Predestined Tagalog Novels & Stories

EPILOGUE—PART TWO—DESTINED WITH YOU TAON 2025, MAY—PHILIPPINES Maganda ang mga ngiti ni Iñigo habang papalapit sa kanya ang babaeng minahal niya na simula pa noong una. Mayamaya, ang magandang ngiti ay napalitan ng luha; luha ng kagalakan. "You destined with me," mahinang sambit ni Iñigo. Nakikita niya ang batang Marie na humihikbi. "I'm so inlove with you." Aniya't nagpunas ng luha sa mga mata.

Siguro nga, may mata talaga si Dad sa tamang tao. Hindi ko alam kung magiging ganito kasaya si Celina kung si Noris ang kanyang napakasalan. Siguro, siya ‘yung pinaka-masayang lalaki sa buong mundo habang ako, naglalakad sa landas ng pagkawala. Pero sa totoo lang, ang bait din sakin ng Diyos. Binigyan Niya ako ng kakayahang patakbuhin ang negosyo… at isang asawang katulad ni Celina.

Lander Turkish Language used, English Translation provided. This is the big day! Ang kasal na pinakahihintay ko at syempre, ng magiging asawa ko na si Maegan Blair Thompson. Nakahanda na kaming magpunta sa simbahan at napagkasunduan namin na sasama sila sa simbahan dahil gusto nilang masaksihan ang araw ng kasal ko. Pwede naman ito sa Islam huwag lang silang magparticipate sa mga gawain na considered Haram.

"Eh, tito... Bakit iba ang apilyedo ko? Bakit Pascua? At kaninong apilyedo ang Natividad at Salvacion?" Tumaas ang kilay niya sabay nguso. "Ang Pascua'ng apilyedo mo ay galing sa apilyedo ng mama ni Shamina noong dalaga ito. Ang Natividad at Salvacion ay galing naman sa papa ni Shamina... Teka at may kukunin ako." paalam niya na sa tingin ko dumiretso sa kanilang kwarto. Paglabas ni tito Paul ay may hawak itong papel at inabot sakin.

Satsat ng isip ko kahit na hindi man aminin ay mas ikinatuwa ng puso ko ang ginagawa nito ngayon. Matapos ay kapwa kami humarap sa aming mga kaibigan at nag sign of respect kami habang ngumiti sa mga ito. We're so lucky to have them, dahil sa kanila we pursue each others destiny, kung destiny nga ba ang dahilan bakit kami nagkatuluyan ni Alejandro o dahil kami talaga ang itinadhana noon pa. He hold me tightly and then we face again the altar. Nakita namin si father na noo'y nakangiti sa aming dalawa.

At ayun nga tinawanan na ako ng gaga saka tiningnan na ako nang mapang-asar ngayon. Ano na naman ang iniisip nito!? "Don't you think it's fate?" tukso niya. Napakunot-noo ako. "Na nakadestined talaga na matalo kayo, kasi you know? It's time for your lovestory--Aray! Ang sakit no'n ah!" Napalayo siya sa akin ng paluin ko siya sa kamay.

Natatakot pa rin ako na baka, mag-iba ang lahat at mas maging malala pa. “I didn’t expect this. Ano ba ‘tong pinasok ko.” Bigla niyang sabi saka natawa at naiiling-iling. “Wag mo na lang pakialaman, maybe what happened to Ms. Velarde was just luck.” Alangan kong sabi sa kanya. “Do you believe in luck?” tanong niya na pinagtaka ko. Hindi. Hindi ako naniniwala sa luck. Mas naniniwala ako sa destiny. If one thing was destined to be that way, it will happen that way.

bakit parang ang corny? “Ang dami mong alam,” saad ko saka ko siya inirapan. Tumawa naman siya. Sabi niya, “Promise me first, saka ako lalapit. Baka kasi habulin mo na naman ako ng hampas,” aniya. “Isa!” “Promise—” “Dalawa!” Hindi na niya ako pinaabot pa sa pangatlong bilang dahil agad akong natahimik sa susunod niyang sinabi.

Kaya ano man ang sabihin pa ng mga ka-opisina nila, tatanggapin at haharapin niya ito ng buong puso. PHILIPPINES.... "Babe, when do you want to tell tatay? Basag ni Hayden sa katahimikan ni Celestine. Pagkarating nila ng Pinas ay agad na sinundo sila ng naiiwang mga tauhan dito. Pinauwi niya rin muna ang kanyang mga assistants para makapagpahinga ang mga ito.

Halos gusto na niyang magma-kaawa. "Kung mahal mo ako, at ibibigay mo ang lahat ng gusto ko. Then, ibigay mo sa akin ang pagkakataon na ito. Babalikan kita at kapag bumalik ako we can be together and magpapakasal na ako sayo.." Katahimikan.. " For now, Hayaan natin ang isat isa na mamukadkad " Kinagat niya ang pang ibabang labi at tumayo.