Prince Jackson Novels & Stories

“Eh, totoo naman, ate. At saka, hindi na kataka taka kung totoo ngang may nangyayari sa kanila nung secretary niya. Reagan is fuck boy.” Napataas ang kilay ni Leil. “Kung makapagsalita ka tungkol kay Reagan ay parang kilalang kilala mo na ah?” Namula naman ang pisngi ni Jacky saka nag-iwas ng tingin. Sakto namang pagpasok ni Prince sa loob. Nilingon siya ni Leil at saka ngumiti. “Kumusta ka, Jacquelyn?” sinserong tanong ni Prince.

Hindi pa siya kailanman nahihiya ng ganito, lalo na sa harap ng napakaraming tao. Bago ito, siya ang walang kapantay na prinsipe ng Lungsod ng Ilog! "Justin, tama na 'yan," sabi ni Jackson. Humarap si Justin sa kanya, nakakunot ang noo. "Kaibigan kita. Kinuha mo na rin ba ang panig ni Raleigh?"

"Of course. 'Yun ang sabi ni Princess hindi ba?" They all cheered at that. [Ref. Chapter 57] "Miss us, King?" maangas na bati ni Jackson kay Princess na naging dahilan para batukan ko siya. "Hoy, gago," tawag ko sakaniya. "Respeto, remember?" Natatawang kinamot naman niya ang ulo bago ngumiti sa amin. "Sinusubukan ko lang kung bagay ba sa atin maging bad boys and bad girls."

wika niya at lumabas na kami sa kaniyang silid “Oh mahal na prinsipe may lakad ho ata kayo?” tanong ni kuya berto ng makababa kami, si kuya berto ang isa sa pinagkakatiwalaan ng pamilya Monte Verde sa pangangasiwa dito sa loob ng palasyo. “Yes kuya berto kaya kapag hinanap ako ng amang hari pakisabi na lang na umalis ako” sagot ni prince Alex “Masusunod mahal na prinsipe” sagot ni berto

he hissed at the prince. The prince chuckled, tapped his back, and whispered at him. "She's so beautiful, man! Don't let go of her." Yumuko ako. Itinuon ang pansin sa magkahugpong na kamay namin ni Jacques. He was possessively holding onto my hand, like someone would steal me away from him. Wala sa loob niyang itinaas at hinalikan ang mga kamay namin. Jacques steely gaze focused on me. Nawala na sa eksena ang prinsipe. He crouched down at pinatakan niya ng halik ang labi ko.

Tahimik lang akong nakikinig habang nakatingin ako sa mga kamay ko na masuyo niyang pinipisil-pisil. "Pero nang mismong araw na bumalik ang alaala ko, hinanap ko agad kayo ni Tim." "Ibig bang sabihin, hindi ito ang unang pagkakataon na umuwi ka ng Pilipinas?" "I came back and forth. But discreetly. That time, nasa isang kumpliladong sitwasyon si Jackson. Ang papa ni Glaze. He's in a political campaign. Natatakot siya na baka gamitin ako o kayo na mga anak ko ng mga kalaban niya sa politika para pabagsakin siya."

Nananatiling mahinahon ang ngiti ni Tim habang bahagyang tumango. “Sige.” Agad namang nagliwanag ang mukha ng middle-aged na lalaki sa tabi nila at mabilis na lumapit na parang gusto magpabango ng loob. “Naku! Si Mr. Jackson ng Jackson Group pala! What an honor! Hindi ko in-expect na makikita ko kayong dalawa ni Mr. Navarro dito. Swerte talaga namin!” Pumasok sila sa private room.

Binasa naman iyon isa-isa ni bloody access. “Prince Patrick Villanueva, the third prince, thirty years old, a father of two children. Married to Yvonne Ezma. His businesses are agriculture and technology. He used to be a nobody for ten years and escaped his prince position to not be a big boss and change his whole identity. Later on he came back to save his best friend King Arthur. After that, he managed to go back to his past life to protect his family and the organization. “

Parokyano siya ng Club Rama. Prince was a perfect male version of happy – go – lucky - spoiled brat guy who loves to go to fancy clubs every night. He loves to party everywhere and meet a lot of girls. He doesn’t show himself in public during the day. He wears rugged jeans, white t-shirt with blue denim jacket and a pair of Chuck Taylor Shoes. Mas komportable na siya sa ganitong OOTN (Outfit of The Night).

Ang lalaking may parisukat na panga, si Dennis Jackson, ay ang pinuno ng Zamri Hospital at isa sa Tatlong Oso ng Zamri. Gayunpaman, pinayagan lamang siyang dumalo sa charity auction dahil nagkataong ginanap ito sa Zamri. Kahit na si Gene ang may-ari ng kanyang ospital, siya ang pinakamababa sa ranggo sa mga panauhing naroroon. Gayunpaman, mayroon pa rin siyang kaunting awtoridad sa Zamri, at nang makita niyang may papalapit na tagapagmana ng Turnbull, ngumiti siya habang kinukuha ang pulso ni Hugh.