Novel & Cerita Priesthood Pronunciation

ISUBO mo, baby girl. “Hindi po ako marunong... Father,” kaba at inosenteng pakiusap ng dalaga. Hindi na nakapaghintay ang binata. Siya na mismo ang gumabay sa ulo nito upang isubo ang kaniyang pagkalalaki. Isang mura ang tumakas sa kaniyang mga labi nang balutin ng mainit na bibig ng dalaga ang kaniyang sandata. Napatingala siya sa matinding ligaya hanggang sa tuluyang maiputok ang kaniyang maraming katas sa loob ng bibig nito na buong pagsunod namang nilunok ng dalaga. Hinihingal na napasandal si Knight, pumatak ang pawis sa kaniyang noo kasabay ng biglang paghampas ng matinding konsensya at kasalanang nagawa niya. "Forgive me…oh God, forgive me for I have sinned.”

Nang malapit na siya sa harapan mas lalo pa siyang naiyak ng sobra. Hinawakan ko ang kan'yang kamay at dinala sa harap ng altar. "Good Morning everyone;" malugod na pagbati ng priest sa amin at sa lahat ng nasa loob ng simbahan.. "In the name of the father, and of the son and of the holy spirit." "Amen; "assembly responce. "Grace to you and peace from God our father and the Lord Jesus Christ." wika ng priest. "With your spirit." assembly response again.

"What if they will decide to expel me after hearing my deed, Father?" "You will be subjected for deliberation. And it's not their duty to expel you. Iyan ay manggagaling sa Diyos. Remember that priesthood is not just a profession but a calling. And God calls whoever He thinks is worthy to be married to His covenant. Magiging pari ka kung para talaga ito sa'yo." He softly tapped my shoulder. "Pray and confess your sins." Napatango ako. "I'll just join the team," sabi ni Father at saka napatayo.

“At bakit naman bawal awayin? Palibhasa’y guwapo, bawal na?” “G*ga, hindi. Pari kasi siya.” “Ha?” Bahagya akong napakunot-noo dahil sa tinuran nito. “Priest ‘yong lalaking ‘yon?” Paniniyak ko. “Yup kaya bawal mo s’yang awayin at higit sa lahat ay bawal mo s’yang landiin.” Nakangising tugon nito sa akin. ----- To be continued.