Novel & Cerita Prayer Is The Best Weapon

“A gun?” “Aanhin ko naman ito?” Napailing si Mr. Smith dahil sa narinig sa amo. “Sir Rain, mas maganda kung mayroon kang armas kapag pupunta ka sa isang laban. A gun is a weapon to save yourself.” Napalunok ng mariin si Rain at sinuri ang baril. Napahangos ng malalim si Richard Vonh at inagaw ang baril sa kanya.

Bakit isang utos lang nito, nakakain niya ang pagkaing ayaw niya? Sa isang labanan ng pataasan ng pride at pagmamatigas, paano tatanggapin ng pinakamayabang na Lorenzo na ang pinakamalaking kahinaan niya ay ang mismong babaeng nag-aayos ng kaniyang kape araw-araw?

sabi ni Cally na may himig ng paghanga sa binata. "Prayer is one of my weapon why I reached here," dagdag pa ni Vin sa sinabi ni Cally na sinangayunan nito. "Indeed, you're right," sabi ni Cally at napahinto siya nang bigla siyang may maalala kaya sinamaan na naman niya ito ng tingin. "Bakit ganiyan ka na naman makatingin?" kiming tanong ni Vin na may pagtataka.

Ilang baril din ang nakuha ko bago tinamaan ang vital points ng ilan. “Wow there, Artemis. Easy,” natatawang sambit ni Macoy sa akin but I won’t. I put my best to take down some of them habang si Hades na nasa tabi ko’y bumabaril din gamit ang special weapon na hawak. “They will be put to a long sleep with this, Mama,” aniya pa kapag kuryoso akong napapatingin doon. Fuck. The kids shouldn’t be fighting here with us.

"Ganon ba, pero kung gusto mo talagang malaman. Si Prince Damon ang pinakamagaling sa lahat ng prinsipe dito sa aming bansa at sa ibang bansa. Ngunit hindi espada ang gamit kung hindi pana at palaso. Ang paggamit niya ng espada ay bahagi lang ng pagiging prinsipe dahil kailangan talaga nilang malaman kung paano gumamit no'n. Sa pana siya pinaka-mahusay hindi sa paggamit ng espada." "Magaling siya kung ganon kahit hindi espada ang pinaka-gamay niyang gamitin."

“Good. Pero hindi puwedeng dito lang. A single answer is nothing. True command means he fears giving you less than everything.” Nagdalawang-isip siya sandali, pero yung pagkahawak niya sa dagger—mas mahigpit na ngayon. “Cruelty can be a weapon, Elara. Gamitin mo. Dahil kung hindi, sila ang gagamit nito laban sa’yo.” --- Elara’s POV Humugot ako ng hininga. Ang init, ang bigat. Pero habang nakatingin ako sa lalaking nanginginig sa harap ko, alam kong may bago akong natutunan.

Napabuntong-hininga siya at tila napatigil sa sinabi ni Edward. "Ano naman ang silbi ng martial arts kung baril ang kalaban? Gusto ko ngang matutong bumaril sa shooting range. Bakit pa ako nagpunta sa martial arts hall?" "Oo, mas deadly nga ang hot weapons," sagot ni Nayon sa wakas. "Pero ang mga pinakamagagaling na martial artist ay may bilis at kakayahang umiwas sa mga bala." Napakunot-noo si Edward, saka muling nagtanong, "Eh kung atomic bomb ang gamitin?"

Binitawan ko ang damit niya bigla nang humarap si Mama. Kinuha niya ang pinggang malapit sa akin at muntik pang madikit ang pisngi niya sa labi ko, mabuti na lang mabilis ang reflexes ko at nakaiwas. “Caleb, ikaw na ang maglead ng prayer,” ang utos ni Papa pagkaupo. Pinikit ko ang mata at pinagsalikop ang mga kamay. “Lord God, Heavenly Father, bless us and these Thy/Your gifts which we receive from Thy bountiful goodness. Through Jesus Christ our Lord. Amen.”

tugon ko at tinawanan siya. "Well, we have our own different perspective anyway. And revenge is a subjective matter," aniya. "Silence was never the best revenge but a fake respond to make yourself feel that you know better. Have you ever thought that all of our daily decisions and laws are somewhat religious? We couldn't kill 'cause it's forbidden by the Holy Testaments of God, but what if we could? Then that "Silence is the best revenge" was never invented. For me, silence is the best revenge choice if you don't have a choice. But, the best revenge is when you could return the pain they gave you a hundred times worse," wika ko na kaniyang pinakinggan.

The gentleness and sincerity embraces my being. Hinila niya ang batok ko at mas lalong pinalalim ang mga halik namin. "Nandito ako palagi para sa'yo," bulong niya matapos ang halik. Binalot kami ng nakakagaan sa loob na katahimikan. Bigla nalang akong natulala sa kawalan dahil hindi ko lubos maisip na sa lahat ng kasamaang nagawa ko sa mundo, God still give me the best gift I could ever receive in my life. I realize that the most precious gift He can give to us is the one that we didn't pray for. The one that we didn't expect we deserve.