Poor Student Novels & Stories

Kahit galing sila sa mayayamang pamilya, kahit kailan ay hindi ko sila narinig na nanlait ng mahihirap. Napansin ko kasi na karamihan sa mga estudyanteng nag-aaral dito ay mga anak ng mayayaman, at grabe silang magsalita ng kung anu-ano laban sa mga mahihirap na tao. Binubully pa nila ang mga estudyanteng nakapasok lang sa school na ’to bilang scholars.

"D'yan ako mag-aaral bukas. Tingin mo mga mababait ang mga estudyante d'yan?" Agad kong tiningnan ang paligid. Maraming estudyante nagyoyosi at mukhang mga sanggano. Looks like ito ang public school ng Troubles na kung saan ang mga deliquent students ng mahihirap ay dito nag aaral. "You're not saf---"

Bagamat hindi ito isang mabuting bagay na gawin, hindi mapigilan ni Gerald na makaramdam ng ibang klaseng pagkasabik. “Seriously. I am not lying to you. There are really not any excellent or outstanding students in my class. Moreover, there are no students who are as rich and low-key as you are either. However, there are a few students who are poor and one student who is particularly poor in my class! Hahaha…”

Ngising sagot ni Kheed na aakalaing mong kasintahan ng dalaga sa paging proud nito, " beauty and brain... Ah, just like my type" Tumango tango naman si Lucas sa naririnig habang nakatingin sa papel iniisip na maari nilang bilhin ang katahimikan ng dalaga. Ang pamilya nito ay hikahos sa buhay, ang mga tipo ng taong madaling tapalan ng pera. " May karagdagan pa ba?" Iling ang naging sagot ni Kheed, " there's nothing much about her. She's just like any other student. The difference is, she's poor. "

Tumigil na nga siya sa pagtawa. I sighed deeply and said, "Then tell me why we're here, dude. I want to know." "Fine. I'll explain, dude. You listen first before you speak," he said and I gave him a nod. "Sure. Go ahead," I said quickly. "Hindi naman professors ang hahanapin natin dito kaya nandito tayo sa harapan ng university na 'to, dude. Susubukan natin na maghanap ng estudyante na nag-aaral sa kolehiyo na nasa tamang edad na para baka sakaling may mapapayag ka na bigyan ka ng anak. Kaya dito ko naisip ay dahil may iba kasing mga estudyante na nangangilangan ng pera lalo na kung kailangan na magbayad ng tuition na kung tulungan mo na makabayad ay talaga naman na papayag sa nais mong mang

Kung hindi lang talaga ako nanghinayang sa scholarship na ibinigay sa akin ng School matagal ko ng gustong lumipat. Kaya lang sayang eh. Isa pa, ang iskwelahan na iyun ang isa sa mga magandang iskwelahan dito sa lugar namin. Lahat ng mga nag aaral ay may mga sinabi sa buhay. Buti na lang at maganda at matalino ako kahit na poorita ako kaya nasasabayan ko sila. Masyado daw kasing deceiving ang tindig at kutis ko eh. Para daw akong anak mayaman at malayo daw ang hitsura ko kay Nanay Martha.

Mga terror pa naman ang mga Prof dito sa university. Wala silang pakialam kahit na sobrang yaman kapa. Dahil kahit na itanong mo sa ibang mga estudyante dito ay mas mayaman pa rin ang ibang Prof kaysa sa mga mayayaman talaga na estudyante dito. Kaya wag ng mag taka kung ganun na lang fin kung bara barahin ng mga Prof ang estudyante dito. Pero syempre may mga nasa midle class din naman na mga Prof na hindi naman talaga maiiwasan yun.

Dahil pag nagkataon, hindi niya alam kung ano ang gagawin niya, alam niyang magiging labis siyang malungkot. Sa school, kasabay niyang nag-lunch break ang best friend na si Antonette Guirre. Irregular student ito sa kursong Business Administration, mas matanda ng tatlong taon sa kanya dahil sa hirap ng buhay at ulila sa mga magulang. Kinupkop lamang ito ng mabait na kapit-bahay ng lola at lolo nito.