Prayer Is The Best Weapon Novels & Stories

Kukuha na sana siya ng pagkain nang bigla ko siyang pinigilan. "Let's pray first." Nabigla man siya sa sinabi ko ay sumunod naman ito. "Ama, basbasan mo po ang mga biyayang ipinagkaloob mo sa amin upang aming pagsalu-saluhan. Ibinabalik po namin sa iyong harapan ang lahat ng kapurihan at nawa’y maging karapat-dapat kami sa lahat ng biyayang patuloy ninyong ipinagkakaloob sa aming pamilya at sambahayan. Maraming salamat po, Panginoon sa aming masaganang pamumuhay. Ang iyong kabutihan at kaluwalhatian ay hindi magkukulang kailanpaman. Amen." At nagsign of the cross kami pareho.

“Hindi ko alam kung magiging tama ang lahat.” Huminga siya nang malalim. “Pero pipiliin kita. Araw-araw.” At sa katahimikan ng silid, sa gitna ng isang banyagang lungsod, isinilang sa puso ni Prudence ang isang panibagong anyo ng lakas—hindi palaban, hindi maingay, kundi matatag. Isang lakas na hindi na umaasa sa sinuman. Isang lakas na hindi na kailangang patunayan ang sarili.

Nang mas magpatuloy ang pagsimba nila ay nakatutok lang sila sa gospel word ng pari na nagsasabi ng kapatawaran, parang malaking impact iyon sa kanilang dalawa, na pinagdaanan ang lahat ng issues sa buhay. "Psalm 16:1 saids, Keep me safe, my God, for in you I take refuge. The Good News tells that we must asked to god, communicate to him that you can always trust in the Lord, no matter what. His love will keep you safe and protected in times of turmoil," sabi pa ng pari na nakangiting tumingin sa kanilang dalawa. Kaya ngumiti na rin sila.

Agad akong napayuko ngunit napatayo rin kaagad nang marinig ang boses ni Rebecca kasama ang prayle. "Hulihin ang mga iyan sapagkat gumagamit sila ng itim na enkantasyon upang manggamot!" sigaw ng prayle. "Hindi totoo iyan, pinunong prayle!" Nakaluhod si Ginang Rosario sa paanan nito habang nakatali ang dalawang kamay sa likod, "pawang mga halamang gamot lamang ang aming ginagamit para manggamot. Maniwala kayo!"

Hindi nagsalita si Vera ngunit pinulot ang assault rifle na pagmamay-ari ng commander ng Armed Calvary Guards na hinati ni Charlie sa kalahati gamit ang Soul Blade. Hinimas niya ang malinis na parte ng hiwa gamit ang mga daliri niya at binulong niya, “Hindi ako sigurado sa kabuuang lakas niya, pero sobrang lakas ng personal na lakas niya. Kung kaya niyang hatiin ang baril nang ganito, sa tingin ko ay may medyo mataas na tagumpay siya sa kanyang Reiki. Siguradong magiging walang limitasyon ang kinabukasan niya kung mas aangat siya sa hinaharap.”

walang gatol na panenermon nito. Hindi man iyon ang tuwirang sinabi nito, pero sa mga tunog nito ay alam niyang panenermon iyon. Hindi na siya sumagot pa dito. Alam niya kasing useless lamang iyon at wala namang patutunguhan kung makipagdiskusyon pa siya. Matapos ang prayer ay kaniya- kaniya nang kumuha ang bawat isa ng sariling kubyertos upang makakain na sila pareho.

’ “Mukhang hindi gumagana ang paggamit ng pwersa para sayo. Ihinagis ni Harvey York ang kanyang tissue sa lupa bago siya ngumit. “Heaven’s Gate? Isang sacred martial arts training ground? “Kalokohan! “Bukod sa hindi niyo pinaghuhusayan ang pagsasanay niyo, ang tanging alam niyo lang ay makinabang gamit sa kawalan niyo ng katapatan! “Wala kayong alam sa batas! “Akala mo ba kaya mong gawin ang lahat ng gusto mo dahil lang malakas ka?! “Pwedeng maging mga God of War ang mga taong gaya mo?

Si sir Jem ang nagsalita kaya kailangan kong sumunod. "Let's bow our head, close our eyes and feel the presence of god!" Everyone close their eyes and wait for me to say my prayer, I just look at them for a second before I say my prayer to god. "Lord God we thank you for all the blessings na patuloy mong ipinagkaloob sa bawat isa sa amin, humihingi kami ng kapatawaran sa aming mga pagkakasala, nawa'y mabigyan mo kami ng talino, kalakasan ng pangangatawan para magampanan namin ang aming tungkulin, ituro mo kami sa tamang landas at ilayo mo po kami sa kahit anong sakit at kapahamakan ito po ang aming samo at dalangin sa tanging pangalan mo Jesus, Amen!" Pagtatapos ko sa panalangin na kaagad si

Emosyonal na pahayag ko kaya niyakap ako ni mommy sabay haplos ng likuran ko. "Haiiixt! Well, the best thing you can do is to pray. God will put place into everything kung kayo talaga ang nakatadhan sa isa't isa. At kung hindi naman, atleast nahanap mo na sa puso mo ang kapatawarang kaytagal mong ipinagkait. Na magaan na ngayon ang pakiramdam mo dahil nawala na lahat ng poot at galit na noon mo pa kinimkim." Makabagbag damdamin na payo ni Mommy kaya tuluyan na akong napahikbi.

She bit her lower lip and continued talking. “Ang iba sa mga matanda sabi kulang lang daw si Pearl sa pagdadasal kaya nagkaganon. But in my case, I believe that prayer is powerful but having a mental illness is not an excuse nor a determiner of how close we are to God. " Napailing na paninindigan ni Misha.