Nakakatuwang talakayin 'to dahil lumalalim ang usapan kapag pinag-uusapan ang letra at tunog ng pangalan. Kung titingnan mo ang mismong nakasulat na 'Harry Potter', ang mga katinig na lumilitaw ay: H, r, r, y, P, t, t, r — ibig sabihin, kapag binilang mo isa-isa, may mga ulit-ulit na katinig (halimbawa ang dalawang 'r' at dalawang 't'). Sa pang-araw-araw na pagbasa sa Filipino, tinuturing natin ang 'y' bilang isang katinig na madalas kumakatawan sa tunog /j/, kaya kasama ito sa listahan ng katinig.
Kung i-analisa ko naman sa antas ng tunog (phonemes), mas interesante: ang 'H' ay /h/, ang mga 'r' ay /r/ o kaya /ɾ/ depende sa diyalekto at sa paraan ng pagbigkas, at ang 'y' ay nagiging /j/. Sa bahagi ng 'Potter', ang 'P' at 'T' ay malinaw na mga katinig; sa ilang Amerikanong pagbigkas may tinatawag na flapping kaya ang 't' parang 'd', pero sa pag-isalin sa Filipino kadalasan pinananatili nating /p/ at /t/ bilang katinig.
Personal, kapag naglilimbag ako ng fanart o nagpapakopya ng pangalan, madalas kong isulat nang hindi binabago ang anyo — mananatili akong tapat sa orihinal na 'Harry Potter' — pero sa pagtalakay sa katinig, ang listahan na binanggit ko ang praktikal at linguistikong sagot na ginagamit ko sa mga diskusyon ko sa mga kaibigan.