One Seat Apart Novels & Stories

aniya ng huminto na kami sa tapat ng bahay nila. Tatanggalin nya na sana ang seat belt nya pero hindi nya iyon matanggal, kaya naman lumapit na ako sakanya para tulungan syang alisin ang seatbelt nya. Hindi ko naiwasan mapatingin sa mukha nya ng mapalapit ako sakanya. Ilang inches na lang ang pagitan namin sa isa't isa. Kita ko ang paghigit nya sa kanyang hininga at ang pag baling ng kanyang mukha sa ibang direksyon. Nang matanggal ko na ang seatbelt nya ay mabilis syang lumabas ng sasakyan at walang lingon likod na pumasok sa loob ng bahay nila.

Nagitla naman si Catriona sa ginawa niya. “Anong—” “Take my seat.” Aniya at siya nama'y slight na umupo sa ibabaw ng lamesa niya, kaharap ni Catriona. Less one meter ang distansya nila. “Mukha ka kasing tao kapag diyan ka nakaupo.” Siste niya. "Shit!” Napamura siya dahil mabilis siyang nasipa ng babae. “Ulol ka talaga!”

Kaya’t sa halip na lumayo, mas pinili niyang manatili malapit. Napansin niyang may ilang kabataang babae at lalaki na nakaupo sa bandang dulo ng pader, medyo malayo sa gate. Maayos ang ayos ng upo ng iba, at mukhang hindi gaanong agresibo. Doon siya dahan-dahang lumapit, at umupo sa gilid—medyo malayo pa rin sa kanila.

"Ano pa ang ginagawa niyo? Go look for a seat!" Nagsipag tawanan ang mga classmate namin ng dali-dali kaming pumunta sa upuan. Tatlong upuan na lang ang bakante. I expected that Leora would sit beside me, but hindi niya ata ako nakita sa pagmamadali. She immediately sat down on the other chair, leaving the vacant seat between us. Nagka-tingginan kaming dalawa sabay na nanlaki ang mata ng umupo si uno sa gitna namin.

Tila ba napalibutan sila ng hiya dahil sa pangyayari na iyon Now a days, it really don’t matter between an opposite gender ang maging malapit na ganon, pero para sa dalawa para bang they have done more than that dahil sa hiya. Nang nakarating na sila, Mr and Mrs. Navarra are waiting at the table. They are in 4 seaters, where the couple are sitting next to each other, that makes the two of them also sit next to each other. “ Gosh, sabi na eh bagay sayo” Mrs Navarra intertwined her hands, expressing how she loves the outfit she picks for Amara. She nudge on Mr. navarra like telling him to respond also.

Ngayon, kung makangisi, akala mo talaga, e. Lumapit siya sa akin at iginiya ako sa isang eleganteng leather lounge chair na may itim na ottoman, mukhang napakalambot. Umupo ako roon at awtomatik na sinundan ng mga mata ko ang pigura niyang papunta sa office table niya. Nasa tapat ko lang iyon, mga apat hanggang limang talampakan ang layo sa akin.

Nanigas ang buong katawan niya. Pagkatapos ng ilang sandali, naupo si Jonathan sa tabi niya sa bench. Ang distansya nila ay hindi masyadong malayo, sapat lang para pareho nilang maramdaman ang presensya at hininga ng isa't isa.

Makalipas ang ilang sandali ay nasa boarding na siya. Business class ang seat niya. Isang upuan sa gilid, dalawa sa gitna. Pinili niya ang window seat. Tahimik siyang umupo, pinatay ang phone, at kinuha ang libro. Isa ito sa routine niya magbasa araw-araw. Habang nagbabasa, may narinig siyang pamilyar na boses. “Vincent, I’m in the middle seat. Ikaw?” sabi ni Mitch.

paliwanag ko at agad silang inutusang lumayo ng kaunti dahil nakita ko ang uneasiness sa bughaw na mga mata ni Brandon. "Rika, can I seat beside you?" tanong niya sa akin nang maibaba ko ang bag. "Oh! May katapat na si Wilson!" komento ng kung sino. "Sige, rito ka na lang po!" ani Ally at kaagad na lumipat upuan. Hindi naman naging problema kung matangkad siya at nasa harap dahil pataas nang pataas ang mga upuan sa bawat row.

Ganoon talaga siguro kapag magkasintahan, kung saan pupunta ang isa, automatically invited na rin ang isa. Pinakawalan niya ang isang malawak na ngiti sa labi niyang nababalot ng pulang lipstick. Napakaganda niya nang lumitaw ang perpekto niyang mga ngipin. Agad silang umupo sa dalawang bakanteng upuan na nasa kabilang dulo ng lamesa. We were seated in the left corner of the table while they sat on the right corner. Kung tutuusin ay magkabilang dulo kami ngunit hindi ko pa rin maialis ang tingin ko sa kanila.