Pose Reference Sitting Novels & Stories

Nakaupo din ako sa outdoor chair kaya halos pantay kami mula sa kanyang wheelchair. Inayos ko ang mga kamay ko sa ibabaw ng kandungan ko. Matatag.

Ramdam niya ang init ng hininga nito sa kanyang batok. “Stand up,” utos nito, mababa at matigas ang tono. Parang wala siyang lakas na tumanggi. Dahan-dahan siyang tumayo. Narinig niya ang kaluskos ng swivel chair nang itulak ni Knox palayo para magbigay ng espasyo. Pagharap niya, nakatitig na ito sa kanya, mga mata’y madilim at puno ng pagnanasa.

Bahagyang napaawang ang bibig ko bago marahang tumango, hindi maintindihan kung bakit hindi ako makapagsabi ng salita. "Thanks. "tipid na sagot niya bago naupo sa katabing upuan. You can say he's sitting in a comfortable position when he's spreading his legs widely. Inayos niya pa ang kwelyo niya kahit hindi naman 'yon magulo.

Hihintayin niya ito, mayari sa pakikipag usap bago tawagin. Naisip ni Amara ito ang perfect timing gawin ang pose na sinasabi ni katherine. Para kapag lumingon sa kanya ang boss. Boom, maganda agad ang tyingin sa kanya. Inaalala niya ang itinuro sa kanya while standing up at kapag may desk or table sa gilid niya. She better maker use of it.

Isang mabilis na pasadahan ng tingin ang iginawad niya rito bago itinuro ang upuan sa tapat ng mesa niya. “Umupo ka.” Sumunod si Zamara kahit halatang nag-aalangan. Nakayuko ang ulo niya, mga kamay ay magkadikit sa kandungan, pero kita ang bahagyang panginginig ng mga daliri niya. Halata ang takot sa presensya ng lalaking nakaupo sa malaking swivel chair. “Look at me, my Zamara,” malamig at mababa ang boses na utos nito.

Another cousin named Kazimir showed up from inside. Altero groaned and glared at Kaz. “Come on, you need to go back to your session. Sasamahan kita.” Muli siyang niyakap ng mahigpit ni Altero bago pumayag. Siya na ang umalalay rito papuntang pool kung saan naroroon pa rin ang Physical Therapist nito. Umupo siya sa longue chair para panoorin ito na sundin ang mga sinasabi ng PT.

Kunot-noong tinitigan niya ito. ‎ ‎"Let’s sit on the bigger sofa,” Crassus said as he gestured toward the spacious couch across the room. ‎ ‎Natahimik si Raine. Nahulog siya sa malalim na pag-iisip. Sinilip niya ang kabilang sofa na mas malaki. Saka siya napatitig kay Crassus. ‎ ‎"Come on," yakag muli ni Crassus saka siya pinatayo.

Wala silang contact, pero the air between them felt like static. Dinala niya ito sa small conference room—hindi sa malaking boardroom, hindi rin sa office niya. Something neutral. Something safe. Pagkapasok nila, isinara niya ng marahan ang pinto. Hindi malakas. Hindi intimidating. Pero intentional ang bawat galaw. “Sit,” wika niya. Umupo si Thea, straight posture, trying so hard not to show emotions. Sebastian walked around the table, leaned on the edge in front of her—hands in pockets, sleeves rolled, jawline sharp.

Hindi pa rin iyon sapat para sa binata. Hinawakan nito ang kanyang mga balikat at marahas ngunit maingat siyang iniangat hanggang sa napaluhod siya sa couch. Napakapit ang kamay sa armrest upang hindi tuluyang mapasubsob. Ang posisyon niya ngayon ay lubos na nakalantad sa binata.

"I want you guys to walk over that sofa. That's our first setting. Just keep it regal while being effortless. We'll just get into that classic vintage concept. Clear?" The boys seriously nodded. While Varen couldn't supress his amused smile. I just shrugged him off. "Let's start." Pormal kong anunsyo. Panay ang iwas ko sa partikular na pares ng mga mata. Isa isa na silang tumungo sa isang velvet french sofa. "Zeph, ikaw sa gitna." I cleared my throat while not looking directly at him. Surprisingly, he followed without a word. "Jaewon beside Zeph and Kyovee and Varen in the back."