love that he has never felt before. She was never after his money nor his connections, nor his name; Sophie loved him as him.

Siguro kung mag-aapply siya bilang demonyo baka nga mismong si Satanas na ang aalis sa pwesto sa kasamaan ng ugali niya ngayon. Patuloy pa din siya sa mapang matang tingin sakin kaya hindi ko maiwasang sulyapan siya at tignan ng masama. "I can't focus!" Ibinagsak ko ang hawak kong kutsilyo na ginamit sa paghiwa sa karne, binalingan ko siya ng tingin tsaka pinagtaasan ng kilay. "You can focus if you'll just stop staring and drooling over me." He said smirking.

inabot niya sa akin ang mga dokumento. Binasa ko ‘yon at namilog ang bibig ko sa gulat. Napatingin ako kay Sir Vulmora, hindi makapaniwala, “Is this really true? I’m being promoted?” Ngumiti siya at tumango, “You deserved it. Thank you for your hard work, Ms. Huneta.” Tumango ako. Madaling pinirmahan ang documents at binalik kay Sir, “Thank you so much, Sir!” “Congratulations,” muli niyang bati sa akin.

Hindi nila ito iniistorbo at hinayaan muna nilang mag-usap ang dalawa. "I will always love you. I'm afraid that there's something bad might happen to you. I can't Era, that's why you need to stay home and listen to me. Zeke is not my cousin, he wants to take my position. He's just using you. Please, please take care when I'm not here. There's no reason to trust anybody, just trust me. Just me Era." Punong-puno ng pagmamahal ang sinabi ni Devon sa asawa. Isa lamang ang gusto niya na mangyari, ang magtiwala sa kanya ang anghel dahil hindi naman niya ito kayang biguin.

Heidy, ito ang pinakaayaw niya sa lahat dahil bukod sa nakakainip ay naririndi siya sa tunog ng machine. Maya maya pa ay lumapit sakanya ang kaibigan, inabutan siya ng kape nito at isang chocolate bar. “Pampa-boost ng energy mo” saad ni Parsha at kinindatan si Dev. Napasandal si Dev sa pader habang binubuksan ang chocolate bar tapos ay kumagat ito. “Alam mo bes, parang.. parang want ko mag resign..” buntong hininga ni Devorah.

Daan-daang pagkakataon na pinili niya— ang manatiling malapit sa akin. Sa akin. Hindi empire. Hindi negosyo. Hindi kapangyarihan. Ako. Napahawak ako sa gilid ng mesa. Nanlamig ang mga kamay ko. This wasn't obsession. This was worse. This was devotion disguised as control. At hindi ko alam kung mas nakakatakot iyon. O mas nakakasira. "You're angry." Napataas ako ng tingin.

Oh God help me please. “ Hindi ako sasama sayo Zyaire! Gusto ko ng makita ang mama ko.” “ Do you think may choice ka? Baka nakakalimutan mo simula ng pumirma ka para mo na rin ibinenta ang sarili mo sa demonyo. I’m the Devil as you always say diba.” “ Dahil pinilit mo akong pumirma hayop ka!” “ So is it my fault na tatanga tanga ka?”

Nakaupo ito sa sahig, nakayuko ang ulo. "Devine," mariing tawag ni Don Anton sa pangalan nito. Nag-angat si Devine ng tingin at dali-daling tumayo. Kamuntikan pa itong matumba, mabuti na lamang at nahawakan ng guwardiya. "Jèsus Christ, ano at lasing na lasing ka?" sermon ng matanda kay Devine, pinasadahan ng tingin mula ulo hanggang paa. Humakbang si Devine, pagewang-gewang. Bigla na lamang ito humikbi at sunod-sunod na bumagsak ang mga luha.

sagot ko, dahil hindi niya nakita ang pagtango ko. “Then allow me to take you to heaven—feel the pleasure that you’re begging for since that’s what you like,” he said, gritting his teeth, making his jawline prominent. “But I want to warn you about this, miss. Once you taste heaven, you’ll be addicted to it.” He smirked and angled his head while his eyes focused on the road. “Since you tempted the devil. You should prepare yourself.”