Novel & Cerita Prayer Is The Best Weapon

"Hindi siya pwedeng maipit dito." ​"I am right here!" singhal ko sa kanilang dalawa. "Hindi ako display na kailangan niyo lang i-protektahan. Give me a weapon, Aodhan. If I’m a Hardin, then let me fight." ​Nagkatinginan ang dalawa. Mabilis na inabot ni Aodhan ang isang maliit na pistol sa kanyang holster at ibinigay ito sa akin. "Alam mo bang gamitin 'to?"

“First Elder, mukhang sa iyo ko lang maibibigay ang upper-grade spiritual tool naito. Gagamitin ko ang ultimate-grade spiritual tool na ito sa hinaharap; wala nang halaga kung itatabi ko pa itong upper-grade spiritual tool.” Natulala saglit ang First Elder bago niya tanggapin ang spada. “Para sa akin? Ang galing!” tumawa siya nang puno ng sigla. “Hindi ko pala ito tatanggihan. Mapapataas nito nang matindi ang combat power ko!”

pagsang-ayon ko sa kanyang sinabi. 10 EACH of you should use whatever gift you have received to serve others, as faithful stewards of God's grace in its various forms. 11 If anyone speaks, they should do so as one who speaks the very words of God. If anyone serves, they should do so with the strength God provides, so that in all things God may be praised through Jesus Christ. To him be the glory and the power for ever and ever. Amen. (1 Peter 4:10-11 NIV)

Kung kinakailangan niyang ialay ang kamnyang buhay ay gagawin niya mabuhay lamang ang kanilang munting mirasol. ************** “Almighty God, as I go through this difficult time of my life, I ask you to give me courage and strength, patience and understanding, so that my spirit does not break. May God heal me, body and soul. May my pain cease, may my strength increase, may my fears be released, May blessings, love, and joy surround me. This I pray in Jesus’ name, Amen.”

Naupo na rin ako at pinag-lead namin ng prayer ay si Madrid. "In the name of the Father, the son, the holy spirit... Lord, thank you po for the blessing you have given to us. Bless this food po to give us strength in our body, and bless this day to all of us. I would also like to pray for my father to come home because I missed him so much and I'm hoping that soon, we will be together again. Amen." Para akong naestatwa sa kinauupuan ko sa narinig kong prayer. Marahan ko rin'g sinulyapan sina mama at Matthew na sinusulyapan din ako.

Binalot niya ang malaki at mainit niyang kamay sa ibabaw ng mga nanginginig kong daliri, sinisiguradong mahigpit ang hawak ko rito. “A-anong lesson, Black?” nanginginig na usal ko, ang mga mata ko ay nakatutok sa baril. “The greatest enemy of a person holding a gun is not the target in front of them, Yna,” bulong niya sa mismong tainga ko. Ang mainit niyang hininga ay nagpatindig ng mga balahibo ko sa batok. “It’s empathy. It’s pity.”

Kukuha na sana siya ng pagkain nang bigla ko siyang pinigilan. "Let's pray first." Nabigla man siya sa sinabi ko ay sumunod naman ito. "Ama, basbasan mo po ang mga biyayang ipinagkaloob mo sa amin upang aming pagsalu-saluhan. Ibinabalik po namin sa iyong harapan ang lahat ng kapurihan at nawa’y maging karapat-dapat kami sa lahat ng biyayang patuloy ninyong ipinagkakaloob sa aming pamilya at sambahayan. Maraming salamat po, Panginoon sa aming masaganang pamumuhay. Ang iyong kabutihan at kaluwalhatian ay hindi magkukulang kailanpaman. Amen." At nagsign of the cross kami pareho.

“Hindi ko alam kung magiging tama ang lahat.” Huminga siya nang malalim. “Pero pipiliin kita. Araw-araw.” At sa katahimikan ng silid, sa gitna ng isang banyagang lungsod, isinilang sa puso ni Prudence ang isang panibagong anyo ng lakas—hindi palaban, hindi maingay, kundi matatag. Isang lakas na hindi na umaasa sa sinuman. Isang lakas na hindi na kailangang patunayan ang sarili.

Nang mas magpatuloy ang pagsimba nila ay nakatutok lang sila sa gospel word ng pari na nagsasabi ng kapatawaran, parang malaking impact iyon sa kanilang dalawa, na pinagdaanan ang lahat ng issues sa buhay. "Psalm 16:1 saids, Keep me safe, my God, for in you I take refuge. The Good News tells that we must asked to god, communicate to him that you can always trust in the Lord, no matter what. His love will keep you safe and protected in times of turmoil," sabi pa ng pari na nakangiting tumingin sa kanilang dalawa. Kaya ngumiti na rin sila.

Agad akong napayuko ngunit napatayo rin kaagad nang marinig ang boses ni Rebecca kasama ang prayle. "Hulihin ang mga iyan sapagkat gumagamit sila ng itim na enkantasyon upang manggamot!" sigaw ng prayle. "Hindi totoo iyan, pinunong prayle!" Nakaluhod si Ginang Rosario sa paanan nito habang nakatali ang dalawang kamay sa likod, "pawang mga halamang gamot lamang ang aming ginagamit para manggamot. Maniwala kayo!"