Predestined Tagalog 소설 & 이야기

Chapter 1000 "Bibigyan kita ng huling pagkakataon na sabihin sa iyo ang pinagmulan ng mga banal na kastanyas, at maaari kong iligtas ang iyong buhay at binantaan si Esteban Ang kanyang pangunahing layunin ay upang makakuha ng higit pang mga banal na kastanyas, at Esteban ang Kanyang buhay ay walang halaga sa kanyang mga mata, kaya ayaw niyang dalhin ni Esteban ang gayong mahalagang balita sa kabaong.

Mas lalo ko pang hinigpitan ang pagkakayakap ko rito. Mama... "16 FOR God so loved the world that he gave his one and only Son, that whoever believes in him shall not perish but have eternal life. 17 For God did not send his Son into the world to condemn the world, but—" "—To save the world through him," (John 3:16-17) pagtapos ng isang boses ng lalaki sa aking binabasa. Nasa likuran ko siya ngayon. Isinara ko ang aking bibiliya. Pagkatapos, tumayo ako at humarap sa kanya.

Napatingala na lamang ako habang binibigkas ang katagang iyon. Ang kamatayan ay hindi natin maiiwasan, sapagkat ang buhay ng isang tao ay isa lamang hiram galing sa Panginoon Hesukristo. Tayoʼy isinilang sa mundo upang magkaroon ng kaalaman, maging mulat, at makaranas ng ibaʼt ibang klase ng sitwasyon dahil ito ang magsisilbing pagsusulit ng Diyos bago tayoʼy makaakyat sa langit o saan man ang destinasyon natin.

panghahamon niya saakin "Tanginaka talagang tabachoy ka! bumaba ka dito! duwaaaag!" "Gusto mo ba ng premonition calshifew?" alok saakin ng pesteng anghel na to Nakakainis na nga siya tapos magpapadagdag pa sa inis mo yung hindi mo alam yung meaning ng premonition! Nakakapang gigil talaga! hindi na lang ako nagsalita kasi may kasabihan na don't talk when your mouth is full... pero hindi ko alam kung anong sense non dito

sabi ng babaeng nakaitim. “At ito ang aking kapatid, Drew. Kami ay mga disipulo ni Jacob Randolph, ang pinuno ng mga Ghosts. “Pinatay mo ang aming kapatid, si Jonah. Nandito kami para ipaghiganti siya.” Nagsalita si Marie sa paraang parang negosyo. Walang bahid ng emosyon ang kanyang magandang mukha. “Mr. Ambrose, ayaw naming makipag-away sa iyo sa party na ito," sabi ni Drew.

Lahat ay parte ng plano dahil may balak siyang tumakbong presidente sa darating na halalan. "Siguraduhin mong wala kang kinalaman dito, Stacey," mariing banta niya habang sinusundan ng matalim na titig ang babae. "Dahil kung ikaw ang may kagagawan nito, hindi kita palalampasin."

mariin niyang utos rito. Tumango at yumukod muna si Pael bago nagsalita. Ang kaharap niya ay ama ng kanyang pinakamamahal na kasintahan. Kaya't nararapat lamang na bigyan niya ito nang nararapat na paggalang. Maliban sa isa ito sa pinakamakapangyarihang tao sa San Isidro "Ako po si RAFAEL SAMANIEGO---"

“Sa totoo lang, minsan napapa-isip rin ako kung tama ba ang ginagawa ko. I mean, I can handle myself. Pero ayoko na sa ganitong paraan. I don’t want to live my life with a hint of hatred inside or to other people. But there are some situations that is beyond our control.” Ayaw kong may kagalit o kaaway. I don’t want to live my life in mundane. I huffed a deep breath and groaned. Hindi pwedeng ganito nalang lagi. Napalingon ako kay Wayde nang naramdaman ko ang matagal niyang titig. “A lot of things are beyond our control, Celestia. But always remember that we have the power to do something about it. We couldn’t predict an earthquake, but we can always prepared something when it happened.”

Pagka’t hahayaan kitang gawin ang bagay na makapagpapasaya sa iyo, hindi kita pipigilan kung nais mong makasama siya. Unti-unting kumakalas ang pagkakahawak ni Estrella sa braso ni Severino kasabay ng pagbigat ng kaniyang talukap, at ang mga katagang matagal na niyang nais sabihin sa lalaking ngayo’y kaniyang kaharap, “Te quiero, general Severino Cercadilla Cervantes. (Tinatangi kita, Heneral Severino Cercadilla Cervantes.)”

From looking for you, finding you, making you my fated pair, building a peaceful family with you, and being with you for the rest of my life. I don't know why you can't see it nor feel that we are meant to be together. Or maybe you are already feeling it but you chose to ignore it. But I know na alam mong nakatadhana tayo sa isa't-isa. And if you are still not ready to accept that, it's fine. Because I know you have your own reasons. Besides, in case you didn't know, I have already mastered the art of waiting and being patient. So, I'll wait. I'll wait until you're ready. I'll wait until the time comes na matatanggap mo ng nakatadhana tayo sa isa't-isa.