Prayer Quotes For Strength Novels & Stories

Nagulat siya nang biglang hinawakan ni Yael ang kaniyang dalawang kamay at pinagtag-op ang mga ito. “When you have worries, pray. When you're afraid, pray. When you're sad, disappointed, happy, grateful or whatever you are feeling, pray. Palagi po tayong pinakikinggan ni Lord, tito, kaya huwag na huwag kang mahihiya na kausapin o humiling sa kaniya. Kahit nga po hindi tayo magsalita, alam Niya kung ano ang nasa isip at puso natin eh.” Pumikit si Yael habang magkatag-op din ang kaniyang mga kamay. Titig na titig si Jett sa kaniyang pamangkin. ‘This kid. He's so calm and composed. I hope I can also be like him. That innocence and softness…’

I immediately wipe it in the back of my finger. Don't lose hope Klara. Nakayanan mo nga ang lahat-lahat kahit sobrang mahirap 'di ba? Don't give up and always think more positive and be brave. Don't even show the world your weaknesses and the greatest downfall in your life. Pasasaan din at malalampasan mo rin ang lahat ng mga pagsubok sa buong buhay mo at sa darating pa na pagsubok. Be brave always and be a strong girl. Always put that on your mind. No more being frightened. Laban at sulong lang sa panibagong buhay na ipinagkaloob sa'yo ng diyos. Be blessed always.

Totoo nga ang kasabihan na “Sa hinaba-haba man ng prusisyon, sa simbahan pa rin ang tuloy.” At ngayong ilang oras na lang ang natitira bago lumubog ang araw, sigurado siyang hindi na magiging malamig ang kanyang bawat gabi dahil nariyan na si Saint na siyang magsisilbi niyang init sa kanyang pakiramdam. For her, Saint will be her anchor when everything goes bad. He will be her strength, yet he will be her weakness, too.

Nakatingin siya sa altar na parang bata. Siincere, kalmado, at puno ng pananalig. Sa ilang sandali ay umupo siyang muli, saka lumingon sa akin. “I asked Him to heal you,” mahina niyang sabi. “And to make sure you’ll never forget how strong you are.” Ngumiti ako, pilit na pinipigil ang luha. “You really prayed for me?” “Yes,” sagot niya habang nakangiti rin. “Because sometimes, people like you forget how brave they’ve been.”

Naupo na rin ako at pinag-lead namin ng prayer ay si Madrid. "In the name of the Father, the son, the holy spirit... Lord, thank you po for the blessing you have given to us. Bless this food po to give us strength in our body, and bless this day to all of us. I would also like to pray for my father to come home because I missed him so much and I'm hoping that soon, we will be together again. Amen." Para akong naestatwa sa kinauupuan ko sa narinig kong prayer. Marahan ko rin'g sinulyapan sina mama at Matthew na sinusulyapan din ako.

At kahit tumawag pa siya ng isang daang beses, kahit pa humarap siya ngayon sa pintuan ng condo ko at lumuhod, I don’t think I’d open the door. Because real love doesn’t make you feel hidden. Real love doesn’t make you beg to be seen. Nang muling tumawag ang phone ko bandang alas-siyete ng gabi, I turned it off completely. I needed peace. Even if it meant silencing the only voice I ever wanted to hear. At habang tinititigan ko ang city lights mula sa glass wall ng unit ko, tahimik akong nagdasal. “Lord, give me strength. Not for him. Not even for myself. But for the child who did nothing wrong… the child who only asked to be loved.”

Pumikit kami, at nagsimula akong magsalita, ang boses ko’y malumanay at matatag. “Panginoon, bantayan Niyo po si Aiden. Bigyan Niyo po siya ng lakas at aliw, at tulungan Niyo po ang kanyang katawan na maghilom. Bigyan Niyo po siya ng kapayapaan sa kanyang puso, at palibutan Niyo po siya ng pagmamahal at suporta. Pagpalain Niyo po ang kanyang Mommy at Daddy, at tulungan Niyo po silang makarating sa kanya, upang makasama siya sa panahong ito. Amen.”

agad niyang sabi. "Let's pray first," seryosong sabi ko kaya ipinikit niya na rin ang mga mata niya. "Thank you for these blessings, Lord Jesus. Bless those people who prepared these for us. May these give us more strengths. Bless us also, Lord Jesus. In Jesus Christ name we pray... Amen." Pagmulat ko ng mga mata ko ay napansin kong nakatitig siya sa mukha ko. "Kumain ka na. Hindi ka mabubusog sa katitig mo sa mukha ko," mapang-asar kong sabi.

wika ng kanyang anak. “Okay,” malumanay niyang wika. “Baby, can you lead the prayer?” “Okay, mommy.” Matamis itong ngumiti sa kanya at agad na pinikit ang mga mata. “In the name of The Father, The Son, and of the Holy Spirit, amen. Thank you, God for food, and family, and friends. We remember those who have no food today, and those who have food, but nobody to share it. As you have blessed us, help us be a blessing for others. Amen.”

I watched them from afar. Habang naroon si mama, I silently pray for her to be more stronger. Na sana sa kabila ng lahat ng sakit, kakayanin niya palagi. It's hard to see your mama cry. Masakit din lahat para sakin pero mas kailangan ni mama ng comfort so I always ask God to make me stronger, so I can guide my mama always. An hour passed, tinawag ako ni mama. She happily told my papa about my college journey, and how strong we are to face every difficulties without him.