Prince Jackson Novels & Stories

"Kung may iba ka pang gustong malaman, bakit hindi mo ako tanungin ng diretso..." Si Jackson ay lumitaw sa hagdan, nakasuot ng isang pares ng black silk na pajama na kumikinang dahil sa Chandelier. Ang kaniyang buhok ay mas mahaba kaysa sa noong una, at isa o dalawang hibla ng buhok na hindi pa natutuyo ay natural na nahulog sa harap ng kaniyang noo. Naglakad siya palapit na naka-tsinelas ang mahahabang paa at umupo sa tapat ni Charina. Ibang-iba siya sa boksingero na pawis na pawis sa boxing ring kanina lang.

Hindi ko akalain na ganyan kalaking pera ang kanilang ibi-bid. "Number 173, do you want to bet higher than six hundred thousand?" tanong ni Mr. Jackson. The next thing we knew, palabas na siya ng hall, may kausap sa telepono at mukha siyang nagmamadali. "Going once," sabi ni Mr. Jackson. Huminto siya ng panandalian. "Going twice. Going thrice." "Ms. Princess Fortalejo, wins with six hundred thousand pesos bid.You can now have your date with Mr. Jace Fortalejo. Enjoy!"

Pero nanatili itong tapat sa kanyang ina sa kabila ng karangyaan nila ngayon. Pumasok siya sa conference room kung saan naroon na ang ibang members of the board at kinamayan isa-isa. "Congratulations, Prince, you just nailed it," wika ni Mr. Saavedra. Prince ang laging tawag sa kanya dito dahil nalilito ang ilan sa pangalan nilang mag-ama – Antonio at Anthony.

paliwanag niya kay mama. Ang bait naman pala ng mommy ni Prince. Sana ang lahat na tao ay kagaya niya. "Bago pala ang lahat. Ako si Jessica at ang asawa ko si Allan." Pagpapakilala nito. "Mom si Dad po." tanong ni Prince habang pababa ito ng hagdan. Nakatingin siya sa akin. "May pinuntahan ang daddy mo about business but don't worry. Dahil darating na 'yon Prince." Sagot ng mommy ni Prince at dumating na mga ang asawa niya.

As usual ay wala nanaman s'yang sinabi kaya binuklat ko na lang iyong notebook ko at binasa ang schedule n'ya para sa araw na ito. "Wala naman po kayong meeting ngayong umaga Sir, pero mamayang hapon po ay may dalawa kayong meeting. You have a meeting with Mr. Jackson at 3 pm. After that you have a meeting with Mr. Ty at exactly 5." Ani ko sa kan'ya at napakunot ang noo ko ng makita ang apelyido ni Chase. Siguro ito iyong Business na pinag-uusapan nila noon. Napatango-tango na lamang ako at tumingin uli sa boss ko. "Ok, Thank you." Aniya.

Nang sabihin ko kay Astrid ay saka lang din niya sinabi sa 'kin ang isa pang mahalagang impormasyon tungkol sa lalaking 'yon. "Ngayon ko lang din naalala na may kambal pala siya. You definitely talked to Jackson yesterday. Kilala 'yon sa larangan ng mga negosyo. He is the young CEO and the first young billionaire of Montgomery clan." Paliwanag niya pa sa 'kin kaya lalo akong nainis.

“Ikaw Mark, bilisan mo d’yan at ikaw ang nakatokang magbantay sa inutil kong pamangkin ngayon!” Abot sa kabilang kalsada ang boses ni Tita Pots. Pero kaagad akong nagtaka nang marinig ang sinabi niya. Sa pagkakaalam ko, ako lang ang nag-iisang pamangkin ni Tita Pots. O baka naman pamangkin ng asawa niya ang tinutukoy niya? Siya namang paglabas ng isa pa niyang anak na si Kuya Jake.

"Prinsipe ka?" Humarap sa kanya si Achilles saka tumango ito at hinalikan siya sa mga labi. "Yes, I am Prince Achilles Kostas Williams, the Prince of the Royal House of Kostas. And you, Leah Williams is my lady and my princess." Hindi niya alam kung bakit, baka sa sobrang halohalong emosyong nararamdaman niya, nagdilim ang paningin niya at bigla nalang siyang nawalan ng malay.

His cousin Xavier is the Vice President for Engineering of the company. Habang naghihintay ay tumunog ang cell phone niya. He took his phone and answered the call. “Kumusta ang secretary hunting mo?” bungad sa kanya ni Jackson sa kabilang linya. Jackson was his best friend. He was a motocross rider. He was in Europe right now to train for his upcoming competition. “That’s the downside of having that face, pare,” biro nito sa kanya. “I have a suggestion, though. Why don’t you hire an ugly secretary? Para at least, kahit akitin ka, hinding-hindi ka maaakit di ba?”

“Hindi kami si Linda.” “Chairman Jackson, nagmula tayo sa parehas na henerasyon. Tumayo ka.” Dali-daling sinabi ni Mr. Lynch. “Ako…” Naluluha si Mrs. Jackson at ayaw niya tumayo. Sa huli, nagbuntong hininga si Mr. Jackson at hinila siya patayo. “Chairman Lynch, sa totoo lang, hindi ko talaga alam ang bagay na ito. Kunug alam ko lang na may gagawin na ganito si Patrick, pipigilan ko talaga siya. Ang pag-unlad ng Jackson Corporation ay gumaganda sa mga nakaraang taon, kaya hinayaan ko siya magpunta sa siyudad para lumawak, ngunit hindi ko inaasahan… alam ko na maling tao ang binangga niya ngayon, at tiyak na imposibleng makatakas siya. Ibibigay ko lahat ng pagmamay-ari ng pamilya namin para ma