Pose Reference Sitting Mga Nobela at Kwento

Nabasag lang iyon nang tumikhim ang tao na nakaupo sa swivel chair, suot ang formal suit at taas-noo. His presence alone.. overwhelmed me. Nakakatakot! Nasa dugo na ba talaga nila itong ganitong dating? Daig pa nila ang mga multo! “Have a seat, Zen.. and you.” He gestured the L-shaped couch at naupo kami ro’n. That man is.. Javier’s dad?

Lalo pa itong lumapit. “We are an engaged couple. It's normal for you to sit on my lap.” Hinila agad ni Persephone ang kamay niya, pulang-pula ang mukha sa inis. “If you want someone to sit, let your dear Daniela sit.” Tatayo na sana siya pero agad siyang hinila pabalik ni Narcissus. “Mr. Zobel and Mr. Lastimosa are watching. Be quiet.” Napatingala si Persephone at eksaktong nagtama ang tingin nila ni Hades—nakangiti ito pero halatang may halong banta.

“F*ck, I’m gonna cum. Swallow it all.” I halted and was frozen from where I stand. From the dim light coming from the wall lamp, there I saw Sebastian sitting in the cushion seat, legs widespread with a woman kneeling in the middle of his legs. Her head was bobbing and I’m not innocent not to know what they were doing.

Hindi na ako yung babae na pinoprotektahan. Ako na yung dahilan kung bakit sila nag-iingat. SITUATION “Sit.” Malamig ang boses ni Torren habang tinuturo ang upuan sa dulo ng mahabang mesa. Hindi katabi niya. Sa dulo. Sa posisyon na kita ko lahat… at kita nila ako. Power position. I didn’t argue. Umupo ako nang diretso, chin slightly lifted, eyes scanning each man in the room.

Nasa sala na sila ng mga oras na iyon at naka-upo na sa sofa at magkaharap na ang amo at ang taong nanugod dito. Napayuko na lang siya dito dulo’t ng lungkot at awa, bago umalis ay binalingan niyang muli ng tingin ang babaeng galit na galit na umatake rito. Napakaganda at mala artista ang postura ng dalaga, idagdag pa roon ang kakaibang angas nito habang nakadekwatrong nakaupo sa harapan nila.

He's comfortably sitting on his swiveling chair, and Paris settled on the nearest side of the sofa. Binuksan ko ang pinto ng opisina nila Kuya Hector at nakasalubong ko ang kaninang sopistikadang babae. May pagtataka sa mata niya at kahit may mga papeles sa kanang braso niya ay maganda parin ang kaniyang postura. "Uhh, hinatid ko lang po ang mga folders namin." Agap ko at tumango lang siya bilang sagot pero pakiramdam ko ay hindi siya kumbinsido.

Isang napakalinaw na anggulo mula sa may bahagi ng pintuan. Nakaupo si Tobias sa swivel chair. At sa mismong kandungan niya, sa eksaktong posisyon kung saan ako nakaupo kagabi habang nilalambing niya ako, ay nakaupo si Amanda. Nakapulupot ang isang braso ni Amanda sa leeg ni Tobias, habang ang mukha nito ay napakalapit sa mukha ni Tobias. At si Tobias, mukhang salo salo niya pa ang katawan ng babaeng iyon.

Mahirap na at baka makilala ako ng mga bodyguard ng senador. Sa pagsilip ko sa loob, I saw Senator Monteverde seated on the sofa, his posture straight and his expression serious, as if he was deep in thought. Sa tabi niya ay prenteng nakaupo si Jasmine. She was sitting quietly while scrolling through her phone, looking occupied and seemingly unbothered by the heavy atmosphere around them.

“Hindi ba kayo uupo?” “Kailangan po naming magbantay, ma’am,” sagot ni Marshall sa isang seryosong tinig. Medyo napataas ang kilay ko. “You can guard me while sitting, you know.” Mabilis silang nagpalitan ng tingin, tila nangungusap ang mga mata. After a few seconds, they finally sat down on the far end of the sofa. Ngunit katulad parin ng expression at kilos nila kanina, seryoso, tahimik.

Ang kanyang malalapad na balikat ay bahagyang nakataas, at ang kanyang muscular frame ay bakas ang matinding tensyon habang ang kanyang dark eyes ay nakatutok sa sementadong sahig ilang hakbang mula sa kanya. "Alright, Mr. Jung," malumanay na utos ni Mark, ang therapist, habang nakatayo sa tabi nito, ready to catch him anytime. "Don't look at your feet. Keep your posture straight. Five steps forward without relying on the cane. You can do this."