Poor Student Novels & Stories

Mukhang estudyante ito ng university na malapit lang sa high school na pinasukan ko. I shrugged. Grabe naman… Naglasing nakasuot pa ng uniform, ibang klase narin talaga ang mga kabataan ngayon. Pinanood ko lang itong naglakad na walang patutunguhan, mukhang nag-aabang ito ng taxi pero wala pa namang dumadaan. Hay… baka naman may problema sa school or sa bahay nila ang estudyanteng ito. Kawawa naman siya, kanya-kanya talagang struggle ang mga tao, at kanya-kanya rin ng paraan kung paano harapin ang problema.

Win win rin naman kasi tutulungan nila ang mga estudyante na may bagsak na grades and in return ay mabibigyan sila ng extra allowances ng school. Marami kasing nangangailangang professor ng tulong para sa mga estudyante na walang ganang mag-aral at binabalewala lamang ang subject ng mga ito. Karamihan kasi sa mga nag-aaral doon ay mga anak mayaman kaya minsan wala na silang pakialam sa mga lesson o requirements dahil katwiran nila ay may mamanahin naman sila na yaman o negosyo.

” dagdag niya pa. Sa siyam na magkakapatid, walo ang mga academic masters, at siya ay isang mahirap na estudyante. Pero sa paningin ng mga magulang ng ibang estudyante, siya, isang mahirap na estudyante, ay isang top student pa rin. Nakakainis!

I can't afford to lose it. I just arrived on time. Timing na pagdating ko, pumasok na rin yung prof. Mainit ang ulo nito kaya kami ang napagbuntungan. Tsk. I really hate educators like that. Yung badtrip sila sa ibang bagay tapos sa students binubunton? Yuck, very unprofessional, nakakababa ng tingin eh. Dahil sa sobrang badtrip niya, bigla siyang nagpaquiz na hindi niya pa nalelesson. Maraming nagreklamo kasi hindi pa nga nalelesson pero wala rin namang nagawa kasi prof pa rin yun.

Magagaling at talagang nasala ng husto ang mga nakakapasok na Professor dito. Isa na ako sa nagpaka hirap makapasok dito. Ang mga student naman na dito nagtapos ay pinag aagawan ng mga company para sa kanila mag trabaho. Kilalang kilala talaga ang SU lalo na ng si Miss Ice Queen ang namalakad nito. Wala din akong masabi sa sobrang bait, busilak ng puso niya. Naalala niyo yung rant ko about sa pag oorganize, planning ng FD

I put up with it for a long time because I didn't want my mother to get involved and on top of that, the students at this school are rich so they can easily cover up their misdeeds with money. Kaya naman hinahayaan ko lang na gawin sa'kin ang mga bagay na 'yon kahit hindi ko alam kung ano ang kanilang dahilan. Apart from the fact that they were engrossed by my clothes and my big eyeglasses, and because they had nothing to do so they thought of bothering me. They just like to mess up with poor and weak people, reality frankly sucks. "Sa totoo lang... I don't even know why, but maybe it's because I'm jealous of you," Chelsyn uttered an answer.

"You want to pay my phone?" Hindi ako makagalaw at makapagsalita. Pinagtitinginan lamang kami ng mga students. "Are you sure?" "You are so stupid." "Ang tanga mo." "You don't watch your way." isa-isa niyang binigkas. It's so embarrassing. I just want to cry but I hold back my tears. The students are laughing foolishly. "Isa kang scholar sa University na 'to. So it means you are poor! Mahirap. Tapos may gana ka pang sabihin na babayaran mo yong phone ko." she minced me by her hurtful words.

Hindi ko na siya kinausap baka ano pang sabihin niya. Iniwan ko na siya sa sala at pumunta sa kwarto. Okay lang naman saakin na wala kaming magandang bahay, maraming pera at sasakyan eh. Gusto ko nga ma experience ang paghihirap para naman hindi ako palamunin lang dito sa bahay. Some of my classmates are working student at may part time job, talagang naa- amaze ako sa kanila because they can still continue their studies kahit walang tamang tulog.

Ayaw niyang mabagsak dahil lang sa nagpadala siya sa bugso ng damdamin. Ang hirap pala talaga kung high school student ang tinuturuan, maliban na lang talaga kung natural na mabait ang mga estudyante. Pero hindi lahat mabait at hindi rin sa lahat ng panahon ay kaya niyang maging mabait.

Pero sa akin talaga siya nanligaw samantala average student lang naman ako. Kaya pagdating ng college kung saan kami ni Prince, nag-enroll. Doon din diya nag-enroll kahit kaya naman ng parents niya sa malaking private school. Hindi man sila sobrang yaman. Ngunit maganda ang trabaho ng mommy at daddy ni Martin. Parehong teller sa banko. Kahit paano nabibili nito mga gusto. Dalawa sila magkapatid at same lalaki at matalino.