The Priest Novels & Stories

Siya ang kasulukuyang parish priest nang San Agustin dito sa Intramuros. Naka-tuon ang aking atensyon sa pakikinig ng homiliya ngunit hindi ko maiwasang lumingon sa aking tabi. May mag kasintahang naglalandian sa tabi ko. Ang babae ay naka-cross legs pa na akala mo ay mas mataas pa siya sa Diyos.

Who is this man? Umatungal muli ang ogre nang masilaw ito sa liwanag na inilalabas ng magic circle. Kaagad itong tumakbo sa kinaroroonan ng lalaki. Akmang hahampasin na nito ang huli nang biglang magsilitawan sa ere ang maliliit na puting magic circle na mabilis na umiikot-ikot. A priest, huh?

I confirmed, my voice steady, my heart full. Ezekiel stood tall, his hands clasped before him, his gaze never leaving mine. Sa mga sandaling ito, ang pagiging "Reaper" niya ay wala na—ang naroon lang ay ang lalaking nakilala ko sa loob ng penthouse, ang lalaking nagluluto ng omelet para sa akin, at ang lalaking alam ang bawat lihim ko. The priest began in a deep, solemn voice that echoed through the cathedral

halos ibulong nito sa hangin ang mga sinasabi, namamasa ang mga mata nito na sinisikap iiwas sa kaniya. Hindi siya nakapagsalita bagkus ay tahimik na umiyak habang nakatitig pa rin dito. Mapakla itong ngumiti. "Malayong-malayo na tayo sa dati. I’m an ordained priest committed to God… at ang commitment na iyan ay hindi ko na maaaring talikuran." Tama ito, hindi na siya dapat umasa pa na madudugtungan ang nakaraan, tapos na ang lahat sa kanila, tinapos na ng mapait nilang kapalaran.

It's as if she's not fun of this wedding. We both face the tall priest then I sighed heavily once again. He holds my sweaty palm then kisses the back of it in front of the priest. Bhagya akong napapitlag na ikina kunot nang noo nito. Siguro palipad na ‘yong eroplanong sinasakyan ni Bleatish ngayon. “What’s the matter? May problema ba?” Nakita ko ang pag kunot nito nang noo na ikina buntong hininga ko at tsaka umiling.

pang-inis kong bulong halos sa kaniyang tainga. “Real! What are you whispering for?” napalayo siyang nayayakap ang sarili. “Youare a priest,” turo ko sa kaniya. “What?” “Haven't a holy something to surround you and guard you as you follow behind?” “I don't understand,” halos bulong niya.

Nakangiting pagpapasalamat ko naman sa Head Priest. "Walang ano man Kali, basta tatandaan mo, "hindi matatama ng isang pagkakamali, ang isa pang pagkakamali," iyan ang tandaan mo." Malumanay at makabuluhang saad ng Head Priest, ngumiti naman ako dahil doon. "Maraming salamat po, mauna na po ako." Paalam ko naman, ngumiti at tumango naman ang Head Priest bilang sagot kaya anman naglakad na ako palabas ng Igreja dos Deuses.

Mahigpit ang hawak niya sa baso ng alak, as if he's trying to crush the glass itself, habang nakatuon ang atensyon sa bawat indak at hipo ko sa pole. He has a stubborn jaw, eyes that are somehow both piercing and empty, and a drop-dead gorgeous, muscular body. Bumabakat ang muscles niya sa suot niyang polo, at naisip ko, this guy literally looks like he was chiseled from stone. Sa totoo lang, I'm more than surprised. Nag-scroll ako sa guest list kanina, at nakita ko, he's a priest. A priest! From a different country, and he’s paying ten million para solo ako? My kind of sinner.

“At bakit naman bawal awayin? Palibhasa’y guwapo, bawal na?” “G*ga, hindi. Pari kasi siya.” “Ha?” Bahagya akong napakunot-noo dahil sa tinuran nito. “Priest ‘yong lalaking ‘yon?” Paniniyak ko. “Yup kaya bawal mo s’yang awayin at higit sa lahat ay bawal mo s’yang landiin.” Nakangising tugon nito sa akin. ----- To be continued.

he said with full of admiration in his eyes. “Thank you,” sagot niya kahit na kinakabahan siya. Sabay silang humarap sa pari. Hindi nagtagal when the priest began. “Repeat after me,” said the priest looking at Ysa. Tumingin si Ysa kay Devryck, at agad na nag-init ang kanyang pisngi ng makita niya itong nakatitig sa kanya.