Possessive In Tagalog Meaning Novels & Stories

taka kong tanong "Oo. Love inshort for loveteam. Leading man mo ako diba? Kaya natural lang na tawagin kitang love dahil masyadong mahaba kapag loveteam." Kunot noo ko siyang sinundan nang tingin lalo na nang pumasok siya sa passenger's seat ng kotse ko. Inilipat niya sa backseat ang handbag ko at inayos pa nito ang pagkakaseatbelt sa kanya. Nagpapaka-feeling close ka ngayon? "May malapit na cafe dito." suggest niya pagkapasok ko. "Alam mo yung Torse's Cafe?" tanong pa niya pero hindi ko siya sinagot.

si Gabriella ulit nang hindi sumagot si Miguel. "If I weren’t possessive of you, that man might have already taken you from me. I'm just protecting what is mine," kahit sa tono ng pananalita ni Miguel ay nandoon ang pagiging possessive nito. "Lalaki din ako, Gabriella... alam ko ang mga galawan niya. Mabagal nga lang siyang kumilos," sa puntong iyon ay tila nagmamalaki si Miguel. Tinanggal ni Miguel ang pagkakatukod ng dalawang kamay sa countertop at tumayo ng deretso. Hindi inaalis ang tingin sa asawa.

Di ba matagal mo Ng engineer Ang lalaking iyon? Pati ba naman Ikaw magsisinungaling sa akin? Akala ko ba kaibigan mo ako? Hindi kita maintindihan Kiel ano bang pinagsasabi mo? Sinundan ko si lovely at Sandro magkasama sila at may anak sila bakit Hindi mo sinabi sa akin? kaibigan mo ako di ba? Ano Ngayon Kong magkasama si Sandro at si Lovely di ba Ikaw Rin Ang may kasalanan Kong bakit umalis si lovely?

Agad ko siyang nilingon na nasa backseat. "Yes, Zaria?" "What is apo?" "Apo is a grandchild in Tagalog." Kumunot ang noo niya sa akin. Alam ko may hindi na naman siya maintindihan sa mga sinabi ko. "What is Tagalog?" "Tagalog or Filipino is Mama's language." "Ah, okay."

mahina at kalmado kong sabi pero nakakatakot sa sobrang lamig ng aking tono. “This is my place! I own this place like I own that boy beside you!" histerical na sabi nito. “No! This place is mine at ang Lugar mo ay doon sa kabila! We own this, I own this! And this Boy at my side? I own him first at Ikaw ang nang agaw." “Simula nang mapatay ng Daddy ko ang mga magulang mo ay kami na ang nagmamay-ari rito."

Malayo na ito sa pinangyarihan ng landslide. Nakita sila ng mag-asawa na posibleng may-ari ng bahay. Mabilis silang sinaklolohan ng mga ito. "Dumanon kayo, apo!" sabi ng lalaking matanda na ibig sabihin ay tuloy kayo rito. Ilocano ang karaniwang linguwahe sa Baguio City. Agad naman nagdala ng basahan ang matandang babae at isang maliit na palangganang tubig.

Halos gusto na niyang magma-kaawa. "Kung mahal mo ako, at ibibigay mo ang lahat ng gusto ko. Then, ibigay mo sa akin ang pagkakataon na ito. Babalikan kita at kapag bumalik ako we can be together and magpapakasal na ako sayo.." Katahimikan.. " For now, Hayaan natin ang isat isa na mamukadkad " Kinagat niya ang pang ibabang labi at tumayo.

Malamig ang simoy ng hangin at presko. Napatingin siya kay Mael na nakangiti sa kanya. "I didn't know na may lawa pala dito," aniya. "This is a private property noon pa man. Pag-aari ito ng lolo ko sa side ng mommy at dahil nag-iisang anak si Mommy, sa kanya ito ipinamana at sa 'kin naman ipinamana ni Mommy," paliwanag nito. Itinuro nito ang kabilang side ng lawa.

“From now on… you belong to me.” Parang binuhusan ng malamig na tubig si Laura. Napaatras siya, hawak ang laylayan ng kanyang damit. “A-ano pong ibig niyong sabihin. Walang emosyon, walang alinlangan. “It means exactly that. You can’t run. You can’t hide. Every single part of you… is mine. Until your last breath.” Napakagat-labi si Laura, nanlalabo ang paningin sa takot. “B-bakit ako? Wala naman akong halaga…”

Kahit gustong-gusto ko iyon bilhin pero wala na akong magagawa. Makakalimutan ko din naman iyon eh. "Kukunin ko yan." isang malamig na boses ang narinig ko sa likod. "Oh! Nandyan na pala ang kaibigan mo binibini! Hala sige! Kunin mo na 'to! Mukang gustong-gusto itong kunin kanina ng binibining ito pero wala siyang dalang pera at hinihintay ka niya."