Prayer Is The Best Weapon Novels & Stories

"Nagkaroon ka ba ng spiritual reflection dahil do'n?" "Hindi," irap ko. "Na-stress lang ako." Nilagpasan ko siya at sumakay sa elevator. "Wait!" habol niya at sumakay rin. "Nag-lunch ka ba? Nagdasal ka ba bago kumain?" "Hindi ka ba talaga titigil, ha? At ano bang meron sa dasal na 'yan? Paulit-ulit mong pinapaalala." "Prayer is the best armor in all trials. A heart to heart talk will lessen our burden for He will bless all who believe in His name."

tanong niya saakin habang bitbit yung pinaka ayokong bagay sa munong ito "Ikaw bahala" ano pa nga ba laban ko? masyadong malakas sa puso ko ang kalaban "Pero bago ang lahat... Pray tayo?" "Pero nagpray na tayo kanina bago kumain ah?" "Prayer iyon before meal... ito prayer before study" Potangina ilang prayer ba ginagawa nito sa loob ng isang araw? Lima ba?

“Kung gusto mo ay ipagdasal natin siya para mas mapanatag ka.” Tumango-tango naman ako agad. I had been saved for countless times because of my prayer. Alam kong gagabayan kami ng Diyos sa panibagong pagsubok na ito. Hindi Niya kami pababayaan. I closed my eyes and prayed so hard for Deon and our little angel’s safety in the operation. Kahit na alam naming magic, we still believe that His magic will always be the most powerful of all. “Angie Lou? Chadleen?”

Yung sa sword, katana, daggers, shurikens, bow and arrow and gun, kaya na nilang gamitin lahat ng armas. Meron na din silang kanya-kanyang favorite na armas. Mostly, guns kasi madali lang gamitin ng baril, isang putok patay agad. But, sinabi ko sa kanila na hindi sa lahat ng pagkakataon ay magagamit ang baril kaya may extra silang small knife or dagger. Today, magaganap mamaya ang Magic Defend Battle sa Arena. Marunong na rin kaming gumamit ng magic. Pinag-aralan din namin 'yon. Different techniques, hard or easy, ginawa namin. We try the hard but ended up being unconscious. Masyado nakaka-panghina ang mga hard techniques.

pagsang-ayon ko sa kanyang sinabi. 10 EACH of you should use whatever gift you have received to serve others, as faithful stewards of God's grace in its various forms. 11 If anyone speaks, they should do so as one who speaks the very words of God. If anyone serves, they should do so with the strength God provides, so that in all things God may be praised through Jesus Christ. To him be the glory and the power for ever and ever. Amen. (1 Peter 4:10-11 NIV)

Kung kinakailangan niyang ialay ang kamnyang buhay ay gagawin niya mabuhay lamang ang kanilang munting mirasol. ************** “Almighty God, as I go through this difficult time of my life, I ask you to give me courage and strength, patience and understanding, so that my spirit does not break. May God heal me, body and soul. May my pain cease, may my strength increase, may my fears be released, May blessings, love, and joy surround me. This I pray in Jesus’ name, Amen.”

Naupo na rin ako at pinag-lead namin ng prayer ay si Madrid. "In the name of the Father, the son, the holy spirit... Lord, thank you po for the blessing you have given to us. Bless this food po to give us strength in our body, and bless this day to all of us. I would also like to pray for my father to come home because I missed him so much and I'm hoping that soon, we will be together again. Amen." Para akong naestatwa sa kinauupuan ko sa narinig kong prayer. Marahan ko rin'g sinulyapan sina mama at Matthew na sinusulyapan din ako.

Binalot niya ang malaki at mainit niyang kamay sa ibabaw ng mga nanginginig kong daliri, sinisiguradong mahigpit ang hawak ko rito. “A-anong lesson, Black?” nanginginig na usal ko, ang mga mata ko ay nakatutok sa baril. “The greatest enemy of a person holding a gun is not the target in front of them, Yna,” bulong niya sa mismong tainga ko. Ang mainit niyang hininga ay nagpatindig ng mga balahibo ko sa batok. “It’s empathy. It’s pity.”

Kukuha na sana siya ng pagkain nang bigla ko siyang pinigilan. "Let's pray first." Nabigla man siya sa sinabi ko ay sumunod naman ito. "Ama, basbasan mo po ang mga biyayang ipinagkaloob mo sa amin upang aming pagsalu-saluhan. Ibinabalik po namin sa iyong harapan ang lahat ng kapurihan at nawa’y maging karapat-dapat kami sa lahat ng biyayang patuloy ninyong ipinagkakaloob sa aming pamilya at sambahayan. Maraming salamat po, Panginoon sa aming masaganang pamumuhay. Ang iyong kabutihan at kaluwalhatian ay hindi magkukulang kailanpaman. Amen." At nagsign of the cross kami pareho.

“Hindi ko alam kung magiging tama ang lahat.” Huminga siya nang malalim. “Pero pipiliin kita. Araw-araw.” At sa katahimikan ng silid, sa gitna ng isang banyagang lungsod, isinilang sa puso ni Prudence ang isang panibagong anyo ng lakas—hindi palaban, hindi maingay, kundi matatag. Isang lakas na hindi na umaasa sa sinuman. Isang lakas na hindi na kailangang patunayan ang sarili.