Void In Tagalog Novels & Stories

Dang. Bago pa ako pumasok ng banyo ay umilaw uli ang cellphone ko. I saw Rio's messages. Binasa ko naman agad. "Eat your dinner, wait for me later, hm? We'll talk." "Stop over eating icecream, it might cause you diabetes." "I'm heading to the restaurant, see you at home, wife." "Ne t'inquiète pas bébé, je suis à toi. Je t'aime beaucoup." Sunod sunod na basa ko sa text niya. Hindi ko pa halos mabasa ang panghuli, anong language ba 'to? Para siyang alien. Napabuntong hininga ako at nireplyan siya.

Sino namang tatagpuin niya? Puro eskwela na nga lang ang ginagawa niya pero nagawa pa nitong maghinala. “School po, Mommy. Gagawa po kasi kami ng logo ngayon, kailangan daw po ng De—” “Oh, really? So, ano ‘yong nakita kong post kahapon?” Nag-cross arms pa talaga ito. Kita pa niya kung paano tumaas ang sulok ng labi ng Mommy niya kahit nasa pinakadulong baitang na ito ng hagdan. Kitang-kita niya kahit wala siyang suot na salamin.

sigaw ko, nagsimulang maluha ang mga mata ko. Humarap sa akin si papa "Hindi ko alam kung anong nangyari sa 'yo sa isang gabing wala ka rito, Aneimisel." si papa "ang mama mo, nasa hospital, at ngayon, nagawa mo pang gumawa ng ganito? Hindi mo ba naiisip ang mama mo?"

"Don't worry, I won't harm you. I just want to say something." Umupo muna siya sa gilid ng kama nito. "P-pasensiya na po, Sir Michael. P-puwede po ba na magtagalog kayo? Mahina po kasi akong umintindi ng English," ani Michelle sabay kagat ng labi.

It's keep creeping my mind out. Wala sa sarili akong napahawak sa aking leeg kung saan siya nag-iwan ng marka. The wound heals but it left a scar. Ang mariing kagat niya roon ay nag-iwan ng marka. And it's actually giving me chills, cause I keep thinking about it. It was like he leave a mark there to make me feel like he owns me. At hindi ko alam ang mararamdaman ko dahil doon, naroon pa rin ang takot.

Hanggang sa tumigil na siya dahil kinakatok na kami ng enforcer. Ako naman ay mabilis na inayos ang sarili ko. “Good afternoon, cong. Sorry po, akala ko po ibang tao,” sabi ng enforcer. “It’s okay, bigyan mo ako ng ticket,” sabi ni ninong. “Po? Huwag na po–”

Parokya ni edgar Kaya lang di pa ko natatapos kumanta biglang my nag vibrate sa bulsa ng pantalon ko, Agad kong kinuha at ng basahin ko ang msg. si mommy? Tama ba si mommy ko tumatawag? Aba may cellphone sa langit high-tech. Pero di pa touch screen. Siguro kaya tumatawag si mom para mag kita na kami? Kaya naman dali dali kong sinagut. "Hello mom?" "Juleous Xander anak asang lupalup ka ng mundo. Umuwi ka na at mahuhuli na tayo kaylangan nating sabay umuwi sa probinsya. Pagagalitan ako ng dad mo pag di kita sinabay."

"Ingat!" Una akong tumingin sa mall, nag-apply ako doon bilang cashier. Ang sabi tatawagan na lang daw ako. Sunod naman ay sa mga fast food chain. . pero mukhang hindi ko yata kaya doon. Sobrang clumsy ko pa naman. Sa huli, umatras ako.

Reklamo niya. Inalis nito ang mukha nito sa kanyang leeg at nakipagtitigan sa kanya habang may ngisi na nakapaskil sa mukha nito. "Remember our condition, sweetheart? Ako ang masusunod at papayag ka sa lahat ng gusto ko. At gusto kong angkinin ka ng paulit-ulit ngayong araw and there's nothing you could do kung hindi ang magpaubaya sa akin." And with that, he kissed her again at wala na nga siyang nagawa kung hindi ang magpaubaya na naman.

Mabuti na lang may contact number siya ni Ugi kaya hindi ako mahihirapang katagpuin 'to. Nasa 10th slides pa lang kami. Medyo sumasakit na ulo ko dahil may formula na siyang pinapakita. I'm not really good in Math. Puwede bang mag-hire na lang ako ng spokesperson ko? 'Yong parang sa Presidente lang may taga pag-salita. "Onalisa nakikinig ka ba?"