Pose Reference Sitting Mga Nobela at Kwento

Pinagmasdan ko ang sofa na kunyari na motor na nasa harapan ko, saka dahan-dahang humawak sa armrest na kunwari ay isang handlebar. Luke snapped his fingers. “No. Too stiff. Relax. Pero may confidence dapat.” I let out a slow breath. Okay, confidence, Keilani. Kaya mo ‘to. “Try the standing pose first,” utos ni Luke. Sa totoo lang, ayos itong ginagawa ni Luke, hindi niya ako iniisip na bossing kasi kapag naging mabait siya, wala, hindi ko siya susundin. Kaya ayos lang pala talaga kung mukha siyang masungit.

"Sit on my back." "The hell are you saying?!" He sat kneeling. Gave me a nice view of his packed sweaty abs. "I don't have my weights here." "So?" "Your weight on me will help with my workout." "Just go get your equipment." Iritado at tensyonado kong sabi. "Come on. You'll just have to sit on my back." "Ayoko nga!" Pinagtitripan niya ako. Nakita ko ang ngisi niya! Darn him! Sit on my back daw. Napainom tuloy ako ng maraming tubig.

Para umiwas sa bigat ng sitwasyon, iniba niya ang topic. “So, ano ang trabaho ko dito?” tanong niya, pilit pinapakalma ang sarili. Bumuntong-hininga si Andrew. Hindi agad sumagot. “Why don’t we take a sit first?” mahinahon nitong sabi. Itinuro nito ang brown na sofa sa gilid ng silid. “Please.” Tahimik na lumapit si Ada at umupo. Malambot ang sofa, pero hindi iyon ang napansin niya. Napansin niya ang pagitan nila. Sa tapat niya, umupo si Andrew sa single chair na ka-terno ng sofa.

Hindi naman siguro niya ako aaluking turuan kung busy siya? “Put down your surf board,” seryosong utos niya na nakaagaw ulit ng pansin ko. Mabilis ko siyang sinunod at ginaya ko kung ano ang ginawa niya. “Sit like this first. You need to position yourself.” He demonstrated how to position myself on the surfing board. He sat on his own board, putting his both legs side by side. The position was a bit awkward since I’m wearing only a two-piece but I have no choice but to do it.

I pushed myself again and let the chair glide forward. Ang plano ko ay ibalik na ang upuan sa dati nitong ayos sa tabi ng lamesa. Pagod na rin kasi ako. Pero bago pa ako makarating sa lamesa ay mabilis na niyang hinuli ang backrest ng upuan. He grabbed it and turned the chair to face him. Kunot na kunot ang noo ko nang mag-squat siya sa harap ko upang pantayan ang pagkakaupo ko. Sarap tuloy lukutin ng mukha niya sa sobrang pagkakalapit nito sa akin.

Her left hand is resting on her chest trying to cover her breast. Obviously nahihirapan syang abutin si Justine, because he was in a lay back position resting his back at the end of the tub. Dumadampi sa balat nya ang hita nito sa magkabilang gilid nya ,at nagiingat sya sa kilos nya dahil baka kung anong masangga ng paa nya sa ilalim.. Justine just close his eyes to relax ..

Maayos ang pagkakaupo ni Hannah sa sofa sa loungue ng Jackson Law Firm, ang postura’y relaks at tila ganap na komportable sa lugar. May isang bahagyang ngiti sa kanyang mapang-akit na mukha—hindi lantad, ngunit sapat upang magbigay ng impresyong sanay siya sa ganitong kapaligiran. Ang kanyang presensya ay agad na nakatawag-pansin sa lahat ng naroroon.

Pinaupo ako ni boss Izaak ng dahan-dahan sa malambot na sofa pagkarating namin sa kanyang penthouse. “Can you sit properly?" Nahihiya man dahil sa ganitong sitwasyon ngunit wala na akong magawa. Pinapakiramdaman ko ang sarili ko kung kaya ko bang umupo, mabuti na lang at matitiis ko pa. Tumingala ako kay kuya at unti-unting tumango. “Kaya pa naman kahit papano.” nahihiya kong sabi, pwet kasi ang usapan.

Kwestyon niya kaya umiling ako at nanatiling nakaupo. Zai rested his back on the single sofa, closed his eyes for a second before sitting up straight again and started talking to them, but I don't think I understand it. Ipinikit kong muli ang mata but then to find out pagmulat ko ay nasa harapan ko na si Zai at hawak niya ang kamay ko. "Get up." Anyaya niya kaya nangunot ang noo ko. "Hmm?" Tugon ko.

Sa loob ng isang madilim at eleganteng silid, nakaupo ang isang babae sa isang malambot na sofa na tila ginawa mula sa pinong ulap. Ang kanyang postura ay tuwid at matikas, ang kanyang presensya ay naglalabas ng malamig na awtoridad na kayang magpatahimik ng kahit sinong magtatangkang sumuway sa kanya. Ang kanyang mga mata ay nakatuon sa tablet na hawak niya, kung saan malinaw na nakikita ang mukha ni Dorryn.