Possessive In Tagalog Meaning Novels & Stories

Di ba matagal mo Ng engineer Ang lalaking iyon? Pati ba naman Ikaw magsisinungaling sa akin? Akala ko ba kaibigan mo ako? Hindi kita maintindihan Kiel ano bang pinagsasabi mo? Sinundan ko si lovely at Sandro magkasama sila at may anak sila bakit Hindi mo sinabi sa akin? kaibigan mo ako di ba? Ano Ngayon Kong magkasama si Sandro at si Lovely di ba Ikaw Rin Ang may kasalanan Kong bakit umalis si lovely?

Tinulak na niya ito ng tuluyan para makawala na siya dahil hindi na siya comfortable sa posisyon nila. "What is mine. Only mine. I didn't share my property." Matiim siyang tinitigan nito. Tumikhim si Aliyah dahil sa pamumula ng pisngi niya. Maka-mine 'to wagas! "Mine mo mukha mo. Maka- property ka wagas! Kung sakali man na magka-boyfriend ako. Ayoko ng possessive. Ayoko ng maraming bawal." Nakahalukipkip na sinalubong ang tingin nito.

Agad ko siyang nilingon na nasa backseat. "Yes, Zaria?" "What is apo?" "Apo is a grandchild in Tagalog." Kumunot ang noo niya sa akin. Alam ko may hindi na naman siya maintindihan sa mga sinabi ko. "What is Tagalog?" "Tagalog or Filipino is Mama's language." "Ah, okay."

mahina at kalmado kong sabi pero nakakatakot sa sobrang lamig ng aking tono. “This is my place! I own this place like I own that boy beside you!" histerical na sabi nito. “No! This place is mine at ang Lugar mo ay doon sa kabila! We own this, I own this! And this Boy at my side? I own him first at Ikaw ang nang agaw." “Simula nang mapatay ng Daddy ko ang mga magulang mo ay kami na ang nagmamay-ari rito."

Malayo na ito sa pinangyarihan ng landslide. Nakita sila ng mag-asawa na posibleng may-ari ng bahay. Mabilis silang sinaklolohan ng mga ito. "Dumanon kayo, apo!" sabi ng lalaking matanda na ibig sabihin ay tuloy kayo rito. Ilocano ang karaniwang linguwahe sa Baguio City. Agad naman nagdala ng basahan ang matandang babae at isang maliit na palangganang tubig.

Halos gusto na niyang magma-kaawa. "Kung mahal mo ako, at ibibigay mo ang lahat ng gusto ko. Then, ibigay mo sa akin ang pagkakataon na ito. Babalikan kita at kapag bumalik ako we can be together and magpapakasal na ako sayo.." Katahimikan.. " For now, Hayaan natin ang isat isa na mamukadkad " Kinagat niya ang pang ibabang labi at tumayo.

Malamig ang simoy ng hangin at presko. Napatingin siya kay Mael na nakangiti sa kanya. "I didn't know na may lawa pala dito," aniya. "This is a private property noon pa man. Pag-aari ito ng lolo ko sa side ng mommy at dahil nag-iisang anak si Mommy, sa kanya ito ipinamana at sa 'kin naman ipinamana ni Mommy," paliwanag nito. Itinuro nito ang kabilang side ng lawa.

“From now on… you belong to me.” Parang binuhusan ng malamig na tubig si Laura. Napaatras siya, hawak ang laylayan ng kanyang damit. “A-ano pong ibig niyong sabihin. Walang emosyon, walang alinlangan. “It means exactly that. You can’t run. You can’t hide. Every single part of you… is mine. Until your last breath.” Napakagat-labi si Laura, nanlalabo ang paningin sa takot. “B-bakit ako? Wala naman akong halaga…”

Kahit gustong-gusto ko iyon bilhin pero wala na akong magagawa. Makakalimutan ko din naman iyon eh. "Kukunin ko yan." isang malamig na boses ang narinig ko sa likod. "Oh! Nandyan na pala ang kaibigan mo binibini! Hala sige! Kunin mo na 'to! Mukang gustong-gusto itong kunin kanina ng binibining ito pero wala siyang dalang pera at hinihintay ka niya."

*** DEVINA Tahimik. ‘Yan ang masasabi ko sa isang abandunadong gusali na pinasukan ko. Kung saan man tong lugar ay hindi ko alam sa baliw kong kapatid. Kung paano nila ito makuha ay hindi na ako magtataka, mahilig siya sa abandunado kaya pati siya ay inaabanduna.