Novel & Cerita Predestined Tagalog

“Kung kaya ng anak mo, kaya rin ng anak ko!” Natawa ang binata at walang pakialam sa sermon ng kanyang ama. “Kayo pala ang Pangalawang Tito. Huwag kayong masyadong umasa. Ang landas ng paglilinang ay napakahirap. Isa lang sa sampung libo ang nagtatagumpay. Paano niya ako matatalo, gayong ako mismo ay personal na napili ng isang imortal na guro?”

-Sabi ni Father sa amin. Nakangiti ako habang nakikinig kay Father at hindi ko mapigilan maiyak sa mga nangyayari. "Minamahal na Calvin Montevista at Grace Monteverde. Ang Diyos ay pag-ibig at sa kanyang dakilang kapangyarihan at pagmamahal ay pinagsama niya kayo sa pag-ibig. Binigyan niya kayo ng kalayaan upang palaguin ang pag-ibig na ito. Ang Diyos din ang tutulong sa inyo upang pagtibayin ang kinabukasan ng inyong pag-ibig kung inyong ibabahagi at kusang-loob kayong magmamahalan at gumagalang sa isa’t-isa sa kaginhawahan at kahirapan, sa karamdaman at kalusugan, sa panahon ng mabuti at masama sa isang tipan na sa ilang sandali ay inyong tatanggapin.

Lumipas man ang ilang dekada ay hindi iyon magbabago. Pero sa edad nilang magkakapatid ay hindi pa nila nahahanap ang kanilang tinatawag na soulmate. O mas popular sa tinatawag nilang Thiramin sa kanilang mga bampira. Ito ay ang intertwined souls ng dalawang taong nagmamahalan. They were fated to each other. At ito ang nag-uugnay sa kanilang dalawa na kailanma'y hindi mapuputol ng kahit na sino man. Walang kahit na sino ang nakakaalam kung paano niya masasabing ang kaharap o kausap niya ay ito ang kaniyang soulmate dahil kusa iyong darating. Mararamdaman mo na lamang ang wagas na pag-ibig sa taong iyon kung nasa tamang panahon na.

Kumakailan lang ay nahulaan ito ng manghuhula at ganoon din ang lumabas na pangalan sa orakulo. Nagbigay ng dalawang sakong ginto ang Supremo na si Kaigan ngunit hindi mawala sa kaniyang isipan ang takot. "Kahit na ang batang kaniyang isisilang ang magliligtas sa sanlibutan ng mga puting bampira ay malabo pa rin na mailigtas sila sapagkat ilang taon pa ang kanilang hihintayin upang lumaki ang bata, matuto, at matuklasan ang kaniyang pangbihirang kakayahan," mahinahon na sambit ng asawa ng Supremo.

“Oscar Pedroza, ikaw ay inaaresto sa salang pakikisabwatan sa pagtatago ng katotohanan sa pagkamatay ni Divina Salvatore. Ikaw ay may karapatang manahimik o magsawalang kibo. Anuman ang iyong sasabihin ay maaaring gamitin pabor o laban sa iyo sa anumang hukuman. Ikaw ay mayroon ding karapatang kumuha ng tagapagtanggol naiyong pinili at kung wala kang kakayanan, ito ay ipagkakaloob sa iyo ng pamahalaan. Nauunawaan mo ba ito?” “Bitawan mo ako!” mariing sigaw ni Oscar habang buong lakas na nagpupumiglas. Nilapitan ni Lemuel si Oscar at hinawi ang mukha nito paharap sa kanya dahilan para magsalubong ang kanilang mga mata. “Walang magagawa ang pagpupumiglas mo, Mr. Pedroza, kaya sumama ka na lan

,gusto ko pang mamuhay ng matagal at makasama pa ang mga taong mahahalaga sa akin, gusto ko pang maranasang maging masaya sa piling ng girlfriend ko. Sa susunod na buwan na ang operasyon ko at aminado akong natatakot ako at kinakabahan sa pwedeng maging resulta nito but i know everything will be fine with the help of Kim and Zuchet alam kong malalampasan ko ito kasama silang dalawa., everything happens for a reason at malaki ang tiwala ko sa diyos na pagsubok lamang niya ito sa akin at hindi ko siya bibiguin, haharapin ko ito ng buo ang loob at tiwala sa mga plano niya sa hinaharap ko..

ani ko at tinitigan siya ng buong paghanga at pagmamahal. "You're welcome, heart Me too. Me too, I'm very very happy. Hindi ako nagsisisi na nandito ako ngayon sa pamamahay mo bilang katulong dahil kung hindi mo ini-hire na katulong, Hindi mangyayari ang lahat ng ito. Maybe, God has a purpose kung bakit nangyayari ito, at ito na yun. I love you too." aniya. Tama si Jasmine. God has a purpose. Thankful ako, dahil may magandang naidulot ginawa kong pag-hire sa kaniya bilang katulong. "Kaya umalis ka na diyan sa ibabaw ko, dahil kailangan ko ng maligo. Ang lagkit na ng pakiramdam ko!" aniya na kunwari'y naiinis.

IKATLONG TAUHAN “Selene” NILINGON ito ng ginang. Mula sa kanyang anggulo, hindi niya man kita ang buong mukha nito, kanyang nasasalamin ang namumula nitong mga mata nang dahil sa mala-salaming bintana sa gilid. Nanlilisik. Nananakot. “Ikaw, Lazarus, ano ang problema mo?” Mahinahon man ang pagkakasabi, mamumuslak ang diin sa bawat pantig na siyang ibinigkas nito.

panimula ko. Kung nakakain lang ang matatamis na salita, Baka matabang-mataba na ako ngayon. "Pangatlo, Dapat caring. Kung kaya mong alagaan ang sarili mo, Dapat kaya mo din akong alagaan at ang mga magiging anak natin. Pang-apat, Dapat may takot ka sa Diyos dahil kung hindi, Salamat na lang sa lahat-lahat. Pang-lima, Dapat marespeto, Kung kaya mo akong respetuhin, Dapat kailangan mo ding respetuhin ang mga magulang ko kagaya ng pagrespeto mo sa akin. Dahil, sila ang pinaka-nakakakilala sa akin. Panghuli, Dapat, Mahal natin ang isa't isa. Hindi pwede yung one-sided love dahil bakit magpapakasal ang dalawang tao kung hindi naman pala mahal yung isa't isa hindi ba?" paliwanag ko.

Bakit kaya? Angela Patricio's POV (30 minutes before meeting Anghel Soriano) I am nervous at same time excited. Who wouldn't be? The school's hottest heartthrob, Archangel Soriano invited me for lunch. (P.s. Archangel is pronounced in Tagalog so it will be read as Arkanghel. 😊) I don't know why but I am excited. Kitang-kita ko ang inggit sa mga mata ng mga bago kong kaklase. Like the hell I care. Mas importante sa akin ang pagkikita namin ni Archangel Soriano.